Ο νεαρός τρομοκράτης της διπλανής πόρτας

Είναι κανόνας πλέον, φίλοι, γνωστοί και γείτονες «πέφτουν από τα σύννεφα». Εκείνοι που ήξεραν τον Μοαμέτ Μερά μιλούν για «έναν τύπο σαν κι εμάς, μιλούσαμε για μπάλα, κορίτσια και μηχανές». Κανένας δεν μπορούσε να φανταστεί λίγα 24ωρα νωρίτερα ότι ο ίδιος άνθρωπος θα δήλωνε στους αστυνομικούς που είχαν περικυκλώσει το κρησφύγετό του ότι δεν μετανιώνει για τίποτα και πως λυπάται για το γεγονός ότι δεν πρόλαβε να σκοτώσει κι άλλους ανθρώπους. Για τους φίλους στην Τουλούζη, ήταν ένας «εξαιρετικός φαναρτζής» που το περασμένο καλοκαίρι είχε βάψει κόκκινη μια τούφα από τα μαλλιά του για να τους κάνει να γελάσουν. Μόλις πριν από τρεις εβδομάδες, ο Μοαμέτ με τα μπλουζάκια Lacoste, το τζιν και αθλητικά παπούτσια, είχε πάει στην ντισκοτέκ για να χορέψει και να χαζέψει τα κορίτσια. Λίγες ώρες πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, όμως, δήλωνε περήφανος για το γεγονός ότι είχε γονατίσει τη Γαλλία.

Ποιος ήταν, λοιπόν, στην πραγματικότητα; Ο Μοαμέτ Μερά γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1988 σε ένα υποβαθμισμένο προάστιο της Τουλούζης, τέταρτο παιδί μιας οικογένειας μεταναστών από την Αλγερία. Κάποια στιγμή, οι γονείς χώρισαν και ο πατέρας εξαφανίστηκε. Ο Μοαμέτ μεγάλωσε όπως πολλά παιδιά στα «μπανλιέ»: μόνος και με διάφορα επεισόδια μικροπαραβατικότητας. Είχε πετάξει πέτρες σε ένα λεωφορείο, είχε κλέψει ένα κινητό, είχε συλληφθεί να οδηγεί χωρίς δίπλωμα. Στα 16 του, πίστεψε ότι βρήκε αυτό που ήθελε να κάνει στη ζωή του σε ένα συνεργείο βαφής αυτοκινήτων. Η καριέρα του διακόπηκε απότομα. Η κλοπή μιας τσάντας σε μια τράπεζα τού στοίχισε 18 μήνες στη φυλακή. Κάποιοι από τους φίλους θα ορκίζονταν ότι ο Μοαμέτ δεν είχε καμία σχέση με τη θρησκεία – για το ριζοσπαστικό Ισλάμ ούτε κουβέντα. Ή μήπως είχε δίκιο εκείνη η ηλικιωμένη γειτόνισσα που είχε καταγγείλει στην αστυνομία ότι στρατολογούσε κόσμο στην Τζιχάντ; Πιθανότατα.

Ο Μοαμέτ Μερά είχε ταξιδέψει στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Είχε πάει στο Ισραήλ, απ’ όπου κατά τα φαινόμενα είχε επιχειρήσει να περάσει στα παλαιστινιακά εδάφη, είχε επισκεφθεί τη Συρία, το Ιράκ και την Ιορδανία. Στην Κανταχάρ είχε προσπαθήσει να εξασφαλίσει βίζα για να ταξιδέψει στην Ινδία. Ο σκοπός αυτών των ταξιδιών δεν ήταν η αναψυχή. Υπάρχει κάτι ακόμη, ωστόσο, που πρέπει να απαντηθεί: ο Μοαμέτ Μερά ήταν ένας μοναχικός λύκος της Τζιχάντ όπως ειπώθηκε στην αρχή; Ή μήπως τα ταξίδια αυτά αποτελούν μια σαφή ένδειξη πως είχε έρθει σε επαφή με ριζοσπαστικές οργανώσεις τύπου Αλ Κάιντα; Δρούσε μόνος ή κατ’ εντολή; Το κουβάρι, λένε οι αναλυτές, μόλις έχει αρχίσει να ξετυλίγεται.