Φόρος πολυτελείας στις σφολιάτες από τον Κάμερον

Οι διαμαρτυρίες των Βρετανών, οι πιέσεις του Τύπου και οι συστάσεις από την Κριστίν Λαγκάρντ ανάγκασαν τελικά τον Ντέιβιντ Κάμερον να κάνει ορισμένες παραχωρήσεις. Ο Πρωθυπουργός της Βρετανίας αναθεώρησε μερικώς τους αρχικούς σχεδιασμούς, όμως η βασική κατεύθυνση της οικονομικής πολιτικής παρέμεινε αναλλοίωτη.

Η κυβέρνηση συνασπισμού Συντηρητικών και Φιλελευθέρων Δημοκρατών επιμένει στη σφιχτή λιτότητα παρά τις αυξανόμενες αντιδράσεις για τα μέτρα που «σκοτώνουν την οικονομία». Τα επίσημα στατιστικά δείχνουν πράγματι ότι ο ρυθμός ανάπτυξης του ΑΕΠ υποχώρησε στο -0,3% το πρώτο τρίμηνο του έτους βυθίζοντας εκ νέου την οικονομία σε ύφεση μετά το 2009.

Το μόνο που απέφυγε, προς το παρόν, η κυβέρνηση ήταν η… κρίση της σφολιάτας. Οι σκανδαλοθηρικές εφημερίδες όπως η «Sun» είχαν αναγάγει τη σχεδιαζόμενη φορολόγηση των περίφημων μπουρεκιών της Κορνουάλης (αγγλιστί cornish pasties) σε ζήτημα υψίστης σημασίας. Η αντιπολίτευση έσπευσε να εκμεταλλευτεί επικοινωνιακά το ζήτημα και οι βρετανοί αρτοπαραγωγοί βγήκαν στους δρόμους ζητώντας από τον υπουργό Οικονομικών Τζορτζ Οσμπορν να ανακαλέσει την επιβολή ΦΠΑ 20% στα εδέσματα που προσφέρουν οι φούρνοι. Η κυβέρνηση έκανε εν μέρει πίσω διευκρινίζοντας ότι η εξαίρεση θα ισχύσει μόνο για τα κρύα προϊόντα (στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα ονομαστά σφολιατοειδή). Επιπλέον περιόρισε, μεταξύ άλλων, το ύψος της φορολόγησης από το 20% στο 5% για όσους διανυκτερεύουν σε κατασκηνώσεις μέσα σε τροχόσπιτα.

Ο εγχώριος Τύπος έκανε λόγο για νίκη των Βρετανών στη μάχη κατά της λιτότητας, όμως ο πόλεμος γέρνει υπέρ της κυβέρνησης που συνεχίζει ακάθεκτη το νεοφιλελεύθερης έμπνευσης οικονομικό της πρόγραμμα.

Μέχρι και η γαλλίδα επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου τόνισε, κατά την επίσκεψή της στο Λονδίνο την περασμένη εβδομάδα, ότι η λιτότητα είναι μια καλή θεραπεία αλλά πρέπει να εφαρμόζεται με τη σωστή δοσολογία. Ο Οσμπορν επέμεινε σε σχετική ανακοίνωσή του ότι «μόνο η εγκατάλειψη του προγράμματός μας θα μπορούσε να επιδεινώσει τη δημοσιονομική κατάσταση». Ο ίδιος βέβαια παραδέχτηκε ότι η Βρετανία «διάγει μια πολύ δύσκολη περίοδο» αλλά εμφανίστηκε ικανοποιημένος που η χώρα του δεν είναι… Ισπανία. Χρησιμοποιώντας τη σύγκριση με άλλες χώρες της ευρωζώνης προσπάθησε να πείσει τους συμπατριώτες του ότι η Βρετανία δεν βρίσκεται σε τόσο δεινή θέση.

Κι όμως, την επομένη των δηλώσεών του η στερλίνα βυθίστηκε στη χαμηλότερη ισοτιμία με το ευρώ την τελευταία εβδομάδα. Ασφαλώς δεν ήταν οι δηλώσεις του Οσμπορν αλλά οι προοπτικές της οικονομίας αυτές που έσπρωξαν το βρετανικό νόμισμα σε καθοδική πορεία.

Ο Κάμερον εμφανίστηκε βέβαιος μπροστά στη Βασίλισσα Ελισάβετ ότι το πενταετές δημοσιονομικό πρόγραμμα μπορεί να δώσει και πάλι στη Βρετανία την αίγλη «μιας χώρας που διαπρέπει στον κόσμο των επιχειρήσεων». Ασφαλώς η μείωση του φορολογικού συντελεστή για τα υψηλότερα εισοδήματα από το 50% στο 45% είναι μια κίνηση που ικανοποίησε πολλούς στο Σίτι του Λονδίνου. Προς την ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και η κοινή πρωτοβουλία του Λονδίνου μαζί με άλλες (κυρίως βορειοευρωπαϊκές) κυβερνήσεις για την ανάληψη «μέτρων φιλικών προς το επιχειρείν» και την προώθηση της ανάπτυξης.

Ομως η αύξηση της επιβάρυνσης των φορολογουμένων κατά 30 δισ. στερλίνες (37 δισ. ευρώ) τα επόμενα πέντε χρόνια δικαιολογεί απόλυτα τις αντιδράσεις των Βρετανών οι οποίοι εκδηλώνουν ήδη τη δυσαρέσκειά τους (επτά στους 10 σύμφωνα με δημοσκόπηση του «Independent») προς το οικονομικό πρόγραμμα του Κάμερον.