Παίρνουν μέτρα για αλλαγές στην αγορά εργασίας

Το τελευταίο μέτωπο έχει μόλις ανοίξει. Προς το παρόν είναι γνωστές μόνο οι βασικές κατευθύνσεις της ελαστικοποίησης της απασχόλησης. Το βέβαιο είναι ότι (και) η Ιταλία λοξοκοιτάζει προς τον ευρωπαϊκό Βορρά αντιγράφοντας το γερμανικό μοντέλο για την επίτευξη της πολυπόθητης ανταγωνιστικότητας της εργασίας των Ιταλών.

«Θα πρέπει να απομακρυνθούμε από το ισχύον καθεστώς των δύο ταχυτήτων στην αγορά εργασίας που προσφέρει υπερβολική προστασία σε ορισμένους και αφήνει άλλους εντελώς απροστάτευτους», είχε τονίσει ο Μάριο Μόντι τις πρώτες ημέρες που ανέλαβε την εξουσία. Πράγματι, ένα σημαντικό ποσοστό Ιταλών (ιδιαίτερα νέων) εργάζεται με επισφαλείς σχέσεις εργασίας. Ακόμα και στον δημόσιο τομέα δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο των συμβάσεων έως και 20 ημερών, οι οποίες δεν παρέχουν ουσιαστικά κανένα δικαίωμα στον εργαζόμενο πέραν του μισθού. Οι συμβάσεις αυτές ανανεώνονται συνεχώς, όμως οι εργαζόμενοι δεν δικαιούνται πληρωμένη άδεια, επιδόματα ή αποζημίωση κατά τη λήξη της σύμβασης.

ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙς. Ωστόσο η μεταρρύθμιση που προωθείται (οι διαπραγματεύσεις με τους κοινωνικούς εταίρους ολοκληρώθηκαν τη Δευτέρα έπειτα από ενάμιση μήνα) επιχειρεί να θεραπεύσει το πρόβλημα με… ομοιοπαθητική. Στο εξής οι απολύσεις θα γίνουν ευκολότερες για όλους ενώ οι συμβάσεις μαθητείας (stage) θα αυξηθούν εις βάρος των προσλήψεων με καθεστώς αορίστου χρόνου. Αλλωστε ο ίδιος ο ιταλός Πρωθυπουργός είχε δηλώσει σε ανύποπτο χρόνο ότι είναι «μπανάλ» να εργάζεται κάποιος μια ζωή για τον ίδιο εργοδότη, ζητώντας από τους νέους της χώρας να γίνουν πιο ευέλικτοι και να μη διστάζουν να μετακινηθούν και σε άλλες χώρες προκειμένου να βρουν δουλειά.

Το περίφημο άρθρο 18 του εργατικού δικαίου αφορά επίσης και τις αποζημιώσεις σε περίπτωση απόλυσης. Το ποσό που θα δίνεται στο εξής αναθεωρείται (ασφαλώς προς τα κάτω) ενώ και το επίδομα ανεργίας θα δίνεται πλέον με εξαιρετική φειδώ σε πολύ μικρό τμήμα των ανέργων και με βάση εισοδηματικά κριτήρια.

Υπό τον φόβο της ανατροφοδότησης της ύφεσης, ορισμένα από αυτά τα μέτρα αναβάλλονται προς το παρόν. Για παράδειγμα, η μείωση του επιδόματος ανεργίας αλλά και η αύξηση του ΦΠΑ στο 23% μετατίθενται για το δεύτερο εξάμηνο του έτους ή ακόμα και για το 2013. Επίσης και η ιδιωτικοποίηση δημοσίων επιχειρήσεων, όπως η ιταλική επιχείρηση ενέργειας ENI, δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί άμεσα.