Εργάτρια στα κάτεργα της Foxconn

Η καθημερινότητα εκατομμυρίων νέων κινέζων εργατών είναι σχεδόν πανομοιότυπη. Αποτυπώνεται εξάλλου τέλεια στο πρόσωπο της Ζανγκ Σουζιάνγκ. Από τα 18 της, όταν άφησε το φτωχό πατρικό της στην Κεντρική Κίνα, η Ζανγκ έχει δουλέψει σε 20 εργοστάσια. Σήμερα, στα 26 της, είναι εργάτρια σε ένα εργοστάσιο της Foxconn. Δουλεύει στο τμήμα συναρμολόγησης διαφόρων προϊόντων, μεταξύ των οποίων και της Apple. Παράλληλα ψάχνει για κάτι καλύτερο, μια δουλειά όπου θα βλέπει το φως της ημέρας. Ελπίζει ότι είναι η τελευταία φορά που δουλεύει σε εργοστάσιο.

Στο διάστημα των οκτώ ετών η Ζανγκ απέκτησε πείρα στην κατασκευή μεγάλης γκάμας προϊόντων: από καφετιέρες και κοσμήματα έως LED οθόνες για την Apple. Κάθε φορά όμως τα παρατούσε. Αλλοτε γιατί ο μισθός ήταν πολύ χαμηλός, άλλοτε γιατί οι απαιτήσεις του προϊσταμένου της παράλογες. «Είμαστε άνθρωποι, όχι μηχανές», τονίζει.

ΑΥΞΗΣΗ. Εφέτος πήρε αύξηση 27 ευρώ τον μήνα και έτσι ο βασικός μισθός της φθάνει στα 180 ευρώ. Επιπλέον πληρώνεται υπερωρίες. Παρ’ όλα αυτά, τον Ιούνιο σκοπεύει να φύγει. «Η δουλειά στο εργοστάσιο είναι πολύ σκληρή», εξηγεί. «Ελεγα ότι δεν θα ξαναμπώ σε μεγάλη μονάδα βιομηχανικής παραγωγής. Και όμως συνεχίζω». Λέει ότι περιμένει να δει τις αλλαγές που θα προκύψουν από τη συμφωνία που υπέγραψε η Foxconn με την Apple για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας. Τότε θα λάβει οριστικά την απόφαση για το αν θα φύγει ή αν θα μείνει.

Η Ζανγκ αντιπροσωπεύει τις ελπίδες της νέας γενιάς για αλλαγή. Η χώρα τους έχει γίνει το εργοστάσιο του κόσμου. Εκείνοι, όμως, πιο μορφωμένοι από τους γονείς τους και στα τεχνολογικά καλύτερα καταρτισμένοι, γνωρίζουν τα δικαιώματά τους και απαιτούν περισσότερα με ό,τι μέσο διαθέτουν: διαδηλώσεις, στάσεις εργασίας, απεργίες.