Τα έβαλε με όλους εκτός από τον εαυτό του!

Επίθεση κατά πάντων εξαπέλυσε χθες ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δημήτρης Δασκαλόπουλος απευνόμενος προς τη Γενική Συνέλευση του Συνδέσμου, αλλά αποσιώπησε τις ευθύνες του επιχειρηματικού κόσμου για την κρίση που ταλανίζει τη χώρα – κάτι που εμμέσως πλην σαφώς επισήμανε ο υπηρεσιακός Πρωθυπουργός Παναγιώτης Πικραμμένος.

«Θέλω να σας απευθύνω μια διπλή έκκληση. Ως επιχειρηματίες, προστατεύστε τις θέσεις εργασίας, αποτελέστε το ανάχωμα στην επέκταση της ανεργίας», είπε ο Πρωθυπουργός, καλώντας τους να λειτουργήσουν ως «δύναμη σταθερότητας και ευθύνης» και προσθέτοντας «κρατήστε τις αποταμιεύσεις και τις επενδύσεις σας στη χώρα».

Από το βήμα της ετήσιας Γενικής Συνέλευσης του ΣΕΒ, ο κ. Δασκαλόπουλος τα έβαλε με όλο το πολιτικό σύστημα (Δεξιά και Αριστερά) κατηγορώντας το ότι επί δυόμισι χρόνια έκλεινε πεισματικά τα μάτια στην πραγματικότητα, ότι ακόμη και τα δύο κόμματα που υπέγραψαν τα δύο Μνημόνια (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) απέκρουαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τα μέτρα της τρόικας, ενώ επιτέθηκε ευθέως κατά του ΣΥΡΙΖΑ μιλώντας για κάποιους που «εμπορεύονται ψευδαισθήσεις και τοκίζουν τη λαϊκή οργή».

ΟΙ ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ. Στην πιο χαρακτηριστική, ίσως, πολιτική παρέμβαση που έχει κάνει ποτέ ο πρόεδρος του ΣΕΒ ύστερα από έξι χρόνια στο πηδάλιο του Συνδέσμου, στοιχεία αυτοκριτικής μπορεί να βρει κάποιος σε… μία όλη κι όλη παράγραφο της πολυσέλιδης ομιλίας του. «Κάποιοι από εμάς είχαν βολευτεί στο κράτος της εύνοιας, της πελατείας και της συναλλαγής, είχαν γίνει μέρος της κρατικοδίαιτης οικονομίας, κοιτάζαμε τις δουλειές μας και παραμελήσαμε το συλλογικό μας συμφέρον», είπε χωρίς όμως την παραμικρή αναφορά σε θέματα για τα οποία ο Σύνδεσμος δέχεται συχνά κριτική, όπως για παράδειγμα οι επιχειρηματίες που μετεγκαταστάθηκαν τα προηγούμενα χρόνια στα γειτονικά Βαλκάνια.

Υπενθυμίζουμε ότι τον Σεπτέμβριο του 2011 ο πρόεδρος των γερμανών βιομηχάνων Π. Κάιτελ είχε επικρίνει την «επιχειρηματική ελίτ της Ελλάδας» ότι συμπεριφέρεται μη πατριωτικά, λέγοντας χαρακτηριστικά πως «κανένας ξένος επενδυτής δεν θα μπει στην Ελλάδα όταν οι έλληνες επενδυτές ακολουθώντας την αντίθετη κατεύθυνση εγκαταλείπουν τη χώρα». Το περίεργο είναι ότι τότε, ο συνήθως ευαίσθητος απέναντι σε τέτοιες κατηγορίες πρόεδρος του ΣΕΒ, δεν απάντησε καθόλου στον ομόλογό του της Γερμανίας.

Παρότι ο κ. Δασκαλόπουλος αρνείται ότι διεκδικεί τον ρόλο ενός πολιτικού με την κλασική έννοια – «εμείς δεν διεκδικούμε εξουσία», είπε χαρακτηριστικά -, και οι χθεσινές δηλώσεις του είχαν έντονο πολιτικό χαρακτήρα για τον ρόλο που μπορεί να παίξει η επιχειρηματική τάξη. «Ζητείται σήμερα μια νέα εθνική αναπτυξιακή διέξοδος. Αυτήν, μόνο η σύγχρονη επιχειρηματική τάξη μπορεί να την εγγυηθεί», ανέφερε για να προσθέσει: «Θέλουμε και μπορούμε να ηγηθούμε σε μια κοινωνία που χωρίς εμάς, χωρίς τη δική μας δουλειά, τη δική μας γνώση και πάνω απ’ όλα τις δικές μας αξίες, δεν μπορεί να πάει μπροστά».

ΓΙΑ ΣΥΡΙΖΑ. Επιτέθηκε κατά ΠΑΣΟΚ και ΝΔ λέγοντας πως «η κρίση μάς έθεσε αντιμέτωπους με την ανάγκη μιας βαθιάς αλλαγής, που ισοδυναμούσε με ειρηνική επανάσταση», αλλά «η επανάσταση του εκσυγχρονισμού προδόθηκε από τους ίδιους τους φυσικούς εκφραστές, τα κόμματα του ιδιόμορφου αστικού μας συστήματος, που υποτάχθηκαν στους πελάτες τους και έχασαν την κοινωνία» και που «στην πράξη, ακόμη και αυτά αποδείχθηκαν αντιμνημονιακά».

«Δείχνοντας» τον ΣΥΡΙΖΑ μίλησε για «δημαγωγούς και πλιατσικολόγους», για «πολιτικούς που κάποτε ήταν πολύ επιθετικοί απέναντι στην ευρωζώνη, αλλά συνειδητοποίησαν πόσο αβάσταχτο κόστος θα έχει η έξοδος από αυτήν», για κάποιους που «εμπορεύονται ψευδαισθήσεις και τοκίζουν τη λαϊκή οργή». «Επιτρέψαμε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις μιας οιονεί αντεπανάστασης, που επαγγέλλεται ένα μέλλον που μοιάζει με χρεοκοπημένο παρελθόν», πρόσθεσε.

ΑΛΛΑΓΗ. «Μπορούμε να πείσουμε, δεν μπορούμε να εκβιάσουμε», είπε για τους εταίρους μας, προσθέτοντας «ας πάψουμε να συμπεριφερόμαστε σαν απροσάρμοστοι συγκάτοικοι», ότι «το Μνημόνιο απονομιμοποιήθηκε στις πρόσφατες εκλογές, αλλά εντολή των πολιτών ήταν η προσπάθεια αλλαγής του σε συνεννόηση με τους εταίρους μας, όχι η άνευ όρων καταγγελία του», καθώς και ότι «εκείνο που μένει να απαντηθεί είναι αν υπάρχουν πολιτικοί και κοινωνικοί φορείς ικανοί να πραγματοποιήσουν τον άθλο της αλλαγής…».

Τέλος, κάλεσε τα πολιτικά κόμματα να ξεκαθαρίσουν πώς εννοούν την επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου, ενώ επιχείρησε να απαντήσει στην κριτική που είχε δεχθεί όταν πρότεινε να γίνει δημοψήφισμα, λέγοντας: «Η πρότασή μας έδινε μια τελευταία ευκαιρία στις δύο τότε κυρίαρχες παρατάξεις να διασωθούν, παρέχοντάς τους μια κοινή βάση λαϊκής συναίνεσης. Αντ’ αυτού, επιβλήθηκαν μέτρα που βάθυναν την κρίση».