Ποίηση, κινητό και… διπλή ταρίφα

Υπάρχουν κάποιοι ταξιτζήδες στη Νέα Υόρκη οι οποίοι, ενόσω οδηγούν κανονικά στον δρόμο με κατεύθυνση το Μανχάταν ή το Μπρούκλιν ή όποιο άλλο σημείο, ταξιδεύουν μαζί με τον πρίγκιπα Σαϊφούλ Μουλούκ στα Ιμαλάια, ακολουθώντας τις οδηγίες ενός δερβίση, ψάχνοντας εναγωνίως μια νεραϊδοπριγκίπισσα, την Μπαντρ-ουλ-Τζαμάλ, την οποία ο πρίγκιπας έχει ερωτευτεί σφόδρα παρότι έχει δει μόνο στα όνειρά του.

Μέχρι να ζήσουν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα, μεσολαβούν κακά τζίνι και κάκιστοι γίγαντες και 500 ολόκληρες σελίδες – τόση είναι η έκταση του «Σαϊφούλ Μουλούκ», του διάσημου και λαοφιλούς στο Πακιστάν ποιήματος που έγραψε τον 19ο αιώνα ο σουφιστής άγιος και ποιητής Μιάν Μουχαμάντ Μπαχς και απαγγέλλουν σήμερα εναλλάξ, συμμετέχοντας σε κλήση διάσκεψης μέσω του κινητού τους τηλεφώνου, τέσσερις οδηγοί ταξί στη Νέα Υόρκη.

Καμιά 40αριά ακόμα συνάδελφοί τους παίζουν τον ρόλο των ακροατών. Είναι όλοι από το Πακιστάν, έμαθαν απέξω το ποίημα όταν ήταν ακόμα παιδιά. Και ίσως να μην είχαμε μάθει ποτέ αυτή τους την παράδοση αν το ταμπλόιντ «The New York Post» δεν είχε στείλει έναν ρεπόρτερ που ομιλεί την ουρντού και την πουντζάμπι να κρυφακούσει, υποδυόμενος τον απλό επιβάτη, σε δεκάδες ταξί. Οπως και το επικό ταξίδι του πρίγκιπα, πάντως, έτσι και η απαγγελία στίχων από το ποίημά του εγκυμονεί κινδύνους: η χρήση κινητού από τους οδηγούς απαγορεύεται και επιπλέον κάποιοι επιβάτες καθόλου δεν αγαπούν την πακιστανική ποίηση.