«Δεν θέλω να μας βλέπουν σαν να είμαστε σκουπίδια»

Εδώ και σχεδόν ενάμιση χρόνο στο κουφάρι της Πειραϊκής – Πατραϊκής έχουν εγκατασταθεί περίπου 400 μετανάστες από χώρες της Ασίας και της Βόρειας Αφρικής. Δώδεκα ετών ο μικρότερος, στα 40 ο μεγαλύτερος. Σε παλιά μηχανοστάσια που μυρίζουν λάδι και σκουριά και σε ανήλιαγα δωμάτια που θυμίζουν κατακόμβες έστησαν το κατάλυμά τους. Ηθελαν να είναι προσωρινό. Εγινε μόνιμο. Τα αυστηρά μέτρα αστυνόμευσης στο λιμάνι δεν τους επιτρέπουν να γαντζωθούν από τις νταλίκες και να περάσουν απέναντι, στην Ιταλία. Κάποιοι τα κατάφεραν. Για να τους πιάσουν οι Ιταλοί, να τους στείλουν πίσω και να συνεχιστεί ο φαύλος κύκλος της απόδρασης.

Ο 35χρονος Μαροκινός Αλέμ Ιμπραχίμ είναι ο πιο πρόσφατος ένοικος του εργοστασίου. Μετράει 15 μέρες εκεί. Στην πατρίδα του δούλευε στην οικογενειακή επιχείρηση, κατάστημα με ηλεκτρονικά. «Βγάζαμε 15 ευρώ μεροκάματο. Φίλοι όμως έλεγαν ότι στην Ευρώπη ήταν καλύτερα. Εφυγα και σήμερα μετανιώνω», λέει. Περισσότερο καιρό έχει εκεί ο Μοχάμεντ Ιχμούντ, ο «φιλόσοφος» της Πειραϊκής – Πατραϊκής. Εχει κατσαρά μαλλιά, γλυκό χαμόγελο και μελανιασμένα χείλη.

«Δεν θέλω να μας βλέπουν σαν σκουπίδια. Ψάχνουμε και εμείς καλύτερη ζωή», λέει και στα χέρια του κουβαλά ένα βιβλίο του Ζαν- Πολ Σαρτρ στα γαλλικά. Στα σκουπίδια ψάχνουν οι περισσότεροι μετανάστες του εργοστασίου το φαγητό τους. Αλλοι αράζουν έξω από τα σούπερ μάρκετ της Ακτής Δυμαίων και κουβαλούν τα ψώνια των Ελλήνων μέχρι τα αυτοκίνητα με αντάλλαγμα λίγα κέρματα. Σκοτώνουν τον άπειρο χρόνο της αναμονής μέχρι το επόμενο σαλπάρισμα παίζοντας ποδόσφαιρο, ή χαρτιά.

Αποκαλούν αυτό το μέρος νεκροταφείο. Στις 3 Ιανουαρίου έγινε ο τάφος για έναν από αυτούς. Εκείνο το βράδυ ο Αφγανός Σουγκάρ Ισμαλάι είχε ανάψει μέσα σε μια κατασχεμένη νταλίκα φωτιά για να ζεσταθεί. Πέθανε από τις αναθυμιάσεις. Η Ιατροδικαστική Υπηρεσία Πατρών ανίχνευσε στο σώμα του 20χρονου μεγάλες ποσότητες μονοξειδίου του άνθρακα. Την περασμένη εβδομάδα άλλος ένας μετανάστης σκοτώθηκε. Παρασύρθηκε από φορτηγό στο οποίο είχε επιχειρήσει να κρυφτεί.

Αυτές οι νταλίκες κουβαλούν τις ελπίδες των μεταναστών για φυγή. Κάποιοι ρισκάρουν μόνοι τους για να τρυπώσουν μέσα. Αλλοι πληρώνουν. Οπως λένε μετανάστες της Πειραϊκής – Πατραϊκής, ανάμεσά τους υπάρχουν και τρεις διακινητές. Μετανάστες και εκείνοι. Τους έχουν δώσει 2.000 – 2.900 ευρώ σε καταστήματα στην Αθήνα. Αφού τα εισπράξουν, οι διακινητές αναλαμβάνουν να παραβιάσουν πόρτες φορτηγών στην Πάτρα για να τους βάλουν μέσα.

Οι περισσότεροι όμως δεν θέλουν. Η Πειραϊκή – Πατραϊκή είναι το καλύτερο πόστο κοντά στον Νότιο Λιμένα. Στην πύλη της βιομηχανίας, συνεργεία βάφουν δύο κεντρικά κτίρια. Παραφωνία στην εγκατάλειψη. Οι απολυμένοι της επιχείρησης Νίκος Γατομάτης και Τριαντάφυλλος Μασμανίδης μόλις έχουν ολοκληρώσει τη βόλτα τους στις παλιές εγκαταστάσεις. Κοντοστέκονται στην είσοδο και χαιρετιούνται με την ευχή: «Να ‘ναι βαμβάκι ο δρόμος».