«Κατάφερα να μην είμαι το συμπλήρωμα κανενός»

Ομορφη, ελκυστική. Σέξι. Το «Βασικό ένστικτο» και η σκηνή με το σταυροπόδι. Ο παγοκόφτης. Τι άλλο; Και όμως η Σάρον Στόουν είναι πολλά άλλα. Είναι, ας πούμε, στρατευμένη χρόνια τώρα στον αγώνα κατά του AIDS, έχει περάσει τις προσωπικές της περιπέτειες με την υγεία, έχει και κάμποσες κινηματογραφικές εμφανίσεις που δεν τις χαρακτηρίζεις και πολύ πετυχημένες.

Δεν έχει σημασία. Η Σάρον Στόουν είναι η Σάρον Στόουν. Και πολλές νέες σέξι σταρ βγήκαν στην οθόνη μετά τα 90s και το «Βασικό ένστικτο», αλλά Σάρον Στόουν δεν έγιναν.

Οπως και αν τη βλέπει πάντως ο κόσμος σήμερα, η αλήθεια είναι πως δεν έμεινε εκεί. «Δεν είμαι μόνο “Σάρον Στόουν”», λέει συχνά. Είναι μητέρα (έχει υιοθετήσει τρεις γιους), αγωνίζεται για το πόσιμο νερό στον πλανήτη, συμμετέχει σε δράσεις για την ειρήνη, άλλα και συνεργάζεται με εταιρείες καλλυντικών διαφημίζοντας προϊόντα, είναι ασταμάτητη. Είναι επίσης και αγέραστη στα 54 της χρόνια.

Αυτό που μετράει για τη Στόουν – γράφει η ιταλική εφημερίδα «Repubblica» – είναι πως η ίδια νιώθει πλήρως απελευθερωμένη από τον μύθο του sex symbol. Την ενδιαφέρει, όπως λέει, να είναι ανεξάρτητη, να μην έχει ανάγκη από κανέναν και από τίποτε. «Το να ζεις τη ζωή μόνη σου είναι πλεονέκτημα, αλλά είναι και κουραστικό», συμπληρώνει.

Θυμάται τον Τομ Κρουζ, ο οποίος στην ταινία «Τζέρι Μαγκουάιρ» για να δηλώσει τον έρωτά του έλεγε στη συμπρωταγωνίστριά του εκείνο το κλασικό «με συμπληρώνεις» και γίνεται έξαλλη. Οχι με τον Τομ Κρουζ, αλλά με την ιδέα ότι η αγάπη δηλώνει και κτητικότητα και εξάρτηση.

Η Στόουν πιστεύει στο αντίθετο, στην ελευθερία. «Οταν μια σχέση χαλάσει και ο ένας φύγει, ο άλλος νιώθει κατεστραμμένος, μισός, ανίκανος να γεμίσει τη ζωή του και αυτό είναι χάλια. Για να πετύχεις να είσαι ανεξάρτητος χρειάζεται να περάσεις από μια προσωπική διαδικασία εκτίμησης του εαυτού σου. Να συνηθίσεις να μην είσαι το συμπλήρωμα κανενός, ούτε να περιμένεις από κάποιον άλλον να λειτουργήσει έτσι για σένα». Σοφά λόγια από ένα σύμβολο του σεξ (έστω και πρώην). «Φαίνεται πως μεγαλώνοντας βρήκα τις ισορροπίες μου», λέει.

Επίσης λέει και αυτό: «Θεωρώ καταπληκτικό τον χαρακτήρα που υποδυόμουν στο “Βασικό ένστικτο”. Είναι ελεύθερη, μπαϊσέξουαλ, στο τέλος δεν πεθαίνει, δεν της συμβαίνει ατύχημα και δεν αρρωσταίνει. Αυτό άλλαξε μια εποχή. Μια μεγάλη αμαρτωλή που δεν πηγαίνει στην κόλαση και δεν τιμωρείται από τη ζωή. Ανεξάρτητη και έξω από τα στερεότυπα».