«Πολίτες και πολιτικοί είναι συνυπεύθυνοι»

«ΔΕΝ εργάζομαι εδώ και εννέα μήνες. Ως βιβλιοθηκονόμος δεν έχω βρει τίποτα, ούτε η τελευταία δουλειά που έκανα ήταν σχετική. Οι περισσότερες ήταν συμβάσεις στο Δημόσιο σε άσχετα αντικείμενα. Αυτήν την περίοδο κάνω σπουδές σε ένα ΙΕΚ για ΕΚΑΒ, μήπως και σε αυτόν τον κλάδο σταθώ πιο τυχερός.

Με ανησυχεί κυρίως ότι δεν βλέπω κάποια αλλαγή πολιτικά, αλλά ούτε και στην κοινωνία. Βλέπω ότι ο κόσμος σιγά σιγά αρχίζει να δέχεται αυτήν την καταπίεση που βιώνουμε τα τελευταία τρία χρόνια. Αυτό με προβληματίζει και μου δημιουργεί την αίσθηση ότι δεν υπάρχει η ανάγκη για ριζικές αλλαγές – ούτε από την πλευρά των πολιτών, ούτε και των πολιτικών, γιατί όλοι είναι υπεύθυνοι για τη σημερινή κατάσταση. Οι πολίτες εδώ και τριάντα χρόνια επέλεγαν κυβερνήσεις που δεν οδηγούσαν πουθενά και αυτό καλούμαστε να πληρώσουμε σήμερα οι νεότερες γενιές.

Το τελευταίο εκλογικό αποτέλεσμα έδειξε ότι υπάρχει σύγχυση ψήφου. Δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιας ώριμης σκέψης, κάποιας συγκεκριμένης νοοτροπίας ή ιδεολογίας. Κριτήριο ήταν ο θυμός, κάτι που δεν παράγει αλλαγή. Οι περισσότεροι ψήφισαν χωρίς να έχουν κάτι συγκεκριμένο στο μαυλό τους. Αλλοι ψήφισαν μικρά κόμματα χωρίς να ξέρουν το λόγο. Ετσι όπως διαμορφώθηκε το πολιτικό σκηνικό είναι απογοητευτικό και δεν ξέρω αν θα αλλάξει και στις επόμενες εκλογές.

Ολοι οι άνθρωποι πίστεψαν, ακόμα και σε αυτές τις εκλογές, σε κάποιο πολιτικό πρόσωπο. Οταν βρίσκεσαι κάτω από έναν καθημερινό εκβιασμό ότι τον επόμενο μήνα δεν θα έχεις λεφτά να πληρωθείς, με τους περισσότερους να χρωστάνε, φοβάσαι. Κι αυτός ο φόβος σου δημιουργεί την ανάγκη να πιστέψεις σε κάποιον.

Τα σχέδιά μου για το μέλλον προς το παρόν με βρίσκουν στην Αθήνα. Σκέφτομαι το ενδεχόμενο να φύγω στην περιφέρεια αλλά όχι στο εξωτερικό. Δεν είναι λύση να κάνουμε ό,τι έκαναν οι Ελληνες στη δεκαετία του ’60 και να μεταναστεύσουμε. Δεν έχει κανένα νόημα να ακολουθήσουμε μεθόδους του παρελθόντος και δεν πιστεύω ότι είναι τόσο εύκολα, όσο ακούγονται, τα πράγματα στο εξωτερικό».