Το σταυροδρόμι των πρωταθλητών

}Με την απόφαση αυτή κλείνει και τυπικά ένας χρυσός κύκλος επιτυχιών της ομάδας της Καταλωνίας ο οποίος άνοιξε το καλοκαίρι του 2008 και μάλιστα με τους χειρότερους οιωνούς!
Το ημερολόγιο έδειχνε 31 Αυγούστου 2008. Ο καύσωνας σε συνδυασμό με την υγρασία που επικρατούσε στη Σόρια, μία μικρή πόλη στη Βορειοδυτική
Ισπανία, είχε δημιουργήσει αποπνικτική ατμόσφαιρα.
Ακόμα πιο άσχημη ήταν η κατάσταση στα αποδυτήρια της Μπαρτσελόνα στο στάδιο Λος Παραχίτος.
Ο Πεπ Γκουαρντιόλα στον πρώτο αγώνα του στο πρωτάθλημα ως προπονητής των Μπλαουγκράνα είχε γνωρίσει την ήττα από τη Νουμάνθια.
«Μήπως κάναμε λάθος;», αναρωτιόταν ο Τζοάν Λαπόρτα, τότε πρόεδρος της Μπάρτσα και ο άνθρωπος που εμπιστεύτηκε το τιμόνι των Μπλαουγκράνα στον νεαρό Γκουαρντιόλα ύστερα από πιέσεις του Γιόχαν Κρόιφ.
Εκείνη την ημέρα κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί πως τα επόμενα τέσσερα χρόνια η Μπαρτσελόνα του Γκουαρντιόλα θα κυριαρχούσε στα γήπεδα του κόσμου, θα κατακτούσε δεκατρία τρόπαια και θα έβαζε στο τραπέζι το ερώτημα αν είναι η καλύτερη ομάδα που είδε ποτέ ο φίλαθλος κόσμος.
Από τον Αύγουστο του 2008 μέχρι τις «τρεις πιο σκοτεινές νύχτες» του Απρίλη, όταν Ρεάλ Μαδρίτης και Τσέλσι την έριξαν από την κορυφή, η Μπαρτσελόνα δημιούργησε έναν κύκλο επιτυχιών που όμοιός του δεν συναντάται στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Ο 37χρονος τότε Γκουαρντιόλα εξέλιξε τις ιδέες του πνευματικού του πατέρα Γιόχαν Κρόιφ και με επαναστατικό τρόπο τις επέβαλε στην ομάδα από την οποία έδιωξε μέθυσους (Ροναλντίνιο) και τεμπέληδες (Ντέκο) για να προωθήσει και να καθιερώσει στη θέση τους νέα παιδιά από την ακαδημία Μασία, όπως οι Μπουσκέτς, Πέδρο, Κίρκιτς, ενώ επανέφερε τον άσωτο Πικέ από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Η κατάκτηση του Euro τον Ιούνιο του 2008 από την Ισπανία δημιούργησε πρόσφορο έδαφος στον Γκουαρντιόλα για να επιβάλει τις απόψεις του.
Στις συνεντεύξεις του ο Τσάβι επιμένει να αναφέρει πως εκείνη η διοργάνωση άλλαξε τον ρου της ποδοσφαιρικής ιστορίας της Ισπανίας, γιατί απέδειξε πως στο σύγχρονο ποδόσφαιρο η τεχνική μπορεί να επιβληθεί της δύναμης και το μέγεθος είναι ένας μύθος, όμοιος με ανάλογους στο σεξ.
Για τη δημιουργία αυτού του σπουδαίου κύκλου των επιτυχιών χρειάστηκε εκτός από ταλέντο και αρκετή τύχη.
Οταν ερωτάται ο Ινιέστα γι’ αυτό, θυμάται πάντοτε το γκολ που πέτυχε στις καθυστερήσεις του ημιτελικού του Τσάμπιονς Λιγκ με την Τσέλσι, που έστειλε την Μπαρτσελόνα στον τελικό της Ρώμης όπου στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης για τρίτη φορά.
Εκείνον τον Μάη του 2009 οι Μπλαουγκράνα έβαλαν τον θεμέλιο λίθο για τη φήμη της σπουδαιότερης ομάδας του κόσμου, νικώντας στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου τη Ρεάλ Μαδρίτης με το εντυπωσιακό 6-2.
Ακολούθησε ένα σάρωμα τίτλων που έφτασαν τους έξι, όσους διεκδίκησαν οι Καταλανοί, που αποτελεί μοναδικό επίτευγμα.
Ο αποκλεισμός από την Ιντερ στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ την επόμενη σεζόν και το αποτυχημένο πείραμα με τον Ιμπραΐμοβιτς ώθησε τον Γκουαρντιόλα στην απόφαση να εφαρμόσει την επαναστατική ιδέα που είχε συλλάβει ο Γιόχαν Κρόιφ στις αρχές της δεκαετίας του ‘90 σε μία μπιραρία της Βαρκελώνης, σχεδόν σε κατάσταση μέθης: «Θα μετατρέψω τους ακραίους αμυντικούς σε χαφ και θα καταργήσω τον σέντερ φορ», εξηγούσε σε φίλο του ο Ιπτάμενος Ολλανδός, περιγράφοντας με τη βοήθεια των μπουκαλιών της μπίρας την ιδέα του πάνω στο τραπέζι.
«Είσαι μεθυσμένος ή τρελός;» ρώτησε τον Κρόιφ ο φίλος του. Κι εκείνος περιορίστηκε να γελάσει δυνατά.
Δύο δεκαετίες αργότερα ο Γκουαρντιόλα έβαλε στη θέση των μπουκαλιών παίκτες που διέθεταν την τόλμη αλλά κυρίως το ταλέντο να πραγματοποιήσουν το όνειρο του Κρόιφ.
Ρόλο «προφήτη» στη νέα ποδοσφαιρική «θρησκεία» που γεννήθηκε είχε ο Λιονέλ Μέσι. Ο μικρόσωμος ποδοσφαιριστής, που παίζει στα μεγαλύτερα γήπεδα του κόσμου όπως όταν έπαιζε στην αυλή του σχολείου του.  
Και το Παγκόσμιο Κύπελλο; Ο Ντι Στέφανο, ο Κρόιφ, ο Πούσκας, ο Μπεστ δεν το άγγιξαν ποτέ. Τους άγγιξε όμως η ποδοσφαιρική ιστορία, όπως συνέβη με τον πιο διάσημο «Ψύλλο».