Τίγρης και Δράκος

Ηταν η πόλη-σύμβολο ενός Νεοϋορκέζου τον οποίο οι απανταχού λάτρεις των σπορ θεωρούσαν εκείνη την περίοδο κορυφαίο αθλητή του κόσμου.

Οπου και να έπεφτε το βλέμμα σου στους δρόμους και τα πάρκα του Σικάγο έβλεπες κάτι από Τζόρνταν. Γκραφίτι, διαφημίσεις, μαγαζιά με την εικόνα του. Ολα ήταν Τζόρνταν. Ηταν ο απόλυτος κυρίαρχος φορώντας είτε την κόκκινη φανέλα της ομάδας μπάσκετ της πόλης, των Bulls, είτε τα πανάκριβα κοστούμια Armani.

Οι χαρακτηρισμοί, τα επίθετα, οι περιγραφές των κατορθωμάτων του στο παρκέ ήταν ευφάνταστοι. Διαβάζουμε σε περιοδικό της εποχής: «Ο Θεός μεταμφιεσμένος σε Μάικλ Τζόρνταν».

Η προσωνυμία που τον σημάδεψε και εκτόξευσε την εταιρεία που ταυτίστηκε μαζί του, τη Nike, ήταν «Air». Air Jordan. Αέρινος.

Η γενιά των σαραντάρηδων στην οποία ανήκει και ο προπονητής της Μπαρτσελόνα, Πεπ Γκουαρντιόλα, στρέφεται γύρω από τον μύθο αυτού του καταπληκτικού αθλητή που διέπρεπε ταυτόχρονα με τη Χρυσή Ομάδα της Μπαρτσελόνα, προπονητής της οποίας τότε ήταν ο Γιόχαν Κρόιφ και ηγέτης της ο νυν κόουτς των Μπλαουγκράνα.

Οι δημοσιογράφοι που έζησαν το «τότε» και ζουν και το «τώρα» από το μετερίζι της δημοσιογραφικής τους πένας διαπιστώνουν μέρα με την ημέρα πως ένας μικρόσωμος αργεντινός, ο Λιονέλ Μέσι χτίζει έναν μύθο όμοιο με αυτόν του Τζόρνταν.

Το συζήτησαν και με τον Γκουαρντιόλα, ο οποίος συμφώνησε πως πράγματι ο Μέσι είναι ο Μάικλ Τζόρνταν της εποχής. Δεν αναφέρθηκε στο αδιαμφισβήτητο ταλέντο ούτε έκανε συγκρίσεις με αθλητές από ίδια σπορ. Περιορίστηκε να παρατηρήσει πόσο επηρέασαν ο Τζόρνταν και ο Μέσι, ο καθένας την εποχή του

Και άλλοι έβαλαν καταπληκτικά γκολ, κάρφωσαν από τη ρακέτα, σήκωσαν τρόπαια, διαφήμισαν αθλητικά παπούτσια. Κανείς τους όμως, πλην του Πελέ και φυσικά των Τζόρνταν και Μέσι, δεν είχε σημαδέψει τόσο έντονα μια εποχή.

Χαρακτηριστικό γνώρισμα του Τζόρνταν και του Μέσι είναι η συχνότητα με την οποία επαναλαμβάνουν το ακατόρθωτο… Της αίσθησης ότι δεν υπάρχει τέλος στη φαντασία τους, που μετουσιώνεται σε περίτεχνες ενέργειες. Εκεί που νομίζεις πως τα έχεις δει όλα, έρχεται ο Τζόρνταν και ο Μέσι για να σου πουν, «φίλε, δεν έχεις δει τίποτα ακόμα».

Οσοι συναναστρέφονται τον Μέσι λένε πως από τις προπονήσεις μέχρι τα clasico και τους τελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ συμπεριφέρεται σαν να παίζει στην αυλή του σχολείου του.

Παίζει για τη χαρά του αθλήματος και όπως είπε σε πρόσφατη συνέντευξή του, «θα έπαιζα και χωρίς να πληρώνομαι».

Πρόκειται για σημείο-κλειδί στην αθλητική εξέλιξη, η άδολη αγάπη γι’ αυτό που κάνεις.

Κάποτε ο Τζόρνταν είχε σπάσει το πόδι του. Παρά τις εντολές του ιατρικού τιμ των Μπουλς επέστρεψε νωρίτερα στα παρκέ, διακινδυνεύοντας να τραυματιστεί ξανά. Στις δριμείες παρατηρήσεις του αφεντικού της ομάδας που υποψιαζόταν πως η εσπευσμένη επιστροφή του είχε σχέση με τις πωλήσεις των αθλητικών παπουτσιών που έφεραν το όνομά του, ο Τζόρνταν απάντησε: «Το μπάσκετ δεν είναι μόνο η δουλειά μου, είναι το πάθος μου. Το αγαπάω σαν να είναι η γυναίκα μου. Και αυτή την αγάπη δεν μπορεί να την καταλάβει κανείς άλλος εκτός από εμένα».

Φυσικά, τα λόγια αυτά θα μπορούσαν να ανήκουν και στον Μέσι, το «βουβό» παιδί της Μασία που υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο σε μια χαρτοπετσέτα μετά τις απειλές του πατέρα του Χόρχε πως θα πάρει τον πιτσιρικά και θα φύγει αν δεν γίνει δεκτός στην Μπαρτσελόνα.

Και ο Τζόρνταν όμως είχε απορριφθεί από τον προπονητή μπάσκετ στη Β’ Γυμνασίου. Κάτι τέτοια περιστατικά όμως αποτελούν γερά θεμέλια για να χτιστούν οι μύθοι…