Μπροστά στον γκρεμό

Οι καλές ειδήσεις έρχονται με το σταγονόμετρο. Η αισιοδοξία λείπει. Και χθες, αποδείχθηκε ότι στην ΑΕΚ έτρεφαν φρούδες ελπίδες αναφορικά με τα χρήματα που θα έπαιρναν από την οικογένεια Ψωμιάδη.

Το δικαστήριο απέρριψε τα ασφαλιστικά μέτρα, οπότε μια διαδικασία που ούτως ή άλλως θα τραβούσε σε μάκρος μάλλον καταλήγει αρνητικά για την ΠΑΕ. Αυτό είναι ένα σκληρό μάθημα για τον κ. Οικονομόπουλο, έναν άνθρωπο ο οποίος διατηρεί καλή σχέση με τον Ντέμη Νικολαΐδη και μπήκε στη διοίκηση (αντιπρόεδρος) μόνο και μόνο με την πίστη πως θα κερδίσει τη μάχη. Ωστόσο, εκ προοιμίου δεν μπορεί να καθοριστεί το αποτέλεσμα μιας δικαστικής μάχης. Ενα κρίσιμο ερώτημα είναι «τι ακριβώς είδε ο κ. Οικονομόπουλος». Τους ακριβείς λογαριασμούς; Την πορεία των χρημάτων;

Το μεγάλο λάθος του αντιπροέδρου είναι πως «σήκωσε» υπερβολικά την υπόθεση. Ισως μέτρησε λάθος τον αντίπαλο, ίσως δεν περίμενε αυτό το αποτέλεσμα. Ακόμη και στις συγκεντρώσεις των παραγόντων, φέρεται να έλεγε πως θα έδινε 1 εκατ. ευρώ από «τα χρήματα του Ψωμιάδη». Και επιπρόσθετα, πάντα έκανε υπολογισμούς για δάνεια με βάση τις απαιτήσεις ή τις προσδοκίες του από την υπόθεση. Θα μπορούσε να έχει επιφυλάξεις, να κρατά χαμηλούς τόνους και φυσικά να γνωρίζει ότι η όλη υπόθεση θα έμοιαζε με σαπουνόπερα, άρα θα διαρκούσε μεγάλο χρονικό διάστημα.

Δάνεια, συμβάσεις για το μέλλον, όλα στον αέρα. Με το ζήτημα της Εφορίας να κινείται ακόμη σε ομιχλώδες τοπίο και ουδείς να γνωρίζει πώς και πότε θα πάρει τα περιβόητα χαρτιά η ΑΕΚ.

Μια εταιρεία που άφησε τον χρόνο να κυλά, οι υποχρεώσεις διογκώθηκαν, οι προθεσμίες έληξαν και εφάρμοσε στο τέλος όχι τακτική εξόφλησης λογαριασμών, αλλά κάτι σαν το «τρεχάτε ποδαράκια μου». Με τέτοια νοοτροπία από τους παράγοντες, που μάλλον δεν θέλουν να αφήσουν την ομάδα, ήταν επόμενο να φτάσει στο σημείο μηδέν η ΑΕΚ.