Επανάσταση στην ανώτατη εκπαίδευση

Οκαθηγητής Σεμπάστιαν Θραν, επικεφαλής του κορυφαίου ερευνητικού εργαστηρίου της Google, είναι ό,τι πλησιέστερο σ’ έναν ροκ σταρ έχει η επιστήμη των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Τώρα, χάρη σε μια εκπαιδευτική επανάσταση που βρίσκεται στην αρχή της, μπορεί να απευθύνεται σ’ ένα γιγαντιαίο κοινό νέων. Πέρυσι διέθεσε δωρεάν στο Ιντερνετ το πτυχιακό μάθημα που δίδαξε στο Στάνφορντ, ένα πανεπιστήμιο που χρεώνει δίδακτρα 53.400 δολάρια τον χρόνο για ένα προπτυχιακό δίπλωμα.

Ο καθηγητής ανακοίνωσε το πρόγραμμα μ’ ένα και μόνο email και 160.000 άνθρωποι από 190 χώρες γράφτηκαν σ’ αυτό. «Θα ήταν περισσότεροι», λέει, «όμως το Στάνφορντ έκλεισε τη διαδικασία των αιτήσεων». Απ’ αυτούς έγιναν δεκτοί περισσότεροι από 23.000 φοιτητές – ένα πλήθος που ο καθηγητής Θραν θα χρειαζόταν περισσότερο από έναν αιώνα για να διδάξει προσωπικά.

Ο καθηγητής παρομοιάζει την εμπειρία του με ταινία επιστημονικής φαντασίας στην οποία ο πρωταγωνιστής αντιλαμβάνεται ξαφνικά την ύπαρξη ενός θαυμαστού νέου κόσμου. «Μπορείς να πάρεις το μπλε χάπι και να επιστρέψεις στην αίθουσα διδασκαλίας σου και να διδάξεις τους 20 φοιτητές σου», λέει. «Ομως εγώ πήρα το κόκκινο χάπι και είδα τη Χώρα των Θαυμάτων».

COURSERA. Για τον καθηγητή Θραν, η Χώρα των Θαυμάτων είναι ο κόσμος των «μαζικών ανοικτών ονλάιν μαθημάτων», τα οποία είναι δυνατό να επαναπροσδιορίσουν την ανώτατη παιδεία, καθώς τα πανεπιστήμια – μέλη του περίφημου Αϊβι Λιγκ επιδιώκουν να αγκαλιάσουν τώρα το Διαδίκτυο. Το Χάρβαρντ και το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT) δέσμευσαν πρόσφατα 60 εκατ. δολάρια για την παραγωγή δωρεάν διδασκαλίας ονλάιν. Η Coursera, μια νέα εταιρεία με συνεταίρους το Στάνφορντ, το Πρίνστον, το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και το Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια, θα προσφέρει σύντομα δωρεάν μαθήματα σε τομείς όπως τα μαθηματικά και η ποίηση, πολλά από τα οποία θα διδάσκονται από κορυφαίους καθηγητές.

Οι φοιτητές της Coursera θα συναντιούνται ονλάιν για τη διδασκαλία και θα έχουν εργασίες για το σπίτι, ωστόσο δεν θα παίρνουν διπλώματα από τα πανεπιστήμια – εταίρους του προγράμματος, αλλά πιστοποιητικά, τα οποία αρχίζουν να αποκτούν κύρος μεταξύ των εργοδοτών.