Επιστολές

Εφοριακοί και διαφθορά

Πέτρος Θάνος

ΜΕΛΟΣ Γ.Σ. ΠΟΕ-ΔΟΥ

Την Τρίτη 13-3-2012, η εφημερίδα σας σε σχόλιό της με τον τίτλο «Κάθαρση αντί μηνύσεων» μεταξύ άλλων αναφέρει για «δικαστικό πόλεμο που άρχισαν οι συνδικαλιστές εφοριακοί εναντίον του πρώην γενικού γραμματέα Πληροφορικών Συστημάτων» και ότι η κίνηση αυτή θα είχε ένα στοιχείο γραφικότητας, αν δεν ήταν ακόμα ένα δείγμα της λογικής που έφερε τη χώρα έως εδώ.

Τον «πόλεμο» δεν τον ξεκινήσαμε γιατί ξυπνήσαμε στραβά ένα πρωί. Ισως ένα πρωί αγανακτήσαμε, γιατί μέχρι τότε «εγχώριοι ελεγκτές, διεθνή πορίσματα», γνωστοί – άγνωστοι, υπηρεσιακοί και πολιτικοί παράγοντες, δημοσιογράφοι σκόπιμα αποσιωπούσαν τους λόγους που η Ελλάδα μας έφθασε έως εδώ. Απεφάνθησαν ότι πηγή της αιτίας «του κακού» ήταν ο διεφθαρμένος φοροεισπρακτικός μηχανισμός.

Εννοούν τον φοροεισπρακτικό μηχανισμό, που με τα αποτελέσματά του, οδήγησε τη χώρα στην ένταξή της στην ΟΝΕ. Αγνόησαν βέβαια (σκόπιμα, άραγε;) την ενδιάμεση έκθεση 2010 του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος κ. Προβόπουλου, στην οποία αναφέρονται ρητά (σελ. 174) οι πολιτικές παρεμβάσεις στη λειτουργία των εφοριών.

Ξέρετε με πόση λαχτάρα περιμέναμε να γίνει πράξη η επίκληση της ύπαρξης κασετών, όπου μέσα αναφέρονται με αδιάσειστα στοιχεία οι επίορκοι εφοριακοί και όχι μόνο, και η προσκόμισή τους στη Δικαιοσύνη ώστε όλα να βγουν στην επιφάνεια και να καθαρίσει η ήρα από το σιτάρι. Πλην όμως, επί ματαίω.

Το αποκορύφωμα όλων αυτών, «ο δικός μας άνθρωπος», ο τέως γενικός γραμματέας Πληροφορικών Συστημάτων καθηγητής κ. Σπινέλλης. Ισως, με τις δηλώσεις και τις πομφολογίες περί συστήματος (4-4-2) να ήθελε να αιτιολογήσει την αποτυχημένη του θητεία στη ΓΓΠΣ.

Εμείς ως συνδικαλιστικό κίνημα με τη μήνυσή μας θέλουμε να του δώσουμε τη δυνατότητα να καταθέσει τα στοιχεία τα οποία έχει. Με έκπληξη διαπιστώσαμε ότι ο κ. καθηγητής προσέφυγε στην προσωπική του ιστοσελίδα σε ρόλο προανακριτικό (!) ζητώντας να καταγγείλουν οι πολίτες περιπτώσεις δωροδοκίας εφοριακών, είτε επώνυμα είτε ανώνυμα, που παραπέμπει στη μέθοδο της κουκούλας.

Είναι ανεπίτρεπτο να μην απαντά στο ερώτημα: τι έκανε για τη διαφθορά ως ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ; Παρ’ όλα αυτά η κίνηση αυτή έχει ένα θετικό, που επιβεβαιώνει τις θέσεις της ΠΟΕ-ΔΟΥ, ότι ο κλάδος μας έχει μπει στο στόχαστρο και κατασυκοφαντείται συλλήβδην χωρίς την ύπαρξη στοιχείων που εξυπηρετούν πιθανά άλλα συμφέροντα (ιδιωτικοποίηση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού) εις βάρος της ελληνικής κοινωνίας αλλά και ακόμη των πολλών έντιμων συναδέλφων μας.

Είναι προφανές ότι καταδικάζουμε απερίφραστα κάθε έκφανση συναλλαγής των εφοριακών με τους πολίτες. Γι’ αυτό και οι επικεφαλής θα πρέπει να τοποθετούνται αξιοκρατικά, να αξιολογούνται τακτικά και όταν αποφασίζουν να μιλήσουν να είναι τουλάχιστον εύστοχοι.

Ανθρωπιστική νοημοσύνη και πολιτική

Νίκος Παπαδόπουλος

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ – ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Φίλος πανεπιστημιακός συνάδελφος με ρώτησε αν συμφωνώ με την πρόσφατη ερευνητική επισήμανση ελλήνων ψυχιάτρων ότι οι έλληνες πολιτικοί είναι ευφυείς. Καλόβουλος πάντα συζητητής, επέμεινε να ακούσει την άποψη του ειδικού αρνούμενος να απαντήσει στην ερώτηση πώς εννοούσε εκείνος την ευφυΐα. Ετσι τον ρώτησα αν είχε προσέξει ότι οι συνάδελφοι ψυχίατροι μίλησαν και για αγένεια, υπεροψία, διαταραχές συμπεριφοράς κ.λπ. της πλειοψηφίας, νομίζω, των πολιτικών μας. «Αυτά με κάνουν πολύ επιφυλακτικό για την ευφυΐα τους, παρά το ότι δεν γνωρίζω με ποιες μεθόδους κατέληξαν οι ερευνητές στο συμπέρασμα αυτό», πρόσθεσα. Με φανερή περιέργεια ρώτησε: «Εχουν αυτά τα χαρακτηριστικά σχέση με την ευφυΐα;». «Αναμφίβολα», συνέχισα: «Ο αγενής είναι σε τελευταία ανάλυση ανόητος, όπως και ο υπερόπτης. Αναπόφευκτη η διαταραγμένη κοινωνικότητα. Αλλωστε, στη νοημοσύνη έχουμε διάφορες πτυχές. Μια από αυτές είναι, κατά τη γνώμη μου, και η ανθρωπιστική νοημοσύνη», κατέληξα.

«Τι εννοείς, δάσκαλε;» – υπήρξε και μαθητής μου – συνέχισε. Εξήγησα άμεσα: «Να βλέπουμε τα πράγματα με προοπτική και συνολικά, δηλαδή στη διάσταση του χρόνου και πέρα από τον εαυτό μας και τον κύκλο μας. Με άλλα λόγια: χρειαζόμαστε δικαιοσύνη, ευαισθησία και σεβασμό στον ιδρώτα του άλλου. Πρόκειται για κοινωνικές αξίες, που βρίσκονται πέρα από ανώφελους συναισθηματισμούς, παραπλανητικά σοφίσματα, πολλά και εντυπωσιακά λόγια. Οποιος κατανοεί και βιώνει τις αξίες αυτές έχει βασικά και υγιή κοινωνική αντίληψη – νοημοσύνη. Αν θελήσει να τις υπηρετήσει σε υπεύθυνη θέση, αναδεικνύεται αυτόματα ηγέτης και πετυχημένος πολιτικός. Διαφορετικά παλεύει για την απόκτηση και διατήρηση της εξουσίας, αδυνατεί να είναι ηγέτης – νοικοκύρης και παρασέρνει όλους σε ατέλειωτο κατήφορο». «Δηλαδή, συνέχισε, η ανθρωπιστική νοημοσύνη είναι θέμα βίωσης και υπηρεσίας αξιών από τους πολιτικούς μας;», ρώτησε. «Και από όλους μας!», συμπλήρωσα.

Δεν ξαναρώτησε κάτι. Διέκοπτε όμως τη σιωπή μας κάθε τόσο επαναλαμβάνοντας τη φράση: «ανθρωπιστική νοημοσύνη», δίνοντας την εντύπωση ότι με αυτή είχε να σκεφθεί πολλά. Δεν ξέρω τι μπορούν οι πολιτικοί μας να σκεφθούν αντίστοιχα.

Περικοπές στις επικουρικές συντάξεις

Σάββας Σαββίδης

ΝΕΟ ΦΑΛΗΡΟ

Προ καιρού άκουσα στην τηλεόραση τον υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης να λέει σε δημοσιογράφο, απαντώντας σε ερώτησή του για την περικοπή των επικουρικών συντάξεων: «Δεν πιστεύω να νομίζει κανένας ότι με 60 ευρώ που έδινε τον μήνα να θέλει να πάρει 400 ευρώ σύνταξη». Δεν έκανε βέβαια τον κόπο να υπολογίσει πόσο θα έπρεπε να πάρει ο εν λόγω «κανένας» κι έτσι έκανε περικοπές οριζόντιες και δύο φορές μάλιστα.

Γι’ αυτό έκατσα κι έκανα για τον εαυτό μου μια μελέτη αναλογιστική μόνο για την επικουρική μου σύνταξη και κατέληξα στο εξής αποτέλεσμα. Ξεκίνησα το 1971 με μισθό 6.000 δρχ. με τιμή εφημερίδας 2 δρχ. και συνταξιοδοτήθηκα το 2008 με μισθό 1.850 ευρώ και τιμή 1,30 ευρώ. Ημουν τότε 69 ετών. Δηλαδή 37 έτη ανελλιπούς εργασίας (περίπου 11.000 ένσημα) με πληρωμένες όλες τις ασφαλιστικές εισφορές.

Υπολόγισα λοιπόν τις ασφαλιστικές εισφορές, τις δικές μου και του εργοδότη μου (3+3% και για περίοδο 3 ετών ήταν 5+5% λόγω αλλαγής ειδικότητας) του επικουρικού μου ταμείου, τις οποίες αν κατέθετα στην τράπεζα σύμφωνα με τον τύπο των ίσων καταθέσεων και με ελάχιστο επιτόκιο 5%, την ημέρα που πήρα τη σύνταξή μου θα είχα ένα κεφάλαιο τουλάχιστον 150.000 ευρώ.

Μου έδωσαν επικουρική σύνταξη 464 ευρώ (πριν τη διπλή περικοπή). Κάνοντας τη διαίρεση 150.000 διά 464 βρίσκω ότι επαρκούν για περίπου 324 μήνες ή 27 χρόνια χωρίς να υπολογίσω καθόλου τόκους, γιατί με τους τόκους και με το σημερινό προθεσμιακό επιτόκιο τα 464 ευρώ θα τα έπαιρνα μόνο απ’ αυτούς.

Και ερωτώ τον κύριο υπουργό: Θα ζήσω 27 χρόνια ακόμη για να πάρω πίσω τα χρήματα που τόσα χρόνια έδινα χωρίς άλλο αντίκρυσμα; Σίγουρα όχι. Και τι θα γίνουν τα χρήματα αυτά;

Κρίση και πολυεθνικές εταιρείες

Γιώργος Φλωράς

ΑΘΗΝΑ

Είμαι ένας από τους πολλούς Ελληνες που όλος ο κόσμος αποκαλεί «τεμπέληδες» και «άχρηστους». Τη δεκαετία 2000-2010 πραγματικά η Ελλάδα ξόδευε πολύ περισσότερα χρήματα από αυτά που έβγαζε. Δυστυχώς αυτήν την σπατάλη την εκμεταλλεύτηκαν μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις από όλες τις χώρες για να κερδίσουν εύκολο χρήμα από τους «τεμπέληδες» και «άχρηστους» Ελληνες.

Πολλές από αυτές τις πολυεθνικές επιχειρήσεις εκμεταλλεύτηκαν την άθλια λειτουργία του κράτους και παρανόμησαν επί σειρά ετών κερδίζοντας, παράνομα, πολλά εκατομμύρια ευρώ από αυτά που μας κατηγορούν ότι σπαταλήσαμε. Τα κέρδισαν πουλώντας τα προϊόντα τους σε υπερβολικά υψηλές τιμές, εκμεταλλευόμενες παράνομα τη δεσπόζουσα θέση τους στην αγορά ή την δυνατότητα να επιβάλλουν παράνομους όρους στις συμφωνίες τους με τους «τεμπέληδες» και «άχρηστους» Ελληνες. Τα κέρδισαν γιατί πολλοί έλληνες πολιτικοί από αυτούς που κυβερνούσαν ήθελαν να έχουν καλές σχέσεις μαζί τους και φρόντισαν ώστε η τιμωρία τους να είναι αστεία.

Ολες αυτές οι πολυεθνικές εταιρείες διέλυσαν τους έλληνες ανταγωνιστές τους χρησιμοποιώντας παράνομες μεθόδους αλλά και την κάλυψη των ελληνικών κυβερνήσεων. Ετσι η ανταγωνιστικότητά μας έπεσε στο μηδέν. Ολες αυτές οι πολυεθνικές εταιρείες, με τα παράνομα υπερκέρδη από τους «τεμπέληδες» και «άχρηστους» Ελληνες, έδωσαν πολλά μεροκάματα σε ανθρώπους στις χώρες τους.