Δίκτυο

Ανταλλαγή ιδεών για την Αθήνα
Οσοι κατοικούν και ζουν στην Αθήνα μπορούν να συμμετάσχουν σε μία ανοιχτή διαδικασία ανταλλαγής ιδεών. Στην ιστοσελίδα του προγράμματος Re-think Athens για την πολεοδομική ανασυγκρότηση της Αθήνας. Στον ιστότοπο www.rethinkathens.org κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να συνεισφέρει με τις απόψεις του στη διαδικασία του διεθνή αρχιτεκτονικού διαγωνισμού. Θα αρχίσει τη Δεύτερα, καθώς μπήκαν οι υπογραφές στο σύμφωνο συνεργασίας μεταξύ Ιδρύματος Ωνάση και των συναρμόδιων υπουργείων Περιβάλλοντος (ΠΕΚΑ), Υποδομών και Δικτύων, της εταιρείας Αττικό Μετρό, την Περιφέρεια Αττικής και τον Δήμο Αθηναίων. Το Re-think Athens είναι μία πολύπλευρη παρέμβαση στο Κέντρο της Αθήνας, που εκτείνεται από τη λεωφόρο Αμαλίας, έως το τέλος της Πατησίων και η οποία θα διαμορφώσει έναν δακτύλιο που θα συνδέσει τον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου και το νέο Μουσείο της Ακρόπολης με το Αρχαιολογικό Μουσείο. Από τον διαγωνισμό θα προκύψει ο ανάδοχος μελετητής του έργου της αρχιτεκτονικής ανάπλασης. Από τις ανταλλαγές ιδεών κατοίκων και επαγγελματιών της πόλης μέσω των κοινωνικών δικτύων δίνεται η ευκαιρία σε όλους να συζητήσουν για τα ζητήματα της πόλης.
Ε.Φ.
Με Καβάφη στο ημίφως
Οταν λέγαμε μπουάτ (παλιά, πολύ παλιά) ο πρώτος συνειρμός που έκανε ο νους ήταν η Πλάκα και το μαγαζί «μοντέλο» της εποχής, η Απανεμιά. Μια σταλιά μαγαζάκι ήταν (και είναι) η Απανεμιά, αλλά οι τοίχοι του εκπέμπουν έντονα αρώματα εποχής, το νέο κύμα, ο Γιώργος Ζωγράφος, η Αρλέτα, ο Ξυλούρης, ο Λάκης Παππάς. Γι’ αυτό όταν διαβείς το κατώφλι του παθαίνεις ένα σοκ. Πρώτα αυτό. Ο χρόνος. Εχει να κάνει ο χρόνος (επαναλαμβάνω) κι έχει να κάνει ακόμα πιο πολύ όταν βλέπεις λίγο πιο κει τον Νίκο Ξυδάκη να σε μεταφέρει στην Αίγυπτο του Καβάφη μέσα από το υποφωτισμένο και υπόγεια μελαγχολικό τοπίο της «Rue Lepsius» του Δ. Καψάλη. Τρία, τέσσερα όργανα στη σκηνή (πιάνο, σαξόφωνο, τσέλο, πλήκτρα), ο Διονύσης Καψάλης, να διαβάζει πού και πού αποσπάσματα από το συγκεκριμένο έργο, χαμηλωμένα φώτα, χαμηλωμένοι οι ψίθυροι, ατμόσφαιρα παλιάς μπουάτ μια και τα πρόσωπα που παρακολουθούν, αν και διαφορετικών ηλικιών, μοιάζουν να ανήκουν στην ίδια οικογένεια. Τραγούδια του Γκανά, του Γκόνη, της Σαπφούς, του Καρυωτάκη, αλλά κι εκείνα τα πρώτα της καριέρας του, σε στίχους Ρασούλη, όλα με τις νέες πιο έντεχνες ενορχηστρώσεις που απαιτεί η περίσταση και πολλά με τη θεατρική φωνή της Γεωργίας Νταγάκη που συνόδεψε τον Νίκο Ξυδάκη παίζοντας λύρα και τραγουδώντας.
Χ.Π.