Οι δύο πρωτάρηδες που βρέθηκαν στο επίκεντρο

Δύο πρωτάρηδες, και μάλιστα από τις χώρες που έχουν μονοπωλήσει τον τελευταίο μήνα το παγκόσμιο ενδιαφέρον, είχε η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ που τελείωσε τις εργασίες της τις πρώτες πρωινές ώρες χθες στις Βρυξέλλες. Ο ένας ήταν ο Πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος τα επόμενα πέντε χρόνια θα εκπροσωπεί τη χώρα του στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια, και ο άλλος ήταν ο υπηρεσιακός Πρωθυπουργός της Ελλάδας Παναγιώτης Πικραμμένος, του οποίου η χθεσινή παρθενική εμφάνιση στις Βρυξέλλες ήταν κατά πάσα πιθανότητα και η τελευταία.

Για τον Φρανσουά Ολάντ η πρώτη συμμετοχή του σε ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής ήταν από προσωπική άποψη μια μάλλον δυσάρεστη εμπειρία και δεν το έκρυψε. Μιλώντας προς τους εκπροσώπους του Τύπου ανέφερε ότι η Σύνοδος δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένας μαραθώνιος διαδοχικών τοποθετήσεων των 27 αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ, και εμμέσως πλην σαφώς άφησε να εννοηθεί ότι δεν αντιλαμβάνεται για ποιο λόγο σε αυτές τις συνόδους λαμβάνουν όλοι τον λόγο για να διατυπώσουν θέσεις που είναι παγκοίνως γνωστές. Σε ό,τι αφορά τον ίδιο αυτό δεν ίσχυσε, αφού ακόμη και εκείνοι που εκνευρίζονται από το ναπολεόντειο ύφος που συνήθως έχουν οι πρόεδροι της Γαλλικής Δημοκρατίας αναγκάστηκαν να ομολογήσουν ότι εισήγαγε καινά δαιμόνια στην Ευρώπη. Εθεσε ευθέως το ζήτημα του από κοινού δανεισμού των κρατών της ευρωζώνης – δηλαδή το ζήτημα των ευρωομολόγων – και ξεκαθάρισε ότι ενώ για τη Γερμανία η έκδοσή τους είναι το τέλος μιας μακράς διαδρομής για την οικονομική ολοκλήρωση της ευρωζώνης, για τη Γαλλία δεν είναι πλέον παρά η αρχή.

Η απάντηση που έλαβε από την Ανγκελα Μέρκελ, με την οποία ο γάλλος Πρόεδρος γνωρίζει ότι είναι «καταδικασμένος» να συγκατοικήσει στην κορυφή του γαλλογερμανικού άξονα, ήταν φυσικά η αναμενόμενη: του υπενθύμισε ότι η Γερμανία δανείζεται πλέον από τις αγορές ατόκως, ότι δεν επιθυμεί να δανείζεται εντόκως χάριν των εταίρων της και ότι εν πάση περιπτώσει αυτού του είδους οι δανεισμοί απαγορεύονται από τη Συνθήκη της ΕΕ, η οποία ορίζει ότι καμία χώρα της ευρωζώνης δεν αναλαμβάνει την αποπληρωμή χρεών άλλων χωρών της ευρωζώνης.

ΣΤΑ ΒΑΘΙΑ. Σε ό,τι αφορά τώρα τον έλληνα Πρωθυπουργό Παναγιώτη Πικραμμένο τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά. Αναγκασμένος να κολυμπήσει σε βαθιά και αχαρτογράφητα για τον ίδιο νερά, έπραξε αυτό που έπρεπε: Kατέστησε σαφές ότι ναι μεν δεν είναι πολιτικός ηγέτης, πλην όμως είναι ένα υψηλού επιπέδου κρατικό στέλεχος (σ.σ.: αυτό που οι Γάλλοι αποκαλούν «homme d’ etat»), ικανό και εξουσιοδοτημένο να εκπροσωπήσει τη χώρα του όπου δει. Διπλωματικές πηγές που είχαν γνώση του περιεχομένου των κατ’ ιδίαν συνομιλιών που είχε χθες στις Βρυξέλλες ο κ. Πικραμμένος με τους ιθύνοντες της ΕΕ Χέρμαν βαν Ρόμπαϊ και Ζοζέ Μπαρόζο, με τη γερμανίδα Καγκελάριο και τον γάλλο Πρόεδρο, βεβαίωναν ότι οι παρεμβάσεις του ήταν όλες επί της ουσίας και ότι στο μέτρο του δυνατού καθησύχασε τις έντονες ανησυχίες τους για την πορεία στην οποία έχει εισέλθει η Ελλάδα. Ανησυχίες που εν πολλοίς οφείλονται στο γεγονός ότι μια σημαντική μερίδα του παγκόσμιου Τύπου εμφανίζει τον ελληνικό λαό ως «ιδανικό αυτόχειρα», έτοιμο να επιλέξει εκ νέου πολιτικές δυνάμεις που τον οδηγούν στην καταστροφή. Την εικόνα αυτή ο υπηρεσιακός Πρωθυπουργός την αντιμετώπισε ενίοτε και με κάποια δόση χιούμορ. Ετσι, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο μεγάλου διεθνούς ειδησεογραφικού πρακτορείου αν η Ελλάδα έχει χρήματα για να διενεργήσει εκλογές, του είπε: «Μην ανησυχείτε για εμάς, την υγειά μας να έχουμε και όλα θα πάνε καλά».

Από την άλλη πλευρά, βέβαια, τόσο ο έλληνας Πρωθυπουργός όσο και η υπόλοιπη ελληνική αποστολή είχαν την ευκαιρία να διαπιστώσουν στις Βρυξέλλες ότι το κλίμα για την Ελλάδα, κυρίως μετά τις εκλογές, επιδεινώνεται ραγδαίως. Εστω και αν επισήμως δηλώθηκε με κάθε δυνατό τρόπο πως η βασική υπόθεση εργασίας της ευρωζώνης είναι ότι τελικώς η Ελλάδα θα παραμείνει στο ευρώ, ανεπισήμως οι πάντες εξηγούσαν ότι μελετούν «εναλλακτικά σχέδια». Οι εκτιμήσεις για το κόστος της ενδεχόμενης έξωσης της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ έδιναν και έπαιρναν χθες στις Βρυξέλλες, με τις απαισιόδοξες να το ανεβάζουν στα 2 τρισ. ευρώ και τις αισιόδοξες να το κατεβάζουν στα 50 δισ. ευρώ.