[Λόγια του δρόμου] Ο θάνατος των κλισέ

Αλλάζει το προφίλ του έλληνα αγοραστή καινούργιου αυτοκινήτου. Εννέα στους δέκα πελάτες αγοράζουν πλέον Ι.Χ. με κινητήρες έως 1.600 κ.εκ., σχεδόν όλοι πληρώνουν με μετρητά είτε επειδή δεν γίνονται χρηματοδοτήσεις από τις τράπεζες είτε επειδή δεν θέλουν να δημιουργήσουν πρόσθετα χρέη σε εποχές μεγάλης ανασφάλειας. Σχεδόν κανένας υποψήφιος αγοραστής δεν λειτουργεί με τη χαρά και τη λαχτάρα προηγούμενων ετών, όταν ένιωθε ευτυχισμένος επειδή θα αποκτούσε ένα νέο αυτοκίνητο. Σήμερα μιλάμε για αγορές από ανάγκη, όποιος μπαίνει σε μια έκθεση το κάνει με βαριά καρδιά, ενώ έχουν αλλάξει εντελώς τα κριτήριά του.

Η οικονομική κατανάλωση, οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα που διαμορφώνουν τα τέλη κυκλοφορίας, οι εγγυήσεις και τα σέρβις έχουν ξεπεράσει άλλες παραμέτρους, όπως την αίσθηση της οδήγησης, τον σχεδιασμό του αυτοκινήτου και τις επιδόσεις. Ο εξορθολογισμός κατέρριψε επίσης τα πολυάριθμα κλισέ που ίσχυαν επί πολλά χρόνια στην αγορά του αυτοκινήτου, όπως «οι Alfa Romeo έχουν καλά κρατήματα, τα Honda είναι σπορ και γρήγορα, τα κορεάτικα μοντέλα είναι φτηνιάρικα, τα πιο ασφαλή αυτοκίνητα τα παράγει η Volvo, η Mercedes κατασκευάζει τα ποιοτικότερα, όλα τα Toyota είναι αθάνατα», κ.λπ. Δεν σημαίνει αυτό βέβαια ότι τα συγκεκριμένα κλισέ δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια, απλώς οι ανακατατάξεις στον κλάδο του αυτοκινήτου είναι κοσμογονικές και δεν πρέπει να απορρίπτουμε πλέον τίποτα εκ των προτέρων.

Σχεδόν όλα τα νέα μοντέλα κερδίζουν πέντε αστέρια στις δοκιμές πρόσκρουσης, οι στατιστικές βλαβών εμφανίζουν μεγάλες διαφοροποιήσεις ανάλογα και με το έτος κατασκευής, οι Ευρωπαίοι έχουν προσπεράσει τους περισσότερους Ιάπωνες στην τεχνολογία των κινητήρων, τα γερμανικά μοντέλα έπαψαν να πωλούνται «γυμνά», ενώ οι Κορεάτες κερδίζουν τις εντυπώσεις με το μοντέρνο ντιζάιν και την προσεγμένη κατασκευή. Τελικά, έπρεπε να ξεσπάσει η κρίση για να γίνουμε πιο συνειδητοποιημένοι καταναλωτές;