[Γράμματα στις ματιές] Αλληλεγγύη

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Ν. Κόβερης (Αγίας Τριάδας 5, Χολαργός) γράφει:

«Κάθομαι και σκέπτομαι για τη συμφορά που μας έχει εύρει ως κράτος και ως έθνος. Η αιτία δεν ούτε ένας εξωτερικός εχθρός ούτε μια φυσική συμφορά. Η κύρια αιτία είναι ο κακός εαυτός μας. Ο καθένας μας κοίταγε τον εαυτό του, την οικογένειά του, το στενό του περιβάλλον. Δεν τον ενδιέφερε ο ευρύτερος περίγυρός του, η γύρω κοινωνία του, ο δημόσιος χώρος, η πατρίδα. Μας ενδιέφερε να περνάμε καλά σήμερα, στο παρόν. Δεν κοιτούσαμε να εξασφαλίσουμε και ένα καλύτερο μέλλον, θυσιάζοντας λίγο από το παρόν.

Εχω καταλήξει ότι τώρα δυο πράγματα μπορούν να μας σώσουν:

α) Η αλληλεγγύη προς τον διπλανό μας. Το ενδιαφέρον μας για τα κοινά, για την κοινότητα, την κοινωνία γενικότερα.

β) Να ενώσουμε το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον. Να απαγκιστρωθούμε από το παρόν, τη βολή μας, το δος ημίν σήμερον».

Ο Μάνος Τεννές, Κοροίβου 2, Παγκράτι, γράφει:

«Η Ελλάδα και όλη η ανθρωπότητα δοκιμάζεται. Επικρατούν το άδικο, η βία, το μίσος. Οι άνθρωποι φαίνεται ότι δεν έχουν διδαχτεί από τόσα χρόνια καταστροφών και πολέμων. Αρρώστιες, φτώχεια, πείνα, ανεργία μαστίζουν τους πληθυσμούς.

Χρειάζεται ο άνθρωπος να αξιοποιήσει τις αρετές του, τη σύνεση, την καλοσύνη, να είναι αλληλέγγυος, να συνδιαλέγεται ειρηνικά. Το κέδρος για την ανθρωπότητα θα είναι μεγάλο αν οι άνθρωποι ακολουθήσουν τον δρόμο της αγάπης και της ειρήνης.

Η τρικυμία μπορεί να γίνει γαλήνη, το δάκρυ μπορεί να γίνει χαμόγελο, η ζωή μπορεί να γεμίσει περισσότερο φως».