Ο Καμμένος φοβάται τη φωτιά των εκλογών

«Ο Πάνος Καμμένος δεν ήθελε ξανά εκλογές», αποφαίνεται στέλεχος των Ανεξάρτητων Ελλήνων που εξασφάλισε μια θέση στη Βουλή των δύο ημερών και δεν είναι βέβαιος πόσοι και ποιοι από την ομάδα των 33 εκλεγέντων θα συναντηθούν και πάλι στα βουλευτικά έδρανα μετά τις 17 Ιουνίου. Από ό,τι φαίνεται, ο Π. Καμμένος προτιμούσε να παραμείνει αγκαλιασμένος με το 10,6% που εξασφάλισε στις 6 Μαΐου, διότι εξετάζοντας τώρα με νηφαλιότητα την κατάσταση αντιλαμβάνεται ότι στις νέες κάλπες η πίεση θα ενταθεί και το αταίριαστο παζλ που δημιούργησε τόσο από ψηφοφόρους όσο και από βουλευτές υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να διασκορπιστεί.

Η εικόνα αυτή, η οποία υπάρχει στο μυαλό των περισσότερων στελεχών του νέου κόμματος, εξηγεί σε μεγάλο βαθμό και τον τραγέλαφο με το «σενάριο Β» που προώθησε στο Προεδρικό Μέγαρο ο Π. Καμμένος, έστω και αν ο ίδιος το αποκήρυξε καταγγέλλοντας «υπονομευτές» και «πλαστογράφους».

Μια νέα βερσιόν που ψιθυρίζεται στα γραφεία των Ανεξάρτητων Ελλήνων λέει ότι το επίμαχο έγγραφο που άφηνε ανοικτό το ενδεχόμενο να δώσει το κόμμα ψήφο ανοχής σε μια κυβέρνηση, αν η χώρα απειλούνταν με άμεση κατάρρευση, επιδόθηκε στον Κάρολο Παπούλια υπό τη μορφή non paper για να το χρησιμοποιήσει αν προκύψει ανάγκη, χωρίς να προωθηθεί στα άλλα κόμματα και, το κυριότερο, χωρίς να το χρεωθεί πολιτικά ο κ. Καμμένος.

Η μομφή που συνοδεύει αυτό το σενάριο είναι ότι το non paper δεν έμεινε στην Προεδρία. Το ότι η «θυσία» του αρχηγού να ανεχθεί μια κυβέρνηση «ειδικού σκοπού» συνδυάστηκε με την απαίτηση να ελέγχει την πρωθυπουργία, το υπουργείο Εθνικής Αμυνας και κάποιες ακόμη κυβερνητικές θέσεις, είναι θέμα για το οποίο αναζητείται μια βάση λογικής ανάλυσης. Επισήμως, πάντως, ο κ. Καμμένος επιμένει να αναζητεί διέξοδο πίσω από τις καταγγελίες περί «πλαστογραφίας», απειλώντας και με μηνύσεις. Στον ίδιο δρόμο έχουν λάβει εντολή να κινηθούν και οι 33 βουλευτές, αν και οι περισσότεροι προτιμούν το όλο θέμα να κρυφτεί σαν σκόνη κάτω από το χαλί.

ΑΝΑΖΗΤΕΙΤΑΙ ΠΥΞΙΔΑ. Για αυτούς το ερώτημα είναι πώς κινούνται από ‘δώ και πέρα οι Ανεξάρτητοι Ελληνες και πάνω σε ποιο όχημα θα ανέβουν για να φτάσουν αρτιμελείς στις επόμενες κάλπες. Αναγνωρίζουν ότι αν ο αντιμνημονιακός αέρας που φούσκωσε τα πανιά τους κοπάσει, τότε τα πράγματα δυσκολεύουν και οι ίδιοι μπορεί να παραμείνουν Ανεξάρτητοι και Ελληνες, αλλά θα είναι λιγότεροι. Το «αντιμνημόνιο» ήταν η συγκολλητική ουσία της ομάδας Καμμένου έως τις 6 Μαΐου και μένει να επιβεβαιωθεί ότι θα συνεχίσει να λειτουργεί.

Οπως φανερώνει και η ανθρωπογεωγραφία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, η οποία λόγω της λίστας θα παραμείνει η ίδια στον βασικό κορμό της, οι Ανεξάρτητοι Ελληνες αναζητούν πυξίδα. Εκπροσωπούν τη λαϊκή Δεξιά; Είναι ένα κόμμα που θα επιδιώξει να καλύψει τις λεγόμενες «πατριωτικές δυνάμεις»;

Αποτελεί ένα συνονθύλευμα προσώπων που υπόσχονται «λίγο απ’ όλα»; Θα κινηθεί με τις δικές του «συνιστώσες»; Μπορεί να αποκτήσει «ενιαία έκφραση» μια ομάδα βουλευτών ορισμένοι από τους οποίους θα μπορούσαν κάλλιστα να πολιτευθούν με τον ΛΑΟΣ και κάποιοι άλλοι με τον ΣΥΡΙΖΑ; Στελέχη που παρακολουθούν εκ των έσω τα δρώμενα λένε ότι η εικόνα του κόμματος αποτελεί έναν άλυτο γρίφο, ενώ είναι βέβαιοι ότι το μεγάλο «βραχυκύκλωμα» θα προκληθεί από τη στάση απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ. Προεκλογικά το φλερτ Καμμένου – Τσίπρα δεν προκάλεσε ρωγμές, καθώς τα σκέπαζε όλα η σκιά της αντιμνημονιακής σημαίας που κρατούσαν και οι δύο.

Σήμερα, όμως, με τον ΣΥΡΙΖΑ να έχει κάνει το μεγάλο άλμα έως τη δεύτερη θέση, είναι έντονη η ανησυχία ότι η παραμικρή ταύτιση θα οδηγήσει πολλούς δεξιούς ψηφοφόρους στον δρόμο της επιστροφής στη ΝΔ. Ο προβληματισμός είναι έντονος στο επιτελείο Καμμένου και, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει ήδη ληφθεί η απόφαση να μπει στο στόχαστρο και ο ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνον για τις θέσεις του στο ζήτημα της λαθρομετανάστευσης ή στα εθνικά θέματα, αλλά και για το Μνημόνιο. Το πλαίσιο είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει αρχίσει να βάζει νερό στο κρασί του και επιδιώκει πλέον επανεξέταση αντί να καταγγείλει άμεσα τη δανειακή σύμβαση.

ΜΕΤΑΞΥ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΝΔ. Το ερώτημα είναι πώς θα αντιδράσει εκείνη η ομάδα των βουλευτών Καμμένου που όχι μόνο φλέρταρε με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά συζητούσε και κοινή κάθοδο στις εκλογές. Πρόκειται κυρίως για τον Γιάννη Δημαρά και τους προερχόμενους από το Αρμα Πολιτών, που διασπάστηκε προεκλογικά μεταξύ Τσίπρα και Καμμένου. Ο κ. Δημαράς και ο ηθοποιός Παύλος Κοντογιαννίδης εξελέγησαν στη Β’ Αθήνας με τους Ανεξάρτητους Ελληνες, αλλά με την ίδια ευκολία θα μπορούσαν να ακολουθήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως έκαναν άλλα αντιμνημονιακά στελέχη προερχόμενα από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ, δηλαδή οι Παναγιώτης Κουρουμπλής και ο εργατολόγος Αλέξης Μητρόπουλος. Ο κ. Κουρουμπλής, άλλωστε, βρισκόταν σε συζητήσεις και με τον Πάνο Καμμένο, με ενδιάμεσο τον Γιάννη Μανώλη, «ιερό τοτέμ» της λαϊκής Δεξιάς που επίσης εξελέγη στη Β’ Αθήνας. Από το Αρμα Πολιτών πρώτος επιλαχών στην Α’ Αθήνας είναι και ο πρώην πρύτανης Νίκος Μαρκάτος, ο οποίος κρατά ήδη κάποιες διακριτικές αποστάσεις από το κόμμα Καμμένου, επιμένοντας στην αυτονομία του δικού του χώρου.

Ολοι αυτοί βρέθηκαν σε ψηφοδέλτια από κοινού με ένα κράμα βουλευτών και στελεχών που είχαν αποχωρήσει από τη ΝΔ, παλαιών υποψηφίων του ΛΑΟΣ και αποστράτων, που αποτελούν και τη συντριπτική πλειονότητα του στελεχικού δυναμικού των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Από τους εννέα διαγραφέντες της ΝΔ εξελέγησαν οι οκτώ, πλην του Σπύρου Γαληνού, που ατύχησε επειδή η εκλογική καραμπόλα δεν έστειλε μία έδρα στη Λέσβο. Ο Κώστας Μαρκόπουλος, μάλιστα, προκάλεσε διπλό τραύμα στη ΝΔ, η οποία για πρώτη φορά από την ίδρυσή της δεν εξέλεξε βουλευτή στην Εύβοια. Ο Χρήστος Ζώης επανεξελέγη στη Λάρισα, η Ελενα Κουντουρά στην Α’ Αθήνας, η Μίκα Ιατρίδου στα Δωδεκάνησα, ο Δημήτρης Σταμάτης στην Αιτωλοακαρνανία, ο Παναγιώτης Μελάς στην Α’ Πειραιά, η Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά στις Σέρρες και ο Βοιωτός Μιχάλης Γιαννάκης με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Σε ρόλο «υπασπιστή» του αρχηγού στη Βουλή εισήλθε και ο εκπρόσωπος Τύπου Τέρενς Κουίκ, επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας.