Η μεγάλη των Φιλιππινέζων ελληνική γιορτή

Με παραδοσιακούς χορούς, τραγούδια, γαστρονομικές προτάσεις και άλλες εκδηλώσεις, μετανάστες από τις Φιλιππίνες που ζουν κι εργάζονται στην Αθήνα ή άλλες περιοχές της Ελλάδας συγκεντρώθηκαν χθες στο γυμναστήριο του Πανελληνίου και γιόρτασαν την 114η επέτειο της Ημέρας Ανεξαρτησίας τής χώρας τους από τους Ισπανούς.

Από το πρωί στον χώρο του γυμναστηρίου στήθηκαν τα περίπτερα και οι εξέδρες και στρώθηκαν τα τραπέζια για τους καλεσμένους της εκδήλωσης που διοργανώνει η πρεσβεία των Φιλιππίνων. Γρήγορα ο υπαίθριος χώρος του γυμναστηρίου γέμισε από κόσμο, γυναίκες, άνδρες και πολλά παιδιά. Οι περισσότεροι εργάζονται χρόνια στην Ελλάδα και τα παιδιά τους έχουν γεννηθεί εδώ. Στις εξέδρες που είχαν στηθεί, μαθητές μετείχαν σε παραδοσιακούς χoρούς και θεατρικές παραστάσεις, παντομίμες και πολλά τραγούδια. Δεν έλειψαν και οι διαγωνισμοί ταλέντων. Στη σκηνή καταχειροκροτήθηκαν και όσοι μετείχαν στις εκδηλώσεις για τις πολεμικές τέχνες, το Filipino Combat Systems.

«Γιορτάζουμε την 114η επέτειο της ανεξαρτησίας μας από τους Ισπανούς που παρέμειναν για τουλάχιστον 400 χρόνια στις Φιλιππίνες», μας είπε μία από τις διοργανώτριες, η Μπέλα Μπακασέν. «Για να θυμόμαστε την ιστορία μας και τι συνέβη στο παρελθόν. Την ημέρα αυτή τη γιορτάζουμε όλοι μαζί με χορούς και τραγούδια. Εχουν έρθει συμπατριώτες μας από όλη την Ελλάδα για να γιορτάσουμε. Είναι μια ευκαιρία να βρεθούμε όλοι μαζί, να μιλήσουμε και να περάσουμε καλά. Δεν είναι η πρώτη φορά που οργανώνεται αυτή η γιορτή. Τα τελευταία χρόνια, τέτοια ημέρα, πάντα συναντιόμαστε για την εκδήλωση. Εχω πολλά χρόνια στην Ελλάδα. Ηρθα εδώ από 21 χρονών. Ενα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου το πέρασα σε αυτήν τη χώρα. Μένω και εργάζομαι εδώ 25 χρόνια. Εχω κάνει τη δική μου οικογένεια, με δύο παιδιά 21 και 12 χρονών. Το μεγαλύτερο έχει επιστρέψει στην πατρίδα και το μικρότερο μένει μαζί μου. Είμαι πολύ ευχαριστημένη με τη ζωή εδώ. Αν δεν ήμουν, θα είχα φύγει. Με την κρίση βέβαια όλοι έχουμε δυσκολίες, αλλά προσπαθούμε. Μου λείπει η πατρίδα και γι’ αυτό συμμετέχω σε αυτές τις εκδηλώσεις ώστε να συναντιέμαι με δικούς μου ανθρώπους. Μια ευκαιρία να ερχόμαστε σε επαφή και να μιλάμε».

Η επέτειος κανονικά είναι αύριο, αλλά η ανοιχτή εκδήλωση έγινε χθες ώστε να μπορέσει να παραβρεθεί περισσότερος κόσμος. «Η εκδήλωση αυτή γίνεται εδώ και πολλά χρόνια και την οργανώνουμε με διάθεση. Είναι μια ευκαιρία για συνάντηση. Εγώ μένω 25 χρόνια στην Ελλάδα. Είμαι παντρεμένη με Ελληνα και έχω δύο παιδιά», μας λέει η Μονίνα Βιζόμ, εργαζόμενη στην πρεσβεία.

Η Ιμέλντα Τσικουρλή που μένει και αυτή χρόνια στην Ελλάδα, είναι παντρεμένη με Ελληνα και μητέρα τριών αγοριών, προσθέτει: «Είναι μια μέρα που θυμόμαστε την πατρίδα μας. Είναι ημέρα μνήμης για μας και τα παιδιά μας».

Στις εκδηλώσεις για τις πολεμικές τέχνες μετείχε και ο Χρήστος Μπαλάφας, καθώς και ο δάσκαλος πολεμικών τεχνών Αρντέν Πομπλέτε: «Είναι τεχνική που βασίζεται σε όπλα – όχι πυροβόλα, αλλά ξύλα, σπαθιά, ραβδιά – ενώ τελευταία εκπαιδευόμαστε και στο άοπλο κομμάτι. Βοηθάει πολύ γιατί γυμνάζεσαι και κυρίως γυμνάζεις το μυαλό σου. Είναι ιδιαίτερη, συγκεκριμένη τεχνική και αφορά τις φιλιππινέζικες πολεμικές τέχνες επαφής. Ανάλογα με την τοποθεσία, παίρνουν και διαφορετικές ονομασίες».