ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ

H Ιστορία διδάσκει ότι κανένας λαός δεν αντιμετώπισε ποτέ τα προβλήματά του χωρίς να λάβει υπόψη το διεθνές περιβάλλον. Πόσω μάλλον σε διάσταση με αυτό το περιβάλλον, όπως το διαμόρφωνε κάθε φορά η ιστορική συγκυρία.

Για τον ελληνικό λαό αυτό ισχύει σε όλη τη διαδρομή του νεότερου ελληνικού κράτους: από την έκβαση της Ελληνικής Επανάστασης μέχρι σήμερα που μετέχει σε υπερεθνικά σύνολα και πρωτίστως στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Είναι λυπηρή η διαπίστωση ότι αυτή την περίοδο η ελληνική πολιτική σκηνή βρίσκεται σε πλήρη αναντιστοιχία με όσα συμβαίνουν στην Ευρώπη. 

Οι γενικές εκλογές στη Γαλλία και οι τοπικές στη Γερμανία – αλλά και η ετυμηγορία του ελληνικού λαού στις 6 Μαΐου – ανέδειξαν για πρώτη φορά από την εμφάνιση της οικονομικής κρίσης την ανάγκη για αντιμετώπισή της με άλλον τρόπο.

Η μετακίνηση των προσπαθειών σε κοινοτικό και σε εθνικό επίπεδο από τη λεγόμενη σταθεροποίηση – όπως αποκαλούν οι οπαδοί αυτής της πολιτικής τη λιτότητα – στην ανάπτυξη ομολογείται από όλο και περισσότερες πολιτικές δυνάμεις και διαμορφώνει νέους συσχετισμούς.

Δηλαδή συμβαίνει ακριβώς αυτό που επιδιώκει η Ελλάδα, καθώς οι συνταγές του Μνημονίου αποδείχθηκαν ατελέσφορες και αντικοινωνικές.

Και όμως τη δεδομένη χρονική στιγμή η χώρα δεν είναι παρούσα στο πεδίο αυτών των διεργασιών.

Υποεκπροσωπείται, αν δεν απουσιάζει πλήρως, από τα κοινοτικά όργανα και τον αντίστοιχο ενδοευρωπαϊκό διάλογο.

Η εικόνα απομόνωσης του – υπηρεσιακού πλέον – έλληνα υπουργού Οικονομικών στην τελευταία σύνοδο των ομολόγων του της ευρωζώνης  συμβόλισε πιστά αυτή την κατάσταση.

Η Ελλάδα δεν έχει κυβέρνηση την ώρα που η παρουσία της κυβέρνησής της στις ευρωπαϊκές εξελίξεις είναι ιστορικά αναγκαία.

Γιατί στην Ευρώπη αυτή την περίοδο δεν κρίνονται μόνο γενικές πολιτικές  αντιμετώπισης της κρίσης.

Κρίνεται η τύχη της ίδιας της Ελλάδας.

Ο άνεμος αλλαγής που φυσάει στις μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, αλλά και στο κοινοτικό κέντρο, είναι η μεγάλη – και μάλλον τελευταία – ευκαιρία.

Είναι κατώτερο των περιστάσεων ότι η χώρα δεν βρίσκεται εκεί, με ισχυρή κυβέρνηση, για να αξιοποιήσει το κλίμα που διαμορφώνεται.

Αν μη τι άλλο, αυτό θα έπρεπε να σκεφθούν τα πολιτικά κόμματα που   βγήκαν με ρόλο από τις κάλπες.