[Αποψη] Η Σκύλλα, η Χάρυβδη και η καταστροφή

Λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές, κοινή είναι η πεποίθηση πως η Ελλάδα έχει να επιλέξει μεταξύ της Σκύλλας, του θαλάσσιου τέρατος με τα έξι κεφάλια, και της Χάρυβδης, μιας δίνης που οδηγεί στην απόλυτη καταστροφή.

Σχολιαστές του Reuters Breakingviews παρατηρούσαν πάντως πως όταν ο ομηρικός ήρωας Οδυσσέας βρέθηκε απέναντι στο ίδιο δίλημμα, έκρινε ότι η Σκύλλα ήταν λιγότερο κακή επιλογή από το να παγιδευτεί στη δίνη (Χάρυβδη) ολόκληρο το πλοίο. Ετσι είπε στο πλήρωμά του να κωπηλατεί όσο γρηγορότερα μπορούσε χωρίς να σταματήσει, ώστε το κάθε κεφάλι του τέρατος να έχει τον χρόνο για να καταβροχθίσει μόνο έναν από τους συντρόφους του.

Ποια ήταν η αντίδραση των σημερινών κυβερνώντων; Μάλλον αρνήθηκαν να δουν το πρόβλημα ή ήταν ανίκανοι να κατανοήσουν το μέγεθος της δεινής θέσης στην οποία βρέθηκε η χώρα και συνέχισαν να «σφυρίζουν αδιάφορα» χάνοντας πολύτιμο χρόνο. Από κοντά και μεγάλο μέρος της κοινωνίας, το οποίο ή δεν ήθελε να χάσει τα προνόμιά του ή κινούνταν δικαιολογημένα με βάση την απόγνωση και την οργή ή διαμόρφωνε την στάση του (αφού η ενημέρωση ήταν ελλιπής) με βάση την άγνοια.

Ετσι φθάσαμε σήμερα στο σημείο η εμπιστοσύνη στη χώρα και στους πολιτικούς της να έχει κλονιστεί σχεδόν ανεπανόρθωτα τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, οι τραπεζικές καταθέσεις να έχουν συρρικνωθεί, όσοι μπόρεσαν και κυρίως είχαν λεφτά να τα φυγαδέψουν σε ασφαλής προορισμούς, οι επενδύσεις να είναι πλέον μηδενικές, η φοροδιαφυγή όμως να συνεχίζει να ανθεί, το κράτος όπως και πολλές επιχειρήσεις να μην πληρώνουν τους λογαριασμούς, η απόγνωση να οδηγεί σε ακραία φαινόμενα και η Σκύλλα, σε αντίθεση με τα χρόνια του Οδυσσέα, να συνεχίζει να καταβροχθίζει όλο και περισσότερους πολίτες. Μεγάλο μέρος των τελευταίων μάλιστα αρχίζει να διαμορφώνει την άποψη ότι η Χάρυβδη, δηλαδή η απομόνωση από τους εταίρους και ίσως η επιστροφή στη δραχμή, αποτελεί καλύτερη επιλογή, έστω και αν κάτι τέτοιο – ακόμη και με τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις – θα οδηγούσε τη χώρα πολλές δεκαετίες πίσω αυξάνοντας και τους (εθνικούς) κινδύνους.

Σε αυτό το πλαίσιο ο χρόνος δείχνει να τελειώνει και για τον λόγο αυτόν η νέα (συμμαχική) κυβέρνηση, όποια και αν είναι αυτή, θα πρέπει να αποτρέψει την καταστροφή και να είναι αρκετά ισχυρή ώστε να διαπραγματευθεί αξιόπιστα με τους εταίρους και δανειστές. Ειδάλλως η Χάρυβδη δεν φαίνεται να βρίσκεται πολύ μακριά…