ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΟΜΩΣ ΛΕΦΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ

Στις εκλογές του 2009, κυριάρχησε το σύνθημα «λεφτά υπάρχουν». Εδωσε ώθηση στο ΠΑΣΟΚ, το οποίο νίκησε με άνεση τη Νέα Δημοκρατία – που μιλούσε για «πάγωμα μισθών».

Η χώρα πλήρωσε πολύ ακριβά εκείνο το σύνθημα. Εγκλωβισμένη στην παροχολογία, η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν μπόρεσε για αρκετούς μήνες να σχεδιάσει μία πολιτική που θα απέτρεπε την προσφυγή στην τρόικα.

Σήμερα, το νέο «λεφτά υπάρχουν» ακούγεται από την πλευρά  του  ΣΥΡΙΖΑ. Τα στελέχη του εξηγούν με πολύ απλά λόγια ότι η πρώτη τους κίνηση μόλις αναλάβουν τη διακυβέρνηση θα είναι η κατάργηση των Μνημονίων. Και σε όσους δυσπιστούν – και ρωτούν τι θα συμβεί αν η τρόικα διακόψει τη χρηματοδότηση – η απάντηση είναι επίσης καθησυχαστική: «Θα τα καταφέρουμε μόνοι μας. Απλώς, δεν θα τους πληρώνουμε τα δάνεια».

Πολύ καλό για να είναι αληθινό. Αλήθεια, αν μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο, γιατί δεν το έκανε η κυβέρνηση Παπανδρέου; Γιατί δεν το έκανε η κυβέρνηση Παπαδήμου; Ηταν σαδιστές εκείνοι και επεδίωκαν τη φτωχοποίηση του ελληνικού λαού και την παράδοσή του στις ορέξεις της «μαντάμ» Μέρκελ;

Προφανώς, όχι. Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν:  σε περίπτωση διακοπής τής έξωθεν χρηματοδότησης, η Ελλάδα δεν διαθέτει καν το πρωτογενές πλεόνασμα που θα της επέτρεπε να εκπληρώνει τις βασικές της λειτουργικές υποχρεώσεις – πληρωμή μισθών, συντάξεων, χρηματοδότηση της ασφάλειας, της παιδείας, της υγείας και της άμυνας.

Κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι σε μία τέτοια περίπτωση η στάση πληρωμών και η επιστροφή σε ένα εθνικό νόμισμα γίνεται αναπόφευκτη. Και μπορεί άνθρωποι, κατά τα άλλα σεβαστοί, όπως ο Μανώλης Γλέζος, να μην αντιλαμβάνονται τη διαφορά ανάμεσα στο ευρώ και στη δραχμή – αλλά όσοι έχουν επενδύσει στην ελληνική χρεοκοπία τη γνωρίζουν πολύ  καλά. Και περιμένουν να κερδίσουν δισεκατομμύρια από αυτή τη διαφορά, στις πλάτες των Ελλήνων.

Το έχει βεβαίως η ανθρώπινη φύση: ουδείς συμπαθεί τον κομιστή κακών  ειδήσεων. Οι πολίτες τείνουν πάντοτε να περιβάλλουν με εμπιστοσύνη εκείνον που τους υπόσχεται ένα καλύτερο αύριο.

Σήμερα, ωστόσο, οι Ελληνες έχουμε μεγάλη και οδυνηρή εμπειρία από τους κομιστές των καλών ειδήσεων. Και αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε, ολοένα και περισσότεροι, ότι αν πράγματι κάποιοι στην Ευρώπη μάς θέλουν εκτός ευρώ δεν θα βρουν καλύτερο σύμμαχο από τον κ. Τσίπρα!