Ορελί Φιλιπετί

Εγγονή ιταλών μεταναστών που εγκαταστάθηκαν στη Γαλλία προκειμένου να εργασθούν στα ορυχεία της Λωρραίνης, η 38χρονη Φιλιπετί είναι και συγγραφέας: στο πρώτο της βιβλίο, «Οι τελευταίες ημέρες της εργατικής τάξης» (2003), περιγράφει πώς ο αντιστασιακός παππούς της συνελήφθη από την Γκεστάπο στα βάθη του ορυχείου, για να απελαθεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης μαζί με τους δύο αδελφούς του. Κόρη κομμουνιστή μεταλλωρύχου, ανακαλεί επίσης το συναίσθημα εγκατάλειψης που ακολούθησε το κλείσιμο των μεταλλείων και των εργοστασίων σιδηρουργίας στη Λωρραίνη. Η Φιλιπετί ακολούθησε κλασικές σπουδές και έκανε στα 28 της το πολιτικό της ντεμπούτο στο υπουργικό γραφείο του Ιβ Κοσέ, δεύτερου υπουργού Περιβάλλοντος της κυβέρνησης Ζοσπέν. Ανήκε τότε στους Πράσινους. Την ίδια χρονιά εξελέγη δημοτική σύμβουλος στο Παρίσι. Το 2006, όμως, μεταπήδησε στο Σοσιαλιστικό Κόμμα και ανέλαβε ειδική σύμβουλος της Σεγκολέν Ρουαγιάλ στη μάχη για την προεδρία. Εναν μήνα μετά την ήττα της Ρουαγιάλ εξελέγη βουλευτής. Από την ομάδα της Ρουαγιάλ πέρασε στην ομάδα των στροσκανικών και από εκεί, μετά την πτώση του DSK, στην ομάδα του Ολάντ, ως υπεύθυνη του πόλου πολιτισμός και επικοινωνία. Προεκλογικά είχε ταχθεί κατά του περιβόητου νόμου Hadopi (γνωστού στη Γαλλία ως «τρία λάθη και είσαι έξω») που απαγορεύει το downloading έργων που προστατεύονται από την πνευματική ιδιοκτησία.