Το μεγάλο παζάρι

Λίγα 24ωρα μένουν για την έναρξη του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη αρχίσει.

Και ενώ σε Πολωνία και Ουκρανία το πάρτι ετοιμάζεται, τι γίνεται στην Ελλάδα; Οι ΠΑΕ πασχίζουν να βρουν διοικήσεις και χρήμα. Στον δε ΠΑΟΚ, σκέφτονται αν πρέπει να χαρούν ή να λυπηθούν που η ομάδα πούλησε κοντά στα 200 διαρκείας τις πρώτες δύο ημέρες διάθεσης των εισιτηρίων. Αρκετά, ίσως, για τέτοιες εποχές, αλλά και πάλι δεν μπορεί να σωθεί η κατάσταση και να έρθουν ευρώ στα ταμεία. Αρα;

Το ζητούμενο είναι οι πωλήσεις. Δεν αποκλείεται ακριβώς εδώ να καταλήξουν οι ομάδες προκειμένου να αντιμετωπίσουν τα δισεπίλυτα οικονομικά τους προβλήματα.

Είναι κοινό μυστικό πως ορισμένες ομάδες θα ήθελαν να πάνε καλά κάποιοι ποδοσφαιριστές τους στο Euro, ώστε να δοθούν σε ομάδες του εξωτερικού ή εν πάση περιπτώσει να διαπραγματευτούν τη μεταγραφή τους. Ενα τρανταχτό παράδειγμα είναι ο Σαλπιγγίδης. Στον διεθνή κυνηγό οφείλονται χρήματα και θεωρείται βέβαιο πως ο ΠΑΟΚ δεν μπορεί να αντέξει το βαρύ συμβόλαιό του. Ηδη ακούγονται φωνές για περικοπές ύψους 50%. Θα δεχθεί ο Σαλπιγγίδης; Δύσκολο. Τότε, ενδέχεται να ανοίξει η πόρτα της εξόδου. Ο ΠΑΟΚ θα προτιμούσε να δει τον παίκτη του στο εξωτερικό και όχι – για παράδειγμα – στον Παναθηναϊκό.

Φυσικά, ουδείς μπορεί να υποστηρίξει ότι και στον Ολυμπιακό δεν σκέφτονται κάτι αντίστοιχο. Διότι ο Αβραάμ παραμένει πολύ αξιόπιστος αμυντικός και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο Χολέμπας πάει από το καλό στο καλύτερο και ο Τοροσίδης μπορεί να ξεχωρίσει σε ένα σφιχτό τουρνουά. Ποιος μπορεί να αποκλείσει να παραχωρηθούν σε περίπτωση κάποιας σοβαρής σε οικονομικό επίπεδο πρότασης;

Ολα, συνεπώς, είναι θέμα προσφοράς και ζήτησης. Σε ένα ευρωπαϊκό ραντεβού όλα «παίζουν». Είτε μπορεί να «τσεκάρει» ο Ολυμπιακός έναν παίκτη, είτε να καταφθάσει πρόταση. Με όλα τα ενδεχόμενα να είναι ανοιχτά. Αλλωστε, συνήθως οι μεγάλες διοργανώσεις ισοδυναμούν με ένα μεγάλο παζάρι.