[Διαστάσεις] Πρασινομάτηδες Καζανόβες

Κάποτε τον τίτλο των πρωταθλητών στην επιχειρηματικότητα και στην καινοτομία τον κατείχαν χωρίς αμφιβολία οι Αμερικανοί. Σήμερα τον διεκδικούν με αξιώσεις οι Γερμανοί. Είναι, ας πούμε, πρωτοπόροι στο πώς να οδηγηθεί μια χώρα που διέρχεται κρίση σε ακόμη πιο βαθιά κρίση. Οι ηγέτες τους, ως σύγχρονοι Μωυσήδες, κατάφεραν να παραμερίσουν τα ύδατα ώστε ο περιούσιος λαός τους να διασχίσει τη θάλασσα της κρίσης όχι μόνο αλώβητος, αλλά και κερδισμένος. Τρεις γερμανοί φοιτητές, τώρα, ισχυρίζονται ότι έλυσαν ένα άλλο προαιώνιο πρόβλημα: πώς να πείσουν τις συμφοιτήτριές τους ότι το να κοιμηθούν μαζί τους θα βελτιώσει ταυτόχρονα την ψυχική υγεία τους και τους βαθμούς τους.

Τα πραγματικά ονόματά τους, για ευνόητους λόγους, δεν τα αποκαλύπτουν. Χρησιμοποιούν όμως τα ψευδώνυμα Οσκαρ, Κρίστοφερ και Τζούλιους. Και για τους δύο πρώτους μαθαίνουμε από το «Σπίγκελ» ότι μοιάζουν σαν να είναι αδέλφια, είναι νόστιμοι, έχουν κοντό καστανό μαλλί, πράσινα μάτια, αθλητικό παράστημα και ζαρώνουν τα μάτια όταν γελάνε. Μ’ άλλα λόγια, δεν είναι οι τύποι που χρειάζονται το Διαδίκτυο για να βρουν γκόμενες. Είπαμε, όμως: είναι πρωταθλητές στην καινοτομία και θέλουν το καλό των γυναικών, και του ανθρώπινου είδους γενικότερα. Δημιούργησαν έτσι το πρόγραμμα Bib:Love (bib από Bibliothek) και γέμισαν την πανεπιστημιούπολη του Μανχάιμ με αφίσες που γράφουν: «Καλοί βαθμοί μέσα από καλό σεξ». Οποια φοιτήτρια είναι στρεσαρισμένη με τις σπουδές της έχει τώρα τη λύση: γράφει ένα e-mail στους νεαρούς, συναντά έναν από αυτούς και, αν όλα πάνε καλά, καταλήγουν στο κρεβάτι. Υστερα από μια θυελλώδη νύχτα με τον πρασινομάτη Καζανόβα, είναι βέβαιο ότι θα λυτρωθεί, θα αποβάλει το άγχος και οι βαθμοί της θα απογειωθούν.

Οι τύποι λένε ότι έχουν λάβει έως τώρα 82 μηνύματα και έχουν γίνει πέντε one-night-stands (μαντεύουμε ότι ο Τζούλιους δεν τραβάει). Η πρώτη γυναίκα που ολοκλήρωσε ήταν η 23χρονη Λίζα. Συνάντησε τον έναν από τους τρεις (δεν λέει ποιον) στο καφέ L3 της πανεπιστημιούπολης (πάντα εκεί είναι το ραντεβού γιατί έχει πολύ κόσμο), ήπιαν μπίρες, τα είπαν και κατέληξαν στο σπίτι του. Απελευθερώθηκε; Οχι, απλώς πέρασε καλά. Ε, αυτό λέγεται αχαριστία: όλη αυτή η διανοητική προσπάθεια από τους τρεις νεαρούς, όλο αυτό το μάρκετινγκ, για να περάσει «απλώς καλά»; Μήπως φταίει η ρητή δέσμευση των συγκεκριμένων ανδρών ότι δεν παρέχουν «ασυνήθιστες σεξουαλικές πρακτικές»; Και, εν πάση περιπτώσει, τι σημαίνει «ασυνήθιστες»;

Με τα άλλα κορίτσια δεν μάθαμε τι έγινε. Μαθαίνουμε όμως ότι ενδιαφέρον για την ιδέα αυτή έχουν δείξει φοιτητές και από άλλες γερμανικές πόλεις και ότι σύντομα θα ανοίξουν παραρτήματα του Bib:Love στο Τίμπινγκεν και στο Ουλμ. «Εχει πλάκα», λέει η εκπρόσωπος της ένωσης των φοιτητών, χωρίς να διευκρινίζει αν το λέει από προσωπική εμπειρία. Αραγε πώς θα αντιδρούσαν σε κάτι ανάλογο οι δικοί μας φοιτητοπατέρες;