Νέα επιστολή πριν από το νοσοκομείο

Με τηλεοπτικό υπερθέαμα που θα μπορούσε να έχει τίτλο «Χειροπέδες για τη Βίκυ Σταμάτη» παρομοιάζει η σύζυγος του πρώην υπουργού Ακη Τσοχατζόπουλου την προφυλάκισή της, την οποία χαρακτηρίζει «επιβεβλημένη λόγω έκτακτων προεκλογικών συνθηκών».

Με νέα επιστολή από τις φυλακές Κορυδαλλού, που απευθύνεται προς τον Τύπο αυτή τη φορά, η Βίκυ Σταμάτη επιχειρεί με όρους τηλεοπτικούς και εκφράσεις που παραπέμπουν σε τραγικούς ήρωες, να περιγράψει τη διαδρομή που την οδήγησε από την ελευθερία στην προφυλάκιση. Η δημοσιοποίηση της επιστολής της συνέπεσε με τη χθεσινή μεταφορά της από τον Κορυδαλλό στο Θριάσιο Νοσοκομείο, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η αιμορραγία που παρουσίασε. Παίρνοντας αφορμή από τον πρόσφατο εορτασμό για την Ημέρα της Μητέρας, «πριν από την ολική της κατάρρευση», όπως λέει, επέλεξε να φωνάξει ένα «γιατί;».

«Δεν έχεις άλλη επιλογή, αφού κάποιοι κατασκεύασαν τη δημόσια εικόνα σου, εντέχνως χρησιμοποίησαν την προσωπικότητά σου για να σε παρουσιάσουν σαν μία τραγική ηρωίδα, σε μία πολιτικοκοινωνική σαπουνόπερα και ίσως κάποιοι σε θέλουν ιδανική αυτόχειρα στο τέλος της Μεταπολίτευσης», γράφει η Βίκυ Σταμάτη δίνοντας και πολιτική διάσταση στην υπόθεση, που ούτως ή άλλως από σήμερα με τη δημοσιοποίηση του αρχείου του Ακη Τσοχατζόπουλου αναμένεται να βρεθεί και πάλι στην πρώτη γραμμή της προεκλογικής επικαιρότητας.

«Γιατί κάποιοι με στιγμάτισαν, με δαιμονοποίησαν, με κατέστησαν σχεδόν “οροθετική” του πολιτικοκοινωνικού συστήματος, γιατί έπρεπε η φωτογραφία μου, η προσωπικότητά μου, η μητρότητά μου, η γυναικεία μου φύση να διασυρθούν, να βιαστούν;», διερωτάται η Βίκυ Σταμάτη .

Τη δική της εκδοχή – απάντηση δίνει στην αμέσως επόμενη παράγραφο της επιστολής της: «Το σκηνικό ήτανε έτοιμο, το τηλεοπτικό υπερθέαμα – ταινία προσεχώς με τίτλο “Χειροπέδες για τη Βίκυ Σταμάτη”, εν ονόματι μίας τηλεοπτικής δημοκρατίας, το κοινό απόλυτα καθοδηγούμενο, χειραγωγούμενο σε συνθήκες ριάλιτι, σε όχλο που κραύγαζε “άρον, άρον σταύρωσον αυτήν” και εγώ μόνη, λοιδορούμενη, απειλούμενη ανέβηκα σαν μάνα, σαν σύζυγος μαρτυρικά τον δικό μου Γολγοθά, αφού ήξερα ότι η σταύρωσή μου ήταν “επιβεβλημένη” λόγω έκτακτων προεκλογικών συνθηκών».

Το τελευταίο κεφάλαιο της επιστολής της αφορά τη Δικαιοσύνη: «Δικαιούμαι να ρωτήσω αν ήταν παρούσα ή απούσα στην σταύρωσή μου». «Μήπως κέρδισε την απενοχοποίησή της ή την αυτόματη προσαρμογή της σε προεκλογικούς σχεδιασμούς ή μήπως έτσι κέρδισε την αυτοκάθαρσή της», διερωτάται η κατηγορούμενη καταλήγοντας ότι «το γιατί έχει πολλούς αποδέκτες. Είναι το γιατί ενός αθώου παιδιού απέναντι σε μία υποκριτική, άδικη προφυλάκιση της μάνας του».