[Το πνεύμα του τόνου] Δούναι και λαβείν

Στα παλαιά επαρχιακά κι όχι μόνο μπακάλικα, στα χασάπικα, στα ψιλικατζίδικα, στα χρωματοπωλεία, στα χαρτοπωλεία πίσω από το ταμείο υπήρχε ένας σχολικός μαυροπίνακας όπου με κιμωλία ο καταστηματάρχης αφού χώριζε τον πίνακα με μια κάθετη γραμμή σε δύο στήλες έγραφε από τη μία τα ΛΑΒΕΙΝ και από την άλλη τα ΔΟΥΝΑΙ. Ερχόταν η νοικοκυρά για να ψωνίσει λάδι, σταφίδες, αμμωνία για τα κουλουράκια, φακές ή πράσινο σαπούνι, μια νεφραμιά, άντερα για τα λουκάνικα, μια σπάλα, ένα κεφαλάκι, αλλού οινόπνευμα, βαφή για τα αυγά κ.λπ. και αν δεν είχε έρθει ακόμα το βδομαδιάτικο ο ταμίας – καταστηματάρχης αφού γέμιζε το ζεμπίλι έπαιρνε την κιμωλία και έγραφε το βερεσέ. Αν πάλι ο πελάτης έφερνε τα χρωστούμενα ήταν εκεί ένα βρεγμένο σφουγγάρι και έσβηνε το χρέος.
Σήμερα είναι η τελευταία μέρα πριν από τις μεθαυριανές εκλογές. Τραβήξτε μια κάθετη γραμμή στον μαυροπίνακα της μνήμης σας και καταγράψτε τις σας χρωστούν κόμματα και πρόσωπα και τι οφείλετε εσείς στην πολιτική αγορά. Αν ό,τι προσδοκούσατε παραχωρήθηκε, βρέξτε το σφουγγάρι και σβήστε το. Αν ό,τι σας υποσχέθηκαν δεν ήταν πρόσφορο στις βιτρίνες και δεν το εισπράξατε, τραβήξτε μια γραμμή για να τονιστεί το χρέος.
Υστερα κάντε συμψηφισμό (κυριολεκτικώς). Δείτε τι επικρατεί στη μία και τι στην άλλη στήλη και αναλόγως αποφασίστε. Λύση βέβαια δεν είναι να περάσετε έξω από το κατάστημα και να μην μπείτε μέσα. Αν σας χρωστούν απαιτήστε τα, αν οφείλετε ακουμπήστε τα.
Αν χρωστάτε θα πληρώσετε. Αν σας οφείλουν θα πληρώσουν.