Το χωριό που έβγαλε τη… Βουλή του 2009

Μιλούν χωρίς να κοιτάζονται. Οι καρέκλες τους δεν είναι τοποθετημένες αντικρυστά. Τις έχουν στρέψει προς το κέντρο της πλατείας για να μπορέσουν οι θαμώνες των καφενείων να εγκλωβίσουν με το βλέμμα τους κάποιον άγνωστο περαστικό. Κάποτε, σε κάθε πανήγυρη στα τέλη Ιουνίου, γινόταν εδώ το νυφοπάζαρο. Τις άλλες ημέρες, στα ίδια τραπέζια με ένα ποτήρι τσίπουρο σφραγίζονταν συμφωνίες για δουλειά. Και τις προεκλογικές περιόδους, οι ντόπιοι λούφαζαν σε χαρακώματα πράσινης και μπλε ιδεολογίας. Τώρα, λίγο πριν στηθούν οι κάλπες, η πλατεία της Αργαλαστής, του χωριού που στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές… έβγαλε Βουλή, φιλοξενεί την αβεβαιότητα.

Το 2009 οι 1.661 ψηφίσαντες στον Δήμο Αργαλαστής καθρέφτισαν με τις επιλογές τους την κοινή γνώμη της χώρας. Τα ποσοστά των κομμάτων σε αυτή την ημιορεινή περιοχή, όπου κατοίκησαν τον 16ο αιώνα γεωργοί και ψαράδες για να ξεφύγουν από τις επιδρομές πειρατών, πλησίασαν τον εθνικό μέσο όρο: ΠΑΣΟΚ 40,78%, Νέα Δημοκρατία 35,12%, ΚΚΕ 9,84%, ΣΥΡΙΖΑ 4,3% και ΛΑΟΣ 5,98%. Τότε δεν ήταν ο μόνος δήμος που έπεσε σχεδόν διάνα. Κοντά στα ίδια ποσοστά βρέθηκαν η Καλλιπεύκη Λάρισας, το Διακοφτό Αχαΐας, η Δαύλεια Βοιωτίας. Επιλέξαμε την Αργαλαστή Μαγνησίας. Ενα κεφαλοχώρι με κατοίκους Ελληνες και μετανάστες, όπου 52% του πληθυσμού ασχολείται με τη γεωργία και 32% με την παροχή υπηρεσιών. Με ονομασίες μαγαζιών (Σταυροδρόμι, Εναλλάξ) που… συναγωνίζονται σε πρωτοτυπία τις μέχρι τώρα δικομματικές επιλογές των ντόπιων ψηφοφόρων.

ΤΑ ΧΑΡΑΚΩΜΑΤΑ. Θέλει προσοχή για να τα δεις. Πρώτο σοκάκι δεξιά σαν μπεις στο χωριό, τα αρχικά της Νέας Δημοκρατίας γραμμένα με μπλε μπογιά στον τοίχο ενός σπιτιού. Το μοναδικό κομματικό σημάδι σε δεκάδες χιλιόμετρα, στους πρόποδες του Πηλίου. Πάνε οι εποχές που σε χαλάσματα, τρακτέρ και στάνες ζωγράφιζαν ήλιους και πυρσούς, τα χρόνια όπου οι κολόνες της ΔΕΗ ήταν γεμάτες με αφίσες. Η Αργαλαστή, όπως και τα περισσότερα χωριά της χώρας, έχει απογυμνωθεί από συνθήματα. Μόνο το ΚΚΕ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν… καρφώσει τις θέσεις τους στα γέρικα πλατάνια του χωριού. Δεν ήταν πάντοτε έτσι. Η Ντόρα Σκούλτσου, υπάλληλος σε ένα από τα δύο φαρμακεία της Αργαλαστής, θυμάται την περίοδο που οι εκλογές έμοιαζαν με ποδοσφαιρικό ντέρμπι. Ηταν στις αρχές και τα μέσα του ’80, τότε που «έβαφαν τα γαϊδούρια πράσινα» και τη νύχτα οι χαμένοι των εκλογών επισκέπτονταν τα σπίτια των νικητών και χτυπούσαν με μανία έξω από τις πόρτες τους γκαζοντενεκέδες για να τους πικάρουν. «Τους έχουμε πάρει είδηση πλέον. Δεν μας κοροϊδεύουν», λέει η κ. Σκούλτσου. «Θα ψηφίσουμε το κόμμα Δεν Πληρώνω. Θα είναι ψήφος διαμαρτυρίας», προσθέτει ο φαρμακοποιός Γεώργιος Εκκλησιάρχης.

Οι επιλογές των ντόπιων φέτος δεν είναι τόσο ξεκάθαρες όπως άλλοτε. Παλαιότερα δεν χρειαζόταν να πεις σε ποιο κόμμα ανήκεις. Αρκούσε να επιλέξεις σε ποια μεριά της πλατείας θα κάτσεις, στο πράσινο ή στο μπλε καφενείο. «Φοβόμουν να κάνω παρέα με κάποιον άλλου κόμματος μήπως και χάσω πελατεία από το μαγαζί μου», λέει ο Γιώργος Κουτλούκας, ιδιοκτήτης μπακάλικου στην Αργαλαστή. «Ο τόπος μας ήταν μια στο καρφί και μια στο πέταλο. Πότε ΠΑΣΟΚ, πότε Νέα Δημοκρατία. Τώρα τα όρια δεν είναι σαφή».

Στα χρόνια των χαρακωμάτων το χωριό ζούσε ομιλίες, κόντρες, φιέστες. Τώρα διήνυσε μια βουβή, ράθυμη προεκλογική εκστρατεία. Είναι απόγευμα Δευτέρας στην Πλατεία της Αργαλαστής και ένα ζευγάρι νέων μοιράζει φυλλάδια του Γιώργου Καρατζαφέρη. Εχουν σταθμεύσει στο ιστορικό κωδωνοστάσιο του χωριού ένα τροχόσπιτο ντυμένο με τα χρώματα της γαλανόλευκης και μια πληθωρική φωτογραφία του προέδρου του ΛΑΟΣ. «Επτά βανάκια σαν κι αυτό γυρίζουν την Ελλάδα. Μοιράζουμε υλικό του κόμματος και μιλάμε με τον κόσμο», λέει ο Χρήστος Τζιόβας, μέλος της νεολαίας του ΛΑΟΣ. Είναι η πρώτη εικόνα προεκλογικής δράσης που συναντάμε. Ρωτάμε τους ντόπιους αν θα ακολουθήσουν κι άλλες, αν πρόκειται να μιλήσει απόψε κάποιος υποψήφιος. «Γιατί; Θέλετε να τους ακούσετε ή να πετάξετε γιαούρτια;» μας λένε. Τα προεκλογικά ήθη έχουν αλλάξει στην Αργαλαστή. Πλέον οι υποψήφιοι τηλεφωνούν στους ιδιοκτήτες των καφενείων και ρωτούν αν μπορούν να τα επισκεφθούν για να βγάλουν λόγο. Ενας από τους ιδιοκτήτες λέει πως πριν από λίγες ημέρες υποψήφιος της Νέας Δημοκρατίας μπήκε απρόσκλητος στο μαγαζί του. Είπε δυο κουβέντες. Οι θαμώνες τον αγνόησαν. Τα μάτια τους στα τραπουλόχαρτα και την παρτίδα. Τότε ο υποψήφιος χτύπησε το χέρι στο τραπέζι για να κερδίσει την προσοχή. Κίνηση που, όπως λένε κι άλλοι ντόπιοι, έκανε άσχημη εντύπωση.

Λίγο πριν σουρουπώσει εμφανίζονται στην πλατεία οι υποψήφιοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στον Νομό Μαγνησίας, κάθε ένας συνοδευόμενος από κάποιον βοηθό του. Η υποψήφια Τζούλια Τσαλίκη χαιρετάει έναν ηλικιωμένο και του δίνει φάκελο με το βιογραφικό της και ψηφοδέλτιο του κόμματος. «Εσύ είσαι η Νεραντζούλα;», τη ρωτά ο γέροντας μόλις βλέπει το ξενικό όνομά της. «Τόσα χρόνια ψηφίζω και δεν βλέπω χαΐρι», παραπονιέται κάποιος άλλος στον υποψήφιο Γιάννη Αναστασίου. «Οι εκλογές είναι μια διαρκής μάχη του καλού με το κακό», απαντά εκείνος. Ανάμεσα στους υποψηφίους του ΠΑΣΟΚ, και ο Κώστας Καρτάλης. «Το 2009 ήσουν πάνω στο κύμα. Πήγαινες μόνος σου. Υπήρχε ενθουσιασμός από τον κόσμο. Προσδοκούσαν ότι θα ψήφιζαν τον νικητή των εκλογών, ότι θα μπαίναμε στην κυβέρνηση και θα διεκδικούσαμε λύσεις στα προβλήματά τους», λέει. Σε εκείνη την προεκλογική περίοδο ο κ. Καρτάλης είχε κάνει ομιλία στην κεντρική πλατεία. Τη νύχτα που βρισκόμαστε στην Αργαλαστή το κλιμάκιο του ΠΑΣΟΚ σκέφτεται μήπως πρέπει να πράξει το ίδιο. Οι ντόπιοι όμως φαίνονται περισσότερο απασχολημένοι με τις τράπουλες παρά με τα φυλλάδια των υποψηφίων. Τελικά σχηματίζουν έναν μικρό κύκλο με καρέκλες στην πλατεία και συνομιλούν για τις ανάγκες του τόπου. Λίγοι οι κάτοικοι ανάμεσά τους, σε μια συνάθροιση που μοιάζει περισσότερο με εσωκομματικό πηγαδάκι.