Η χθεσινή εικόνα στο Γεώργιος Καραϊσκάκης, με τις σχεδόν γεμάτες εξέδρες από περίπου 30.000 κόσμο, έφερε έναν άνεμο αισιοδοξίας σαν τις πρώτες ημέρες τις άνοιξης.
Παλμός, ζωντάνια, κέφι. Σε αυτό, ασφαλώς και έπαιξε ρόλο η απόφαση της διοίκησης της ΠΑΕ Ολυμπιακός να ορίσει τιμές εισιτηρίων στα 5 και 10 ευρώ. Ηταν ένα μίνι άνοιγμα προς τον κόσμο. Τους οπαδούς, που για να είμαστε ειλικρινείς, δεν γέμιζαν τις κερκίδες του φαληρικού γηπέδου όπως τα πρώτα χρόνια της (ανα)κατασκευής του.
Κάτι η οικονομική κρίση, κάτι τα επεισόδια και η άσχημη ατμόσφαιρα στο ελληνικό Πρωτάθλημα, ανάγκασαν το ευρύ κοινό να αποστασιοποιηθεί. Η αναφορά δεν γίνεται για τους φίλους του Ολυμπιακού.
Συνολικό είναι το πρόβλημα με τη μείωση των αριθμών των εισιτηρίων που κόβουν οι ομάδες. Αποδεικνύεται, έτσι, ότι τόσο καιρό οι παράγοντες ζούσαν σε ένα δικό τους κόσμο και όριζαν τιμές εισιτηρίων πολύ πέρα από τη λογική. Διότι ούτε θέαμα έβλεπε ο κόσμος, ούτε οι υπηρεσίες ήταν ανάλογες με το ποσό που πλήρωνε.
Αρα, αυτή η σχέση έπρεπε να επαναπροσδιοριστεί. Αυτό συμβαίνει με όσες εταιρείες λαμβάνουν τα μηνύματα της εποχής.
Ρίχνουν τις τιμές ώστε να προσελκύσουν τους οπαδούς, να τους κάνουν ουσιαστικά χορηγούς της ομάδας.
Γιατί και με τον οβολό των φιλάθλων στο ταμείο θα έρθουν καλύτερες ημέρες.
Ενα ακόμη παράδειγμα αφορά την αυριανή αναμέτρηση Ολυμπιακός – ΑΕΚ για το βόλεϊ Γυναικών. Ολα τα κορίτσια θα μπουν δωρεάν στο κλειστό του Ρέντη, όπως τα παιδιά μέχρι 16 ετών. Κινήσεις που μοιάζουν με μαγνήτη, ώρα να πάρουν τον δρόμο για το γήπεδο αρκετοί και όχι μόνο συγγενείς και φίλοι των αθλητριών.
Παιδιά, χαμηλό εισιτήριο για όλους, γυναίκες. Να ένα εναλλακτικό σενάριο για να αντιμετωπιστούν οι άθλιες εικόνες. Είναι προφανές ότι μόνο με σοβαρές κινήσεις θα ξεπεράσουν τις αναστολές οι φίλοι του αθλητισμού και θα αγκαλιάσουν ξανά τις ομάδες.