Τα ΣΥΡΙΖΑ τα λόγια τα μεγάλα

Κατά την ελληνική πολιτική παράδοση το προεκλογικό πρόγραμμα για ένα κόμμα δεν ήταν τίποτε περισσότερο από ένα πακέτο υποσχέσεων για παροχές και διευκολύνσεις προς τους ψηφοφόρους. Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, ως κόμματα εξουσίας, προσπαθούσαν να το κάνουν όσο πιο ελκυστικό μπορούσαν, βάζοντας στην τούρτα λαμπερά κερασάκια. Η Αριστερά περιοριζόταν σε οράματα, μαξιμαλισμους και στόχους που δεν επρόκειτο να κληθεί να υλοποιήσει.

Στις τελευταίες εκλογές το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ άφησαν το σακούλι του Αϊ-Βασίλη. Αλλά το πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ, προφανώς γιατί αισθάνεται κόμμα εξουσίας. Στο πρόγραμμα που έχει αναρτήσει στην ιστοσελίδα του και στις δηλώσεις των στελεχών του η παροχολογία έχει τον πρώτο λόγο.

Αφενός υπόσχεται την καταγγελία του Μνημονίου και της δανειακής σύμβασης σε συνδυασμό και μορατόριουμ στην εξόφληση του χρέους και αφετέρου βεβαιώνει ότι θα αποκατασταθούν οι συντάξεις και οι μισθοί που περικόπηκαν, θα ακυρωθούν οι απολύσεις, θα ενισχυθούν οι παροχές, θα αυξηθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι και πλήθος υπηρεσιών του κράτους θα είναι εντελώς δωρεάν.

Το πρόγραμμα δεν φοβάται ούτε καν την απώλεια εσόδων που θα προκαλούσε η εφαρμογή μέτρων όπως το πάγωμα των τιμολογίων των ΔΕΚΟ και «η αύξηση αφορολόγητου ορίου, εκπτώσεις από το εισόδημα και μειώσεις φόρου».

Λεφτά υπάρχουν για όλα αυτά; Και υπάρχουν και θα βρεθούν, αν και σε τελευταία ανάλυση το χρήμα δεν είναι το παν στη ζωή κατά τη λογική του Μανώλη Γλέζου, εξού και δεν έχει σημασία αν είσαι εντός και εκτός ευρώ.

Σε γενικές γραμμές η ευημερία που υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ θα προέλθει κυρίως από την «αναδιανομή του πλούτου», όπως προκύπτει από όσα είπε στις προεκλογικέ ομιλίες του ο Αλέξης Τσίπρας. Αλλά όχι μόνο.

ΣΥΓΧΥΣΗ. Επίσης «υπάρχουν μεγάλα “κρυφά” κέρδη στις επιχειρήσεις και στη ναυτιλία και τα οποία θα πρέπει να φορολογηθούν» όπως προανήγγειλε ο υπεύθυνος οικονομικής πολιτικής Γιάννης Μηλιός. Φυσικά, χρήμα είναι και οι καταθέσεις των πολιτών οι οποίες θα «αξιοποιηθούν». Είτε για επενδύσεις, όπως θα προτιμούσε ο Δημήτρης Στρατούλης, είτε για ενίσχυση του κρατικού προϋπολογισμού, όπως δεν απέκλεισε ο Ευκλ. Τσακαλώτος, είτε για κοινωνική αλληλεγγύη κατά την αθώα εκδοχή του Μανώλη Γλέζου.

Δεν διευκρινίζεται πάντως αν αυτά τα λεφτά φτάνουν για επανέλθουν στην πλήρη ιδιοκτησία του Δημοσίου οι επιχειρήσεις ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΟΣΕ, ΕΛΤΑ, ΕΥΔΑΠ, η Ολυμπιακή, λιμάνια, αεροδρόμια, αυτοκινητόδρομοι, ναυπηγεία κ.λπ. Και να μην φτάσουν υπάρχει λύση: θα φορολογηθούν οι πλούσιοι!