Μην το βλέπετε σαν κάτι απλό. Παρακαλώ, ριγήστε πανεθνικώς. Σηκώστε τις τρίχες σας από συγκίνηση. Είναι η στιγμή που ο φακός απαθανατίζει την εθνική ζουμπουρλού Τζούλια (με τ’ όνομα) να υπογράφει τις πολιτικές της προγραμματικές δηλώσεις, που τη θέλουν σε περίπτωση νίκης και υπουργό εκ-Πολιτισμού μας. Παρακαλώ, ριγήστε ολοσούσουμοι!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά Καρκατσουλιά και δύο αυγά Τουρκίας
Κυρία Φοίβη, χαίρε.
Διαβάζοντας λίγο πιο καλά την Ιστορία, έστω και τη σχολική, μετά τη μάχη της Πύδνας όταν καταλύθηκε το μακεδονικό κράτος και κατ’ επέκταση όλα τα κράτη (πόλεις) της αρχαίας Ελλάδας, η χώρα μας έπεσε σε έναν ατελείωτο μεσαίωνα.
Το Βυζάντιο μάς αποκαλούσε εθνικούς, δηλαδή ειδωλολάτρες. Ο Θεοδόσιος ο «Μέγας» φρόντισε για την τελειωτική τακτοποίησή μας. Εστειλε από τη Θεσσαλονίκη και κάτω όλους τους βαρβάρους του Βορρά και ό,τι βρήκαν μπροστά τους τα έκαναν γης Μαδιάμ. Υστερα μας εγκατέλειψαν στους Ενετούς – Γενουάτες – Νορμανδούς – Φράγκους – Σλάβους και κάθε καρυδιάς καρύδι. Ολοι αυτοί μάς κάθισαν στον σβέρκο μέχρι που ήλθαν οι Τούρκοι. Αυτά υπέστησαν οι κατατρεγμένοι, καταφρονεμένοι και ξένοι στον τόπο τους Ελληνες μέχρι την παλιγγενεσία του 1821. Δόξα, τιμή και αιωνία η μνήμη σε όσους έπεσαν για τη λευτεριά μας.
Δυστυχώς, όμως, τόσα χρόνια σκλαβιάς μάς άλλαξαν. Εκείνο που μας έβλαψε ανεπανόρθωτα ήταν το να μη μάθει τις μικροαταξίες μας ο Αφέντης Αρχοντας. Εκλεβε κάποιος μια κότα; Αφήστε τον, έλεγαν όλοι, άνθρωπος είναι, ίσως είχε ανάγκη.
Αυτό συν τω χρόνω μάς έγινε συνείδηση και, όταν γίναμε ελεύθεροι και είχαμε χρήματα στα χέρια μας, γιγαντώθηκε. Αυτός ο διακαής πόθος να δούμε Θεού πρόσωπο και η άφεση αμαρτιών μάς έφτασαν στην οικονομική κρίση που μας μαστίζει.
Σαν μαραθωνοδρόμοι ριχτήκαμε στον αγώνα για κέρδη παρακάμπτοντας κάθε ηθικό και νόμιμο εμπόδιο. Και τώρα το μεγάλο δυσοίωνο ερώτημα: τι δικαιολογία έχουμε προς τα παιδιά μας που τα μεγαλώσαμε με έσοδα διαφθοράς; Γιατί με ψευτοκλάματα ψάχνουμε άλλοθι και μαρτυρίες αθωότητας;
Σε ό,τι ακούς, διαβάζεις και βλέπεις, όλα μας δείχνουν υπόλογους για μικρές ή μεγάλες κομπίνες. Ζήσαμε ζωή μεγιστάνων, βίλες – Πόρσε – Αρμάνι – Σανέλ και εξωτικά ταξίδια με χρήματα από ξένες τσέπες. Πώς αποκτήσαμε αυτό τον πακτωλό χρημάτων όταν ο μισθός μας έγραψε 3+1 όπως λέει ο κοσμάκης; Ποιος θα απαιτήσει τιμιότητα, τήρηση νόμων και ήθους από αυτά τα παιδιά;
Με όλο το δίκιο αμφισβητούν ό,τι τους παρουσιάζει το μεταμφιεσμένο κοινωνικό και πολιτικό πρόσωπο. Ο καθένας είναι «οπλισμένος» με 2-3 πτυχία ανωτάτων σχολών και κατά τη δοξασία των γνώσεων και σπουδών τους, την εργασία την οραματίζονται σε ένα πολυτελές γραφείο με ιδιαιτέρα και κλητήρα.
Τα ψέματα διέλυσαν τον κοινωνικό ιστό, καθιέρωσαν το ανίκανο των πολιτικών και οι νόμοι έμειναν στο τυπογραφείο του ΦΕΚ.
Δημιουργήσαμε διανοητικό προλεταριάτο, χιλιάδες επιστήμονες ανέργους που ζητούν το μερίδιό τους εκεί όπου δεν υπάρχει.
Αλυτο οριστικά το πρόβλημα και οι υποσχέσεις είναι έπεα πτερόεντα. Για καλό μας, όμως, ας αναζητήσουμε κάποιον Επιμενίδη να μας απαλλάξει από το αδήριτο και αόρατο άγος που μας κατατρέχει. Χρειαζόμαστε ψυχική κάθαρση. Πρέπει να βγάλουμε πολλά από μέσα μας.
Χαιρετώντας, ευχαριστώ,
Βασίλης Λαρισαίος
«Οι Ελληνες είναι λαός / Ολο τιμή και δόξα / Το ένδοξό τους παρελθόν / Κλωσάνε σαν την κλώσα / Κι ανέκαθεν πολέμησαν / κατά της τυραννίας / Τους έμεινε η καρκατσουλιά / Και δυο αυγά Τουρκίας», όπως έγραφαν, αγαπητέ Βασίλη, οι Σταμάτης Κραουνάκης και Λίνα Νικολακοπούλου. Βοήθειά μας…
Κάνε μου ένα σνούκερ, Κολοκοτρώνη μου
Αγαπητή Φοίβη,
Στον λόγο του προς τη νεολαία των Αθηνών στην Πνύκα, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, μεταξύ άλλων, είπε: «… Να μην έχετε πολυτέλεια, να μην πηγαίνετε στους καφενέδες και στα μπιλιάρδα. Να δοθήτε εις τας σπουδάς σας και καλλίτερα να κοπιάσετε ολίγον…».
Πιστεύω, αν ήξερε πόσο κοπιάζουν σήμερα και πόση δύναμη χαραμίζουν για τις πολύμηνες και πολύχρονες καταλήψεις, στο όνομα της Επανάστασης του κάνω ό,τι θέλω και τα θέλω όλα δικά μου, ούτε καν θα ανέφερε τα παραπάνω, διότι σίγουρα οι τότε καταλήψεις μπιλιάρδων και καφενέδων θα διαρκούσαν λίγες μόνον ώρες.
Τι λέτε;
Φιλικά, Χρίστος Τσαχπίνης
– Καβαλιώτης, Γερμανία
Στην Ελλαδάρα των τεσσάρων Ρω (καμία σχέση με τα Ρω του Ερωτα του Ελύτη του Αιγαίου, του ήλιου και της ποίησης), αγαπητέ Χρίστο, ήτοι του ρουσφετιού, της ρουφιανιάς, του ραχατιού και του ρεφενέ – όλα αυτά ειδικά και κυρίως στον δημόσιο μηχανισμό – τα μπιλιάρδα και οι καφενέδες θα τον μάραιναν και τότε και σήμερα; Ή μήπως αυτοί μας φταίνε; (Αλήθεια, υπήρχαν μπιλιαρδάδικα στα χρόνια του Κολοκοτρώνη; Και σνούκεεεεεερ;)
Google news
