Η επιστροφή του Σαρκοζί
3 λεπτά
Τρεις εβδομάδες πριν από τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών η «υπόθεση Μοαμέτ Μερά» εξακολουθεί να παρεμβαίνει στην πολιτική επικαιρότητα και να προκαλεί πολεμική στη Γαλλία. Ωρες ολόκληρες χθες οι Αρχές προσπαθούσαν να αποφασίσουν πώς και πού να θάψουν τον 23χρονο Γαλλοαλγερινό που εκτέλεσε στο όνομα της Αλ Κάιντα επτά ανθρώπους προτού πέσει νεκρός την περασμένη Παρασκευή.
Η σορός του Μερά επρόκειτο να μεταφερθεί αεροπορικώς από νωρίς στην Αλγερία – το είχε ζητήσει ο πατέρας του, που ζει εκεί. Τελευταία στιγμή όμως οι αλγερινές Αρχές αρνήθηκαν για «λόγους ασφαλείας». Προγραμματίστηκε για τις 5 το απόγευμα ταφή στην Τουλούζη, την πόλη όπου ο Μερά έζησε – και τρομοκράτησε. Κρίνοντας όμως την επιλογή «άτοπη», ο δήμαρχος Πιερ Κοέν κάλεσε το κράτος να βρει άλλη λύση. Οργισμένος ο Αμπντάλα Ζεκρί, πρόεδρος του Παρατηρητηρίου εναντίον της Ισλαμολογίας, κατηγόρησε τον (Σοσιαλιστή) δήμαρχο για «ψηφοθηρία». «Ηταν Γάλλος, ας ταφεί και ας τελειώνουμε», δήλωσε ο Νικολά Σαρκοζί. Για να κατηγορηθεί αμέσως, εκ δεξιών του, από τη Μαρίν Λεπέν ότι «παραδόθηκε αναξιοπρεπώς» στις αλγερινές Αρχές. Τελικά, ο Μερά ετάφη αργά το απόγευμα στο μουσουλμανικό τμήμα του νεκροταφείου Κορνμπαριέ, στα περίχωρα της Τουλούζης.
Οσοι προέβλεπαν σχετικά με τη γαλλική προεκλογική εκστρατεία «ένα πριν και ένα μετά» το δράμα στην Τουλούζη μοιάζει να δικαιώνονται – τουλάχιστον εν μέρει. Ολες οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν πλέον τον γάλλο πρόεδρο να προηγείται στον πρώτο εκλογικό γύρο, ακόμη και με 4%, ολοκληρώνοντας μια μεταστροφή που είχε ξεκινήσει στο τέλος του Φεβρουαρίου. «Βοήθεια, ο Σαρκοζί επιστρέφει», είναι ο χαρακτηριστικός τίτλος στο «Nouvel Observateur». Στον δεύτερο γύρο, βέβαια, ο Σοσιαλιστής υποψήφιος Φρανσουά Ολάντ εξακολουθεί να κερδίζει, η διαφορά του όμως έχει μειωθεί από 20 ποσοστιαίες μονάδες προ διμήνου σε 6-10 μονάδες. Δημοσκόποι και μέσα ενημέρωσης εκτιμούν πλέον ότι η δυναμική έχει αλλάξει στρατόπεδο. Δεν αποδίδουν εντούτοις αυτή την αλλαγή μόνο στην υπόθεση Μερά και στην ευκαιρία που έδωσε στον γάλλο Πρόεδρο να «γυαλίσει» την εικόνα του «προστάτη» έναντι της κρίσης και της βίας. Το ινστιτούτο CSA διαπιστώνει κάποια «απογοήτευση» στους οπαδούς της Αριστεράς, «που είχαν μεν εκτιμήσει τη στάση του Ολάντ όταν επιτέθηκε στα εισοδήματα των πιο εύπορων νοικοκυριών, απογοητεύτηκαν όμως επειδή δεν άκουσαν αρκετές κοινωνικές εξαγγελίες». Παρατηρεί επίσης μια πιο ευνοϊκή προς τον Σαρκοζί στάση μεταξύ των κεντρώων ψηφοφόρων, που βλέπουν σε αυτόν «περισσότερα ηγετικά προσόντα».
Ο γάλλος Πρόεδρος συνεχίζει την επιθετική του καμπάνια διατηρώντας τη σκληρή αντιμεταναστευτική ρητορική. Ο Ολάντ, από την άλλη πλευρά, επιμένει να παρουσιάζει με ηρεμία το διακύβευμα ως εξής: «Ή συνεχίζουμε ή αλλάζουμε». «Συνεχίζουμε για πέντε ακόμη χρόνια μια πολιτική που απέτυχε ή ανοίγουμε μια νέα εποχή; Είναι πάντα η μεγάλη συζήτηση ανάμεσα στον φόβο και στην ελπίδα, στην παραίτηση και στη βούληση».












