Χαμένη μία ακόμη χρονιά για την ελληνική κρουαζιέρα

Μία ακόμη χαμένη χρονιά για την ελληνική κρουαζιέρα η οποία, αν και είναι πρώτη στη Μεσόγειο από άποψη επισκεψιμότητας επιβατών, έρχεται τέταρτη από άποψη εσόδων. Η καθυστερημένη άρση του καμποτάζ, οι ελλείψεις σε υποδομές, αλλά και τα πολλαπλά γραφειοκρατικά εμπόδια δεν αφήνουν την ελληνική κρουαζιέρα να σηκώσει κεφάλι. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις από ΟΛΠ, τουριστικά γραφεία και άλλα στελέχη της αγοράς, και εφέτος τόσο οι επιβάτες κρουαζιερόπλοιων όσο και τα έσοδα θα κινηθούν στα ίδια επίπεδα με πέρυσι.

Μόνο αν όλοι ή οι περισσότεροι από τους επιβάτες κρουαζιερόπλοιων που αγκυροβολούν έστω και για μία ημέρα σε ελληνικά λιμάνια, μεγάλα και μικρά, κατέβαιναν από το πλοίο και έμεναν έστω για κάποιες ώρες στη στεριά, θα μπορούσε η ελληνική οικονομία να υπολογίζει σε μια ένεση άνω των 2 δισ. ευρώ. Τα πράγματα όμως δεν είναι ακριβώς έτσι. Για παράδειγμα, από τους επιβάτες των περίπου 1.000 κρουαζιερόπλοιων που φθάνουν στο νησί της Σαντορίνης είναι ελάχιστοι αυτοί που κατεβαίνουν στο νησί. Οι περισσότεροι βλέπουν από το πλοίο το περίφημο ηφαίστειο της Σαντορίνης και αυτό τους φθάνει. Υπό άλλες προϋποθέσεις οι επισκέπτες στα ενδότερα του νησιού θα μπορούσαν να ήταν πολλαπλάσιοι και αντίστοιχα πολλαπλάσια θα ήταν τα χρήματα που θα διοχετεύονταν στην ελληνική οικονομία. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τα 900 κρουαζιερόπλοια που προσεγγίζουν τη Ρόδο, τα 750 τη Μύκονο, τα 400 το Κατάκολο και αρκετές εκατοντάδες άλλα ελληνικά νησιά.

Τα 4,5 εκατομμύρια επισκέπτες κρουαζιέρας που φθάνουν στην Ελλάδα κάθε χρόνο φέρνουν στη χώρα το όχι και τόσο ευκαταφρόνητο ποσόν των 500 εκατ. ευρώ, το οποίο όμως υπό ορισμένες προϋποθέσεις θα μπορούσε να ήταν πολλαπλάσιο. Στις προϋποθέσεις αυτές συμπεριλαμβάνεται μεν η περίφημη άρση του καμποτάζ και πλοία τρίτων χωρών, αλλά είναι απλώς μία από τις πολλές που πρέπει να υπάρξουν. Οπως λένε στελέχη της τουριστικής αγοράς, οι λιμενικές εγκαταστάσεις είναι ανεπαρκέστατες, ειδικά για τα κρουαζιερόπλοια νέας γενιάς τα οποία είναι μεγάλα πλοία, το κλείσιμο θέσεων ελλιμενισμού πρέπει να γίνεται εγκαίρως και χωρίς παρατράγουδα, η γραφειοκρατία που και εδώ βασιλεύει πρέπει να αρθεί. Μόνο κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις τα κρουαζιερόπλοια που θα έχουν ως αφετηρία τα ελληνικά λιμάνια θα πολλαπλασιαστούν και οι επιβάτες που κατεβαίνουν τράνζιτ θα είναι περισσότεροι. Μόνον έτσι θα ανατραπεί η δυσμενής για τη χώρα εικόνα όπου, ενώ με βάση τον αριθμό επιβατών κρουαζιερόπλοιων που προσεγγίζουν ελληνικά λιμάνια είμαστε δεύτεροι στη Μεσόγειο, με βάση τα έσοδα η Ελλάδα βρίσκεται στην τέταρτη θέση. Επισημαίνεται ότι οι επιβάτες κρουαζιερόπλοιων που έχουν ως αφετηρία επιβίβασης και αποβίβασης ελληνικά λιμάνια διαμένουν συνήθως μία ημέρα στην πόλη όπου βρίσκεται το λιμάνι πριν από την επιβίβασή τους στο κρουαζιερόπλοιο και δύο ημέρες μετά. Αυτό σημαίνει ότι αφήνουν σημαντικά ποσά σε ξενοδοχεία, εστιατόρια και άλλα τουριστικά καταστήματα.

Ακόμη περισσότερα χρήματα θα έμπαιναν στην ελληνική οικονομία αν υπήρχαν κρουαζιερόπλοια με ελληνική σημαία. Σήμερα δεν υπάρχει ούτε ένα και, όπως επισημαίνει ο γραμματέας της Ενωσης Εφοπλιστών Κρουαζιέρας Γιώργος Κουμπενάς, «για να μπορέσουν να έρθουν ξανά κρουαζιερόπλοια στην ελληνική σημαία και να απασχοληθούν περισσότεροι έλληνες ναυτικοί θα πρέπει να αρθεί η πληθώρα παράλογων και γραφειοκρατικών απαιτήσεων τις οποίες δεν αντιμετωπίζουν τα υπό ξένη σημαία πλοία».