[Γράμματα στις ματιές] Τα ομόλογα του Δημοσίου

Ο λόγος στους αναγνώστες

Ο Λ. Χρηστίδης (Νέα Ιωνία, φαξ: 22910-72291) γράφει:

Αγαπητέ κύριε Παπαδόπουλε,

Διαβάζω τις «Ματιές» από την πρώτη τους εμφάνιση στα «ΝΕΑ» και τις θεωρώ σαν ένα ιδανικό μέσο για να εκφράσει κάποιος απλός πολίτης τη γνώμη του και να την πάρουν στα σοβαρά οι αρμόδιοι. Είμαι μεταξύ αυτών που διέθεσαν τις οικονομίες μιας ζωής για να αγοράσουν ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου στις αρχές του 2009 (όταν κανείς μας δεν γνώριζε τι θα πει Spread, CDS, PSI κ.λπ.), προκειμένου να πάρουν λίγο μεγαλύτερο τόκο από ό,τι έδιναν οι τράπεζες, βοηθώντας όμως παράλληλα την ήδη υπερδανεισμένη πατρίδα μας για να μην πτωχεύσει μια ώρα αρχύτερα. Είχαμε τότε τη βεβαιότητα ότι το Ελληνικό Δημόσιο είναι ο αδιαμφισβήτητος εγγυητής των καταθέσεών μας.

Ως ανταμοιβή, χάνουμε τώρα περισσότερα από τα μισά των οικονομιών μας και από αυτά που μένουν το μεγαλύτερο μέρος θα το πάρουμε με τόκους της συμφοράς ύστερα από 30 χρόνια!

Πώς να εμπιστευθούμε όσους μας διαβεβαίωναν ότι τα φυσικά πρόσωπα θα αποζημιωθούν πλήρως για την παραπάνω ζημιά τους; Μήπως έπρεπε ο κ. Παπαδήμος, που δεν είναι πολιτικός, να είχε πάρει σχετική απόφαση, με τη συμφωνία τουλάχιστον των δύο μεγάλων κομμάτων προ των εκλογών, ότι θα αποζημιωθούν τα φυσικά πρόσωπα – κάτοχοι ομολόγων Ελληνικού Δημοσίου που τα αγόρασαν κατά την έκδοσή τους στο 100% της αξίας τους;

Αν δεν έχει μετρητά το κράτος, μπορεί να βρει άλλους τρόπους αποζημίωσης των ομολογιούχων.

Εκτός από τα λεχθέντα για φορολογικές απαλλαγές τα οποία έχουν εφαρμογή μόνο για όσους επένδυσαν σε ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου σχετικά μικρά ποσά που μπορούν να αποσβεσθούν σε εύλογο χρονικό διάστημα, ας σκεφθούν και άλλες πρόσθετες τακτοποιήσεις για μεγαλύτερα ποσά, όπως π.χ. (μια σκέψη) διάθεση οικοπέδων έπειτα από κατάτμηση αναξιοποίητων περιοχών που ανήκουν στο Δημόσιο σε μικρά ή μεγαλύτερα οικοδομήσιμα τεμάχια ανάλογα με τα αιτιολογημένα ποσά αποζημίωσης που θα εγκριθούν στους ιδιώτες ομολογιούχους. Ευνοϊκές παραχωρήσεις γης έχουν γίνει στο παρελθόν από το κράτος σε συνεταιρισμούς δικηγόρων, εισαγγελέων, μηχανικών, αξιωματικών κ.λπ.