Παραδίπλα, δεν έχει σταματήσει το τρύπημα

Σήμερα η εικόνα στην Καποδιστρίου έχει αλλάξει. Η οσμή δεν είναι ίδια. Πριν από μερικούς μήνες, όταν μαζεύονταν εκεί πολλοί εξαρτημένοι, κάποιοι ουρούσαν στα πεζοδρόμια. Σήμερα στο ίδιο στενό συχνάζουν γυναίκες που εκδίδονται. Η οικονομική κρίση έχει αποτελειώσει την εμπορική κίνηση. Εχουν απομείνει τρία μαγαζιά σε 200 μέτρα. Παλιά έφταναν τα 15.

Ο Κώστας Καφύρης έχει εκεί ένα κορνιζάδικο. Κατάστημα που αντέχει από το 1957. «Παλιοί πελάτες απέφευγαν να περάσουν από εδώ. Συγκεντρώνονταν περίπου 30 τοξικομανείς. Οχι ότι απαραίτητα θα τους ενοχλούσαν. Αλλά και σ’ αυτόν τον έναν που δεν ήταν στο πρόγραμμα και έκανε χρήση στον δρόμο έβλεπαν και όλους τους άλλους. Εβλεπαν μια απειλή», λέει.

Το πρόβλημα της χρήσης στον δρόμο όμως ακόμα κι αν φαίνεται ότι έφυγε από την Καποδιστρίου, δεν διαγράφηκε από τον χάρτη του Κέντρου. Ενα στενό δίπλα, στην παράλληλη οδό Σολωμού, μέρα παρά μέρα θα δεις ανθρώπους με ρουφηγμένα μάγουλα να τρεκλίζουν. Κάποιοι χτυπούν τη δόση τους εκεί, σε κοινή θέα. Στην κοιλιά, το πόδι, τα γεννητικά όργανα. Οπου έχει μείνει παρθένα φλέβα. Ούτε σε άλλους, γειτονικούς δρόμους έχει σταματήσει το τρύπημα. Ακόμα κι αν το τελευταίο διάστημα η Τοσίτσα, πλάι στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, είναι σχεδόν έρημη, δεκάδες εξαρτημένοι συνωστίζονται στην Ακαδημίας ή στο Πανεπιστήμιο.

ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗ. Η συνύπαρξη των θεραπευομένων στις μονάδες με το προσωπικό των νοσοκομείων είναι στις περισσότερες περιπτώσεις αρμονική. Υπάρχουν όμως και δύσκολες στιγμές. Στη Νίκαια μια ανακοίνωση καλεί τους θεραπευόμενους να μην περιφέρονται στους γύρω χώρους μετά τη χορήγηση μεθαδόνης. Στους πέντε μήνες έχει διαπιστωθεί μόνο ένα περιστατικό κλοπής με δράστη κάποιον συμμετέχοντα του προγράμματος. «Υπάρχει όμως προκατάληψη», λέει η υπεύθυνη της μονάδας, Μαρίνη Ξηρόδημα. «Με το που θα γίνει, κάτι φταίνε οι δικοί μας. Ενοχοποιούνται». Η Μαρία παίρνει μεθαδόνη εδώ και έναν χρόνο. Είχε κλείσει μια δεκαπενταετία στα ναρκωτικά. Η μεταφορά της μονάδας στη Νίκαια τη βολεύει γιατί είναι πιο κοντά στο σπίτι της. Αλλά όπως λέει νομίζει ότι έγινε βιαστικά. «Δεν υπήρξε σοβαρή ενημέρωση στους κατοίκους», αναφέρει. «Πρέπει να καταλάβουν και αυτοί ότι όταν βοηθάς κάποιον να ξεφύγει από τη χρήση στο πεζοδρόμιο και να κρατήσει πιο σφιχτά τη ζωή του, κάνεις καλό».