Ο πήχης σε ύψος Λονδίνου!

Λένε πως το μήλο θα πέσει κάτω από τη μηλιά, αλλά στην περίπτωση του Δημήτρη Χονδροκούκη το μήλο ξεπέρασε το ίδιο το δέντρο και συνεχίζει να ανεβαίνει σε ένα άθλημα που εκ των πραγμάτων κερδίζει το… ύψος.

Φέτος συμπληρώνονται 20 χρόνια από εκείνο το μεγάλο άλμα στο ΟΑΚΑ του μετρ του ύψους Λάμπρου Παπακώστα στα 2,36 μ.

Παραμένει ακόμα ακατάρριπτο πανελλήνιο ρεκόρ και είναι ένας από τους μελλοντικούς στόχους του 24χρονου Δημήτρη Χονδροκούκη. Δεν υπάρχει βέβαια ιδανικότερη συγκυρία αν μπορέσει να σπάσει (ή και να ισοφαρίσει) αυτό το ρεκόρ το καλοκαίρι στο Λονδίνο, διότι τότε είναι βέβαιο πως θα παίζει μέσα στα μετάλλια.

Ενα παιδί που λάτρευε το μπάσκετ και ερασιτεχνικά είχε ασχοληθεί με αυτό που φαινόταν να τον κερδίζει. Ψηλός όπως ήταν (1,93 μ. σήμερα), ο Δημήτρης ήταν περιζήτητος ως φόργουορντ. Επαιζε μπάσκετ (παράλληλα κάποιες στιγμές με τον στίβο) από τη Γ’ Δημοτικού μέχρι και τη Β’ Γυμνασίου, όμως ο πατέρας του, Κυριάκος, προπονητής του από την πρώτη στιγμή, δεν ήταν διατεθειμένος να τον αφήσει με την πορτοκαλί μπάλα. Εχοντας δει το ταλέντο του, τον έπεισε να ασχοληθεί με το ύψος και το νερό μπήκε στο αυλάκι.

Απλά, μόλις ο Δημήτρης ξεκίνησε το λύκειο, τα πράγματα ήταν ξεκάθαρα. Οι γονείς του (Κυριάκος και Μίκη), καθηγητές Φυσικής Αγωγής και οι δύο, τον έπιασαν και του ξεκαθάρισαν.

«Οι σπουδές είναι πολύ σημαντικές όπως και ο αθλητισμός. Θα τελειώνεις όλα τα μαθήματα, φροντιστήρια κ.λπ. και μετά βλέπουμε», όπως κι έγινε. Στο διπλανό γήπεδο στο σπίτι τους στη Γλυφάδα το ραντεβού με τον πατέρα του ήταν κάθε βράδυ στις 22.00 και για ένα δίωρο «έλειωνε» στην προπόνηση.

Το 2005 έγινε μέλος της εθνικής ομάδας και η αγαπημένη του κιθάρα μπήκε για πιο μεγάλο χρονικό διάστημα στην ντουλάπα, αφού ο ελεύθερος χρόνος του περιορίστηκε ακόμα περισσότερο.

Οι διακρίσεις άρχισαν να έρχονται στα ευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα νέων και εφήβων, αν και το πρώτο… μετάλλιο ήρθε στις σπουδές του (πέτυχε στο Τμήμα Πληροφορικής της Πάτρας και με μετεγγραφή ήρθε στο αντίστοιχο του Πειραιά).

Ολα πήγαιναν κατ’ ευχήν, για να σημαδέψει τη ζωή του ο χειρότερος τραυματισμός που μπορεί να συμβεί, ιδιαίτερα σε άλτη. Κόπηκε ο δεξιός του αχίλλειος τένοντας από λάθος διάγνωση και μια φλεγμονή. Για πολλούς σημαίνει τέλος καριέρας, αλλά εκεί ο Δημήτρης έδειξε γιατί θα πάει ψηλά. «Επέστρεψα πιο δυνατός και αυτή η ατυχία μού έδειξε πως δεν πρέπει να τα παρατάς ποτέ στη ζωή», είχε πει κατά την επιστροφή του ο παγκόσμιος πρωταθλητής μας. Εγινε ο πρώτος έλληνας αθλητής με χρυσό μετάλλιο στη σειρά Golden League και τώρα ο πρώτος άλτης με χρυσό σε Παγκόσμιο.

Ηθελε να είχε αγωνιστεί με το ίνδαλμά του, τον Σουηδό Στέφαν Χολμ, από τους πρώτους που κόσμησαν τον τοίχο του Δημήτρη στο facebook με συγχαρητήρια, αλλά όταν σταματήσει τον αθλητισμό δεν θέλει να συνεχίσει από άλλο πόστο, θέλει να κάνει κάτι άλλο, ίσως με τα κομπιούτερ. Αλλωστε σκοπεύει να φύγει στο εξωτερικό, εκτός από αγώνες, και για το μεταπτυχιακό του. Πλέον οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι ο μεγάλος στόχος του, ώστε μετά τον Σεπτέμβριο να μπορεί να απολαύσει με την άνεσή του στην Αθήνα τους Red Hot Chili Peppers ακούγοντας το αγαπημένο του τραγούδι «Give it away».