Το περιστέρι που έγινε γεράκι

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας φιλελεύθερος καθηγητής Νομικής που έκανε εκστρατεία εναντίον του πολέμου στο Ιράκ. Τώρα, σύμφωνα με πρόσφατες αποκαλύψεις, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ επιβλέπει προσωπικά την κατάρτιση «λίστας θανάτου» υπόπτων για τρομοκρατία και αποφασίζει το πού και πότε θα χτυπήσουν τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε Πακιστάν και Υεμένη. Και δεν είναι μόνο αυτά. Εντατικοί έλεγχοι, κρατήσεις υπόπτων χωρίς νομική κάλυψη και πειθαρχικά μέτρα για όσους αποκαλύπτουν τα όσα γίνονται είναι μερικά από τα μέτρα της αμερικανικής κυβέρνησης. Μα πώς ο αμερικανός Πρόεδρος έγινε τόσο σκληρός; Και μήπως η ανακίνηση του θέματος εντάσσεται, τελικά, στην εικόνα που θέλει να προβάλει εν μέσω προεκλογικής εκστρατείας;

Πληθαίνουν οι φωνές ανησυχίας για τη «λίστα θανάτου» που καταρτίζει προσωπικά ο Ομπάμα και τον τρόπο που οι ύποπτοι για τρομοκρατία σκοτώνονται από τους πυραύλους οι οποίοι εκτοξεύονται από τα ρομποτικά αεροσκάφη σε όλο τον κόσμο. Ακόμα και ο Αμος Γκουιόρα, καθηγητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο της Γιούτας, που πέρασε πολλά χρόνια στις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις, εκφράζει στην εφημερίδα «Ομπσέρβερ» τον σκεπτικισμό του, τονίζοντας ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν έχει καθορίσει τα κριτήρια για να συμπεριληφθεί κάποιος σε αυτή τη λίστα, αφήνοντάς την ανοιχτή σε νομικά και ηθικά ζητήματα.

Οι πρόσφατες αποκαλύψεις για τη λίστα αυτή δείχνουν ότι η κυβέρνηση Ομπάμα ορίζει ως ύποπτο οποιονδήποτε ένοπλο, ανεξαρτήτως ηλικίας, που βρίσκεται στη ζώνη στην οποία επιτίθεται ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος. Αυτό έχει προκαλέσει την οργή πολλών που θεωρούσαν τον Ομπάμα ως λιγότερο ωμό σε θέματα τρομοκρατίας από τον προκάτοχό του Τζορτζ Μπους. Ο Γκουιόρα πάντως παρατηρεί: «Εάν ο Μπους έκανε αυτό που κάνει τώρα ο Ομπάμα, οι δημοσιογράφοι δεν θα σταματούσαν να γράφουν».

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ. Ομως η «λίστα θανάτου» και το πρόγραμμα των μη επανδρωμένων επιθέσεων που συνεχίζονται σχεδόν καθημερινά και επεκτείνονται γοργά, είναι μόνο δύο από τους τομείς της πολιτικής εθνικής ασφάλειας του Ομπάμα που έρχονται σε αντίθεση με τις προσδοκίες των ψηφοφόρων του το 2008. Ο Μπαράκ όχι μόνο δεν κατήργησε τις πρακτικές του Μπους, αλλά στην ουσία επέτεινε τις τακτικές του. Ο Ομπάμα αποφάσισε την τεράστια επέκταση της μυστικής παρακολούθησης αμερικανών πολιτών από την Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας. Εδωσε διαταγή να επιβάλλονται αυστηρότατες ποινές σε όσους αφήνουν να διαρρέουν τα όσα γίνονται στις μυστικές υπηρεσίες. Εχει χαρακτηρίσει περισσότερα κρατικά έγγραφα απόρρητα από οποιονδήποτε άλλο πρόεδρο. Δεν τήρησε την προεκλογική του δέσμευση για κλείσιμο των στρατιωτικών φυλακών του Γκουαντάναμο ενώ προώθησε τις στρατιωτικές δίκες των υπόπτων για τρομοκρατία αντί για τις πολιτικές δίκες. Διατήρησε τις απαγωγές υπόπτων από τη CIA. Προσπάθησε να εξασφαλίσει νέες εξουσίες σχετικά με τον καθορισμό κάποιου ως τρομοκράτη ή συνεργού του και το τι πρέπει να γίνεται με αυτούς, συχνά χωρίς να έχει καταφύγει σε νομική διαδικασία.

Η κυβέρνηση έχει χρησιμοποιήσει έξι φορές τον Νόμο περί Κατασκοπείας – που ψηφίστηκε στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο – για να παραπέμψει στη Δικαιοσύνη στελέχη των μυστικών υπηρεσιών που άφησαν να διαρρεύσουν πληροφορίες. Αυτός ο αριθμός είναι μεγαλύτερος (σε τρία χρόνια) από ό,τι όλοι οι προηγούμενοι πρόεδροι μαζί. Μεταξύ των παραπεμφθέντων είναι ο Τζον Κυριάκου, ο πράκτορας της CIA που αποκάλυψε τις λεπτομέρειες για το βασανιστήριο του εικονικού πνιγμού που χρησιμοποιούνταν σε υπόπτους για τρομοκρατία. Η μυστικοπάθεια του Λευκού Οίκου επεκτείνεται σε πολλούς τομείς. Την περασμένη εβδομάδα αποκαλύφθηκε ότι το 2011 οι αμερικανοί αξιωματούχοι δημιούργησαν περισσότερα από 92 εκατομμύρια απόρρητα έγγραφα: τα περισσότερα στην Ιστορία των ΗΠΑ και 16 εκατομμύρια επιπλέον από όσα την προηγούμενη χρονιά. Οι ειδικοί υπολογίζουν ότι περίπου το 90% των ντοκουμέντων αυτών χαρακτηρίστηκε κατά λάθος «απόρρητο».