Αγώνες που διχάζουν

ΓΙΑ μια ακόμη φορά η πρεμιέρα των πλέι οφ προκαλεί έντονες συζητήσεις. Είτε υπέρ της διεξαγωγής τους είτε υπέρ της κατάργησής τους.

Ο μονίμως γκρινιάρης Φερέιρα του Παναθηναϊκού έδειξε προβληματισμένος για τον βαθμό χρησιμότητά τους. Ηταν η φωνή αυτού που τερμάτισε ψηλά στη βαθμολογία στο πρωτάθλημα και τώρα κινδυνεύει να χάσει τα κεκτημένα. Αλλά έχει τελείως άδικο;

Ο κόσμος έδειξε ότι δεν σχηματίζει ουρές για να βρεθεί στις εξέδρες τέτοιες εποχές. Στο Ολυμπιακό Στάδιο (Παναθηναϊκός – Ατρόμητος), ήταν – δεν ήταν 2.000 θεατές. Στην Τούμπα ναι μεν υπήρχαν οπαδοί του ΠΑΟΚ, όχι όμως και συνωστισμός. Η πλειοψηφία θέλει κάτι ακόμη για να παρακολουθήσει από κοντά ντέρμπι ελληνικού πρωταθλήματος. Αλλωστε, ποιος έχει τη δυνατότητα κάθε τρεις ημέρες να πληρώνει εισιτήριο για να βλέπει πενιχρό θέαμα;

Η Σούπερ Λίγκα έχει πρόθεση να «ντύσει» το προϊόν της, να κάνει ένα καλύτερο αμπαλάζ, αλλά από μόνο του αυτό δεν αρκεί. Σε βάθος χρόνου είναι ξεκάθαρο ότι ο θεσμός των πλέι οφ δεν έγινε αποδεκτός από την πλατιά μάζα των φιλάθλων. Λίγους συγκινεί. Δεν απορρίπτουμε τα θετικά, όπως είναι, λόγου χάριν, το ενδιαφέρον μέχρι την τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου, ή τις ανατροπές που επιφυλάσσει το εξτρά πρωτάθλημα. Αυτά ας είναι οδηγός για περαιτέρω βελτίωση, για κατάθεση προτάσεων και επεξεργασία ιδεών, προκειμένου η αγωνιστική περίοδος να παραταθεί προς όφελος όλων των πλευρών. Οχι μόνο της τηλεόρασης που καλύπτει τα παιχνίδια – αν και το πόσο νοιάζεται ο κόσμος για άνοστα ματς παραμένει ένα μεγάλο ερωτηματικό.

Πέρα από την κορυφή, ίσως θα μπορούσε να εξεταστεί και ο θεσμός των πλέι άουτ. Δεν πουλά όσο ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο, αλλά μπορεί να δημιουργήσει τεράστιο ενδιαφέρον στα χαμηλά στρώματα και μάχες μέχρι το φινάλε. Ιδέες χρειάζονται. Για να βελτιωθεί επιτέλους το ποδόσφαιρο και να πειστούν όλοι ότι αξίζει να πάνε στα γήπεδα.