Το σύστημα της μίζας έχει ιστορία

Εκτός από τα σκάνδαλα-καρμπόν, όπως αυτά στα υποκαταστήματα του ΙΚΑ με την πλαστογράφηση πιστοποιητικών, επαναλαμβάνονται κατά καιρούς και οι διαπιστώσεις των αρμοδίων για την έκταση και τις μεθόδους της διαφθοράς. Μία από αυτές τις αποκαλύψεις ήταν το «σύστημα της μίζας». Παρουσιάστηκε δύο φορές μέσα σε 16 χρόνια ως είδηση που «σοκάρει». Ο πρώην γενικός γραμματέας Πληροφορικών Συστημάτων του υπουργείου Οικονομικών, ο Διομήδης Σπινέλλης, είχε μιλήσει τον περασμένο Δεκέμβριο για τον κανόνα 4-4-2 αναφερόμενος στη διάβρωση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού. Οπως είχε εξηγήσει τότε, ο ελεγκτής έκανε έκπτωση 40% επί του προστίμου στον φορολογούμενο όποτε διαπίστωνε παράβαση, έβαζε στην τσέπη του το άλλο 40% και το υπόλοιπο 20% ήταν το τελικό έσοδο που κατέληγε στα κρατικά ταμεία. Τις ίδιες αποκαλύψεις είχε κάνει το 1996 πρώην υπουργός.

Με αφορμή τις ανακοινώσεις Σπινέλλη σε εκείνη την εκδήλωση με θέμα «Φοροδιαφυγή και κοινωνική δικαιοσύνη», τέσσερις μήνες αργότερα η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εφοριακών Υπαλλήλων κατέθεσε μήνυση εναντίον του για δυσφήμηση του κλάδου τους. Ο κ. Σπινέλλης όμως διευκρίνιζε ότι δεν ήταν ο πρώτος που είχε αναφερθεί στο 4-4-2. Είχε δίκιο. Τα στοιχεία στα οποία βασίστηκε είχαν ήδη δημοσιευθεί σε έρευνα της ΜΚΟ Διεθνής Διαφάνεια Ελλάς το 2010, αλλά και από τον γενικό επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης το 2011. Και εκείνες όμως δεν ήταν οι μοναδικές προηγούμενες αναφορές. Η αποκάλυψη είχε ρίζες βαθύτερα στο παρελθόν. Το 1996 ο Δημήτρης Γεωργακόπουλος, πρώην υφυπουργός Οικονομικών επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ, είχε μιλήσει (πρώτος, αν δεν είχε προηγηθεί πάλι κάποιος άλλος…) για την ίδια μέθοδο απάτης των εφοριακών.

Ο τίτλος στο άρθρο με τις δηλώσεις του κ. Γεωργακόπουλου στην εφημερίδα «Τύπος της Κυριακής», στις 9 Ιουνίου 1996, ήταν παρόμοιος με τα δημοσιεύματα για τις αποκαλύψεις του κ. Σπινέλλη. «Ετσι ακριβώς μοιράζονται οι μίζες. Αποκάλυψη-σοκ από τον πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ», έγραφε τότε ο συντάκτης του κειμένου. «Το πιο εντυπωσιακό από τα παραδείγματα διαφθοράς που ανέφερε», σύμφωνα με την εφημερίδα, ήταν το σύστημα 4-4-2, το οποίο περιέγραψε τότε ως εξής: «Από το πραγματικό ποσό που προκύπτει από τον έλεγχο, 40% κρατά ο φορολογούμενος, 40% ο εφοριακός και μόλις 20% καταλήγει στο κράτος». Ο κ. Γεωργακόπουλος είχε δηλώσει τότε ότι πρωταγωνιστής των διαπραγματεύσεων με τους φορολογουμένους είναι ο εκάστοτε ελεγκτής, ο οποίος ζητεί χρήματα όχι μόνο για τον ίδιο, αλλά και για τον επόπτη και τον διευθυντή, άλλοτε εν γνώσει τους και άλλοτε όχι.