«Αλμπάνικη η πρόταση για κοινή κάθοδο στις μονοεδρικές»

ΚΑΝΟΝΤΑΣ περιοδεία στην Κεφαλονιά, ο Αλέξης Τσίπρας μπαίνει στο πρώτο μαγαζί. «Εσείς οι πολιτικοί τά ‘χετε κάνει χάλια», του λέει με το καλημέρα σας ο μαγαζάτορας. «Α, σύντροφε, τα του Καίσαρος τω Καίσαρι! Εσύ που ψήφισες ΠΑΣΟΚ έχεις την ευθύνη σου…», απαντά ο ετοιμόλογος σε αυτά πρόεδρος του ΣΥΝ.

Πόσο σοβαρή μπορεί να είναι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για κοινή κάθοδο των κομμάτων της Αριστεράς στις μονοεδρικές; ΚΚΕ και ΔΗΜΑΡ έσπευσαν να την καταγγείλουν ως «αλμπάνικη» και επικοινωνιακή. Τίνος κόμματος το πανελλαδικό εκλογικό ποσοστό θα λαμβάνεται υπόψη σε κάθε περίπτωση; Στην ουσία, μια τέτοια κίνηση θα είχε ως αποτέλεσμα να πάρουν τα επιμέρους αριστερά κόμματα λιγότερες έδρες από τη διαδικασία των υπολοίπων.

Τα εκλογικά μαθηματικά είναι στρυφνά. Αλλά η πολιτική αριθμητική των μονοεδρικών έχει ενδιαφέρον. Αν κατέβαινε ενωμένη η Αριστερά, μπορεί να έπαιρνε τη Λευκάδα, τη Σάμο, τη Ζάκυνθο, την Κεφαλονιά – ίσως ακόμη και τα Γρεβενά. Δεν θα ήταν εξέλιξη χωρίς πολιτική σημασία. Στις προηγούμενες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε στις μονοεδρικές το 0,2% από το εθνικό ποσοστό του. Κοινώς δεν έχει να χάσει τίποτε με την ιδέα της κοινής καθόδου. Η πρόταση είναι εκ του ασφαλούς. Είναι το ΚΚΕ που είναι πρώτο μεταξύ των κομμάτων της Αριστεράς και στις οκτώ μονοεδρικές – εξού και ο Περισσός τορπίλισε την πρόταση.

Και το bonus των πενήντα εδρών στο πρώτο κόμμα; Λέγεται ότι ο Προκόπης Παυλόπουλος, ως υπουργός Εσωτερικών, το εμπνεύστηκε από μια διάταξη του εκλογικού νόμου του 1958, όταν η Δεξιά φοβόταν μια πιθανή συμμαχία της ΕΔΑ με τα κόμματα του Κέντρου. Πριν το 2009, η ΝΔ φοβόταν την Κεντροαριστερά ως μόρφωμα που να έχει προκύψει από τη συνεργασία του ΠΑΣΟΚ με την Αριστερά. Στα χαρτιά, το bonus πηγαίνει μόνο σε κόμμα και όχι σε συνασπισμό κομμάτων όπως αυτός της Αριστεράς. Στην πράξη όμως θα έπρεπε αυτό να αποφασιστεί σε επίπεδο ανώτατης εφορευτικής επιτροπής. Δηλαδή να κριθεί νομικά ότι το Ενιαίο Αριστερό Μέτωπο δεν συνιστά κόμμα. Αν αυτό άθροιζε ένα ποσοστό μεγαλύτερο από αυτό της ΝΔ, που οι δημοσκοπήσεις τη φέρνουν πρώτο κόμμα, ο συμβολικός αντίκτυπος θα ήταν μεγάλος.

Συμπέρασμα: η κάθοδος των κομμάτων της Αριστεράς σε ενιαίο μέτωπο είναι λίγο «κουβέντα να γίνεται», αλλά είναι και μια κουβέντα που την ευνοεί ένα μέρος του αντιμνημονιακού εκλογικού σώματος. Είναι επίσης κάτι που έχει συμβεί στο παρελθόν και δεν είναι χωρίς πολιτική σημασία.