[Το πνεύμα του τόνου] Ο εφιάλτης της βίας

Η βία εξαπλώνεται σ’ όλη τη δοκιμαζόμενη ελληνική κοινωνία εναντίον πολιτικών, αλλά και καλλιτεχνών (Γ. Νταλάρας). Και όχι μόνο. Βία στους δρόμους, στα γήπεδα, στα σχολεία, βία και φόνοι σε σπίτια. Ο φόβος πλανάται ανεξέλεγκτος, απειλητικός. Αρχηγός κόμματος πρότεινε στη Βουλή, ως λύση, να πάρουμε τα όπλα. Το φαντάζεστε; Εν τω μεταξύ «πτωχεύουν» ολοένα και περισσότερο και οι δύο στυλοβάτες της αντίστασης στην καθολική καθίζηση, η Παιδεία και ο Πολιτισμός, ενώ τηλεοράσεις και ραδιόφωνα πολλαπλασιάζουν τις ώρες προβολής αγώνων ποδοσφαίρου, μπάσκετ, όπου η βία, οι προπηλακισμοί, οι μάχες σώμα με σώμα αντίπαλων ομάδων, παικτών, διαιτητών, παραγόντων του υποκόσμου… ψυχαγωγούν και διδάσκουν στους νέους την αθλητική «άμιλλα του ωραίου και του αληθινού»! Ελάχιστες ή μηδενικές οι εκπομπές οι αφιερωμένες στις τέχνες: θέατρο, κινηματογράφος, βιβλίο, μουσική, χορός, εκθέσεις ζωγραφικής, γλυπτικής, ξεναγήσεις μουσείων. Μόνο όταν μας τα κλέβουν ενδιαφέρονται οι κάμερες και πάλι μόνο απ’ έξω, μέσα ποτέ. Το πολιτιστικό, μορφωτικό αρχείο της ΕΡΤ είναι τεράστιο και πλουσιότατο. Στο ραδιόφωνό της πρωτακούσαμε την Ελένη Νενεδάκη να διαβάζει το «Ασμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας» του Οδ. Ελύτη, στις αναγνώσεις βιβλίων και στο «Θέατρο στο ραδιόφωνο» τούς Αντ. Βαλάκου, Ελ. Λαμπέτη, Δ. Χορν, Μ. Κατράκη… Διαθέτει επίσης πολύτιμο τηλεοπτικό αρχείο: «Θέατρο της Δευτέρας», εκπομπές πολιτιστικές, πορτρέτα συγγραφέων, καλλιτεχνών. Ας τα προβάλουν. Η ιστορία του πολιτισμού παρέχει γνώση, που τόσο μας λείπει, εμπνέει το δύσβατο μελαγχολικό παρόν. Οχι άλλη βία. Ανάσες ψυχής και πνεύματος μάς χρειάζονται. Και δεν στοιχίζουν. Είναι ήδη έτοιμες.