Αγαπήθηκε ως κωμικός μάγκας και φευγάτος παππούς

Με μισό αιώνα πορείας στο θέατρο, έγινε ευρύτερα γνωστός ως κινηματογραφικός μάγκας και έζησε μια δεύτερη επαγγελματική νεότητα από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 ως τηλεοπτικός παππούς. Ο Αθηνόδωρος Προύσαλης, ευγενής άνθρωπος και ευσυνείδητος ηθοποιός, πέθανε χθες σε ηλικία 86 ετών σε ιδιωτικό θεραπευτήριο, όπου νοσηλευόταν.

Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη το 1926, ήρθε στην Αθήνα σε νεαρή ηλικία και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Ωδείου Αθηνών. Πραγματοποίησε το θεατρικό του ντεμπούτο το 1953 στην παράσταση του έργου «Ο τρομερός καλόγερος» με τον θίασο της Γιώτας Λάσκαρη. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με θιάσους και θέατρα, ανάμεσά τους το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Πειραϊκό Θέατρο του Δ. Ροντήρη, ο θίασος του Ν. Χατζίσκου, το Θέατρο Τέχνης, το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη. Από τις σημαντικότερες ερμηνείες του ήταν στο «Φυντανάκι» του Παντελή Χορν από το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν το 1988.

Στην παρθενική κινηματογραφική του εμφάνιση το 1957 έκανε τον πελάτη φτωχοταβέρνας στην ταινία «Λατέρνα, φτώχεια και γαρύφαλλο». Υποστήριξε τους χαρακτήρες που ερμήνευσε, μέσα από τους οποίους εξελίχθηκε σε αξιοπρόσεκτο καρατερίστα και, αν και δεν ήταν λαϊκός κωμικός, καθιέρωσε τον τύπο του μάγκα, συνεχίζοντας την παράδοση του Νίκου Φέρμα. Στο ενεργητικό του είχε ρόλους σε βιντεοταινίες, αλλά τον είχε επιλέξει και ο Θόδωρος Αγγελόπουλος σε ταινίες του («Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», «Ταξίδι στα Κύθηρα», «Ο μελισσοκόμος», «Το μετέωρο βήμα του πελαργού»). Για την ερμηνεία του στους «Αθηναίους» (1990) τού απονεμήθηκε τιμητική διάκριση στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Οι νεότεροι ηλικιακά τηλεθεατές τον θυμούνται ως φευγάτο παππού στα «Εγκλήματα» (1998), που σηματοδότησε την επάνοδό του στην τηλεόραση και του έφερε κι άλλους τηλεοπτικούς ρόλους, ενώ οι μεγαλύτεροι τον γνώρισαν από τον «Μεθοριακό σταθμό» (1974) της τότε ΥΕΝΕΔ.