Δώδεκα ιστορίες σε μέρη αληθινά

«Το άγαλμα», «Γέλαγε η Μαρία», «Πήρα σύννεφο δυο τόπια», «Η Μυρσίνη βάζει τ’ άσπρα»… Δώδεκα μικρές ιστορίες ζωής, αληθινής ζωής – «γιατί όλα τα πρόσωπα, τα συναισθήματα, τα μέρη υπήρξαν στ’ αλήθεια» διευκρινίζει ο συνθέτης. Ακόμη και ο ήχος τους είχε μια διαφορετική ματιά, πιο ψαγμένη, «γιατί συνειδητά ήθελα να βρω έναν διαφορετικό τρόπο να τα αποδώσω» προσθέτει. «Ο καλύτερος κριτής είναι ο χρόνος. Κι ο χρόνος τα έσωσε πολλές φορές. Και στο “Μιλώντας μου για την λευτεριά” βλέπεις την αμεσότητα και το πόσο επίκαιροι μπορεί να είναι κάποιοι στίχοι. Μπορεί να γράφτηκαν σε άλλες συνθήκες, για άλλες εποχές, αλλά σήμερα τα έχουμε και πάλι ανάγκη».