Επιχειρήσεις στ’ αστέρια
4 λεπτά
Την ερχόμενη εβδομάδα, στις 19 Μαΐου, αναχωρεί εκτός απροόπτου το «Dragon», το διαστημικό σκάφος που έχει χρηματοδοτηθεί από ιδιώτες επενδυτές για να αναζητήσει στο Διάστημα πολύτιμες πρώτες ύλες. Η αποστολή αυτή θα είναι μόνο η αρχή μιας νέας διαστημικής εποχής, προβλέπουν πολλοί, «μιας εμπορικής εποχής στην οποία οι πραγματικοί πρωταγωνιστές θα είναι οι ιδιώτες επενδυτές». Στην προκειμένη περίπτωση, πρόκειται για τους σταρ της Σίλικον Βάλεϊ, των εταιρειών του Ιντερνετ, οι οποίοι φαίνεται πως αποφάσισαν να επενδύσουν μέρος των τεράστιων κερδών τους σε μια νέα αποστολή: να σπρώξουν μακρύτερα τα ολοένα και πιο στενά όρια της Γης βρίσκοντας παράλληλα τον τρόπο να χρησιμοποιήσουν τους φυσικούς πόρους του γαλαξία.
Η πρώτη ένδειξη ότι βαδίζουμε προς την κατεύθυνση αυτή ήρθε στις 28 Μαρτίου, όταν ο Τζεφ Μπέζος, ο ιδρυτής του Amazon, ανακοίνωσε ότι ανακάλυψε στον βυθό του Ειρηνικού Ωκεανού τους πέντε κινητήρες του διαστημοπλοίου «Απόλλων 11» που απογειώθηκε στις 16 Ιουλίου 1969 και μετέφερε τον πρώτο άνθρωπο στη Σελήνη. Τώρα θα επιχειρήσει να τους ανακτήσει. Ο ένας προορίζεται για το Μουσείο Σμιθσόνιαν της Ουάσιγκτον, ένας άλλος για το Μουσείο των Πτήσεων στο Σιάτλ, όχι μακριά από την έδρα του Amazon.
ΑΣΤΕΡΟ-ΟΡΥΧΕΙΑ. Η δεύτερη ένδειξη μπορεί να είναι απλώς σύμπτωση. Διότι περιμένοντας να φιλοξενήσει έναν από τους κινητήρες του «Απόλλων 11», το Μουσείο των Πτήσεων στο Σιάτλ φιλοξένησε στις 24 Απριλίου τα εγκαίνια μιας πραγματικά περίεργης νέας εταιρείας. Ονομάζεται Planetary Resources (Πλανητικοί Πόροι) και θέτει ως στόχο την οικειοποίηση και εκμετάλλευση των τεράστιων ποσοτήτων πολύτιμων μετάλλων που υπάρχουν στους αστεροειδείς. «Είναι σαν μια επιταγή που περιμένει να εξαργυρωθεί», για να χρησιμοποιήσουμε τη μεταφορά του επικεφαλής της Planetary Resources, του Πίτερ Διαμαντή, σταρ της Σίλικον Βάλεϊ. Δίπλα στον Διαμαντή βρίσκονται ο ιδρυτής της Google Λάρι Πέιτζ, ο πρόεδρός της Ερικ Σμιτ και ένας από τους κορυφαίους διευθυντές της Microsoft, ο Τσαρλς Σιμόνι – πέραν του σκηνοθέτη του «Τιτανικού» και του «Αβαταρ» Τζέιμς Κάμερον. «Αν η Planetary Resources επιτύχει, μόνο με τον 3554 Amun θα γίνει η πιο πλούσια νεοφυής (start up) επιχείρηση στον κόσμο, ξεπερνώντας κατά πολύ την αξία της Apple», υπολόγισε ο ιστότοπος Mashable, που ασχολείται με τα κοινωνικά μίντια, αλλά αφιερώνει ολοένα και περισσότερη προσοχή στο Διάστημα.
ΤΟ ΤΑΞΙ ΤΗΣ ΝASA. Η τρίτη ένδειξη έχει τη γεύση μιας δοκιμής. Είναι η εκτόξευση του «Dragon» που προβλέπεται να πραγματοποιηθεί στις 19 Μαΐου. Πρόκειται για την πρώτη ιδιωτική αποστολή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Καθώς τα διαστημικά λεωφορεία βγήκαν στη «σύνταξη», μόνο οι ρωσικοί Σογιούζ συνδέουν πλέον τη Γη με το κύριο επιστημονικό διαστημικό εργαστήριο του κόσμου. Και οι Αμερικανοί δεν μπορούν να το χωνέψουν. Ομως με το «Dragon» τα πράγματα μπορεί να αλλάξουν. Πίσω από το «Dragon» βρίσκεται η εταιρεία Space X και πίσω από τη Space X βρίσκεται ο Ελον Μασκ. Είναι 41 ετών, γεννημένος στη Νότια Αφρική, πρόεδρος της Solar City (η κύρια αμερικανική εταιρεία ηλιακής ενέργειας), ιδρυτής της Tesla Motors (ηλεκτρικά αυτοκίνητα) και κυρίως, πριν από 14 χρόνια, της PayPal, που παραμένει μέχρι σήμερα το κύριο σύστημα πληρωμών μέσω Ιντερνετ. Ο Μασκ κατασκεύασε έναν πύραυλο, τον «Falcon», και ένα διαστημόπλοιο, το «Dragon», προσαρμοσμένο ώστε να μπορεί να προσδεθεί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Αν λειτουργήσει, το κόστος αυτού του «ταξί» για τη NASA, που χρηματοδοτεί η Space X, θα είναι περίπου οκτώ φορές μικρότερο του κόστους ενός διαστημικού λεωφορείου.
ΤΟ ΔΑΝΕΖΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ. Αυτές οι τρεις ενδείξεις μπορεί να μας κάνουν να σκεφτούμε ότι η νέα διαστημική εποχή είναι απλώς το χόμπι μερικών πλούσιων νεαρών. Ομως η ιδιωτικοποίηση του Διαστήματος είναι αναμφισβήτητα κάτι σοβαρό. Και το πιο ταιριαστό με τη φιλοσοφία του Διαδικτύου σχέδιο έρχεται από τη Δανία, ονομάζεται Copenhagen Suborbitals και έχει στόχο να στείλει έναν άνθρωπο στο Διάστημα στο πλαίσιο ενός εντελώς ανοικτού προγράμματος, όπου κάθε λεπτομέρεια θα γίνεται γνωστή και κάθε πρόβλημα θα λύνεται στο Διαδίκτυο, ενώ η χρηματοδότηση θα γίνεται από μικροδωρεές, πάντα μέσω Διαδικτύου. Μέχρι στιγμής 1,3 εκατ. άνθρωποι παρακολουθούν τη δουλειά των δύο νεαρών που έστησαν την Copenhagen Suborbitals, του Κρίστιαν φον Μπένγκτσον και του Πέτερ Μάντσεν, και λίγο λιγότεροι από 2.000 έχουν ήδη προσφέρει χρήματα.














