[Διαστάσεις] Το πάρτι θα ξαναρχίσει

^«Το πάρτι τελείωσε»: η φράση αυτή, την οποία εκστόμισε ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ τον Οκτώβριο του 2009 αμέσως μετά την ανακοίνωση της ελληνικής κυβέρνησης ότι το έλλειμμα έφτανε στο 12,7%, θα έχει ασφαλώς περίοπτη θέση στο βιβλίο που θα γραφτεί μια ημέρα για την ελληνική κρίση. Τα περιείχε όλα, ήταν ένας απολογισμός και μια προειδοποίηση από έναν ευρωπαίο αξιωματούχο που δεν θα μπορούσε να κατηγορηθεί – το αντίθετο μάλιστα – για εμπάθεια απέναντι στην Ελλάδα. Αλλά δεν τον πιστέψαμε. Δεν ανησυχήσαμε. Δεν ανασκουμπωθήκαμε. Δεν ξεκινήσαμε έναν εθνικό διάλογο για τους λόγους που φτάσαμε ώς εδώ και τις αλλαγές στις οποίες θα έπρεπε να προχωρήσουμε, μόνοι μας, χωρίς πιέσεις και τελεσίγραφα από το εξωτερικό. Και τώρα είμαστε έτοιμοι να παραδώσουμε τα ηνία της χώρας σ’ εκείνους που μας υπόσχονται ότι το πάρτι μπορεί να ξεκινήσει και πάλι, θα είναι εξίσου πλουσιοπάροχο, το αλκοόλ θα ρέει άφθονο, μόνο οι καλεσμένοι θα αλλάξουν. Τους Ευρωπαίους δεν τους έχουμε πια ανάγκη, το δόγμα «ανήκομεν εις την Δύσιν» είναι άλλωστε ξεπερασμένο, θα γλεντήσουμε ξέφρενα με Ρώσους και Κινέζους.

«Το πάρτι τελείωσε»: τη φράση εκείνη του Γιούνκερ την επαναλαμβάνει σήμερα ο γερμανός Χριστιανοδημοκράτης βουλευτής Μίκαελ Φουκς. Εκλεγμένος απευθείας και όχι με λίστα, ο Φουκς αντιπροσωπεύει την εκλογική περιφέρεια του Κόμπλεντς, μιας πόλης που βρίσκεται ανάμεσα στη Βόννη και στη Φρανκφούρτη. Τα περί ενός οικονομικού Ψυχρού Πολέμου, όπου κάθε πλευρά έχει τα μέσα να παρασύρει και την άλλη στον όλεθρο, δεν τα καταλαβαίνει. Αυτό που ξέρει είναι ότι στη Γερμανία θα γίνουν εκλογές το 2013. Θέλει να επανεκλεγεί. Και βλέπει τους ψηφοφόρους της περιφερείας του να ζητούν εξηγήσεις για την κρίση. Να συζητούν οποιαδήποτε πρόταση βοήθειας προς την Ισπανία, όχι όμως και προς την Ελλάδα. «Με τη χώρα αυτή έχουμε φτάσει στα όρια της γενναιοδωρίας μας», λέει ο Φουκς στον ανταποκριτή της «Ελ Παΐς». «Αν οι Ελληνες αποφασίσουν να παραβιάσουν τους όρους των συμφωνιών με τους πιστωτές τους, να μην έχουν καμιά αμφιβολία ότι θα μείνουν χωρίς χρήματα και θα υποστούν τις συνέπειες».

Το τέλος του πάρτι δεν ταυτίζεται για τους Γερμανούς με το τέλος του ευρώ. Αντίθετα, σκέπτονται τρόπους να σώσουν το ευρώ – αλλά όχι κατ’ ανάγκη μαζί με την Ελλάδα. «Πριν από δύο χρόνια, όταν ξέσπασε η κρίση, οι περισσότεροι αισθάνονταν αλληλέγγυοι με τους Ελληνες», λέει ο Πέτερ Μάτουσεκ από το ινστιτούτο δημοσκοπήσεων Forsa. «Σήμερα αυτό έχει αλλάξει δραστικά». Εβαλαν βέβαια το λιθαράκι τους η «Μπιλντ» και το «Σπίγκελ». Το κυριότερο όμως είναι ότι οι Γερμανοί έχουν πειστεί πως όχι μόνο τους εξαπατήσαμε, αλλά εννοούμε να συνεχίσουμε να τους εξαπατούμε. Πως όχι μόνο είμαστε χαμένη περίπτωση, αλλά και άξιοι της τύχης μας.

Και ίσως να μην έχουν άδικο.