«Από τη μητέρα μου έμαθα να αγαπώ την Ελλάδα»

Ηθοποιός αλλά και από τους πρεσβευτές της παριζιάνικης μόδας, η Κλεμάνς Ποεζί, που έρχεται τη Δευτέρα στην Αθήνα για να μετάσχει στην κριτική επιτροπή του Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου, χρησιμοποιεί την τέχνη της υποκριτικής και στις καμπάνιες γαλλικών αρωμάτων, στις φωτογραφίσεις μόδας σε νεανικά περιοδικά («I-d», «Jalouse») και στις πρώτες σειρές των επιδείξεων των οίκων Chanel, Balenciaga, Burberry Prorsum.

«Α, η μούσα της μόδας είναι μεγάλη έννοια… Στο παρελθόν ήθελα να κάνω κοστούμια, γι’ αυτό και πάντα είχα ενδιαφέρον για την ιστορία της μόδας. Βρίσκω ότι η μόδα είναι μια μορφή τέχνης και όπως συμβαίνει με όλα όσα μας ενδιαφέρουν, δείχνουμε περιέργεια γι’ αυτά, εκτιμάμε τη δουλειά ενός δημιουργού και προχωρούμε σε συνεργασία μαζί του, ώσπου να εξελίξουμε αυτή την εμπιστοσύνη σε αληθινή φιλία», λέει η Κλεμάνς Ποεζί, συχνά ντυμένη από τα χέρια του Καρλ Λάγκερφελντ και του Νικολά Ζεσκιέρ, αλλά ποτέ σύμφωνα με τη μεσολάβηση κάποιου στυλίστα που θα της επέβαλε ένα ύφος που δεν θα ήταν το δικό της.

Αίνιγμα και πάθος, γλυκό μυστήριο και απαλή αυθάδεια είναι τα χαρακτηριστικά που «πουλάνε» κινηματογραφικά – αλλά και στη μόδα – την Κλεμάνς Ποεζί, κόρη ενός θεατρικού σκηνοθέτη και μιας καθηγήτριας. «Η αδελφή μου κι εγώ μεγαλώσαμε βλέποντας τον πατέρα μας να παίζει, να δημιουργεί, να ερευνά, γι’ αυτό και ήταν φυσικό και για τις δυο μας να γίνουμε ηθοποιοί».

Μάλιστα, η Μοέλ (η αδελφή της), η οποία είναι και σκηνοθέτις, προετοιμάζει την επόμενη δουλειά της στην Ελλάδα.

Οσο για τη μητέρα της, που είναι καθηγήτρια γαλλικών; «Μας μετέδωσε τον μεγάλο της έρωτα για τα βιβλία, τις λέξεις, τις ιστορίες», λέει η Ποεζί. «Νομίζω ότι αυτό άλλωστε μας άρεσε να κάνουμε, να διηγούμαστε ιστορίες, και το βρήκαμε μέσα από την ηθοποιία. Οι γονείς μας μάς εμπιστεύονταν και μας άφησαν ελεύθερες στις επιλογές μας».

Η επίσημη καλεσμένη του Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου δεν έρχεται στην Αθήνα χωρίς ενημέρωση για την εσωτερική μας κατάσταση. «Η σημερινή οικονομική κατάσταση είναι τόσο σύνθετη που δεν νομίζω ότι είμαι σε θέση να μιλήσω σχετικά. Το καλοκαίρι βρισκόμουν στην Ελλάδα για διακοπές και ένιωθα την ένταση γύρω μου. Η μητέρα μου με έμαθε να αγαπώ τη μυθολογία και την ελληνική ιστορία. Το μισό της γλώσσας μας, οι βάσεις του πολιτισμού μας και της παιδείας μας έχουν τις ρίζες τους στην Ελλάδα. Είναι η χώρα που αγαπώ να με συναρπάζει. Και για να μιλήσω για το παρόν, έχει ήδη προβάλει η νέα γενιά κινηματογραφιστών και καλλιτεχνών που η δουλειά τους επιβάλλεται δυναμικά. Οπως η ταινία της Αθηνάς-Ραχήλ Τσαγκάρη “Αttenberg” που με άγγιξε βαθιά. Υπάρχει πολλή ελπίδα σε αυτή την ταινία. Ενας αέρας πολύ δυνατός».