Γεννήθηκε γυναίκα μέσα σε ανδρικό σώμα. Ετσι ένιωθε πάντα. Για επέμβαση αλλαγής φύλου, ούτε λόγος στη χώρα όπου ζει και με τα (ανύπαρκτα) μέσα που διαθέτει. Ντυνόταν όμως σαν γυναίκα όποτε το μπορούσε, αψηφώντας τους εμπαιγμούς, το ξύλο και τη συνεχή παρενόχληση, ακόμα και τους στρατιώτες που της ξύρισαν μια φορά τα μακριά της μαλλιά και της έσβησαν τσιγάρα στα άκρα -μέχρι τα 39 της, όταν βρήκε το πτώμα μιας τρανς φίλης της να επιπλέει σε έναν υπόνομο. Μάζεψε τότε όλα τα γυναικεία ρούχα και τα καλλυντικά και τα έδωσε. «Ηξερα στην καρδιά μου πως ήμουν γυναίκα, δεν ήθελα όμως να πεθάνω με αυτόν τον τρόπο. Αποφάσισα λοιπόν απλώς να το αποδεχθώ. Από τότε ζω έτσι, σαν άνδρας». Ζει, στα 66 της, σε ένα καλύβι μεγέθους ντουλάπας σε μια από τις παραγκουπόλεις της Τζακάρτας. Επιβιώνει πλένοντας ξένα ρούχα.
Ιστορίες σαν του Τούρντι που έγινε Εβι και μετά πάλι Τούρντι αναμφίβολα έχει να διηγηθεί πολλές η κοινότητα των τρανς της Ινδονησίας – στα επτά εκατομμύρια ανθρώπους υπολογίζονται, σε σύνολο 240 εκατομμυρίων. Με μια διαφορά: κανένα άλλο μέλος της δεν υπήρξε νταντά, για δύο χρόνια, του Μπάρι Ομπάμα, του παιδιού που έμελλε να γίνει ο πιο ισχυρός άνθρωπος στον κόσμο. Ως γνωστόν, ο νυν πρόεδρος των ΗΠΑ έζησε στην Ινδονησία από το 1967 έως το 1971: ο δεύτερος σύζυγος της μητέρας του, της ανθρωπολόγου Αν Ντάναμ, ήταν Ινδονήσιος.
Η Εβι γνωρίστηκε με την Ντάναμ το 1969, σε ένα κοκτέιλ πάρτι. Είχε ήδη πίσω της μια ζωή γεμάτη κακοποίηση και στερήσεις. Οταν ήταν παιδί, ο πατέρας της την έδερνε, δεν άντεχε να έχει «μια αδελφή» για γιο. Η Εβι παράτησε το σχολείο και αποφάσισε να μάθει να μαγειρεύει. Αποδείχθηκε τόσο καλή ώστε στην εφηβεία της μπαινόβγαινε ήδη στις κουζίνες υψηλόβαθμων αξιωματούχων. Εξ ου και η γνωριμία με τη μητέρα του Ομπάμα, η οποία εντυπωσιάστηκε τόσο με το φιλέτο και το τηγανητό της ρύζι ώστε της προσέφερε δουλειά στο σπίτι. Πριν περάσει πολύς καιρός, η Εβι είχε αναλάβει και χρέη νταντάς του οκτάχρονου Μπάρι.
Γείτονες τη θυμούνται να φεύγει τα βράδια από το σπίτι ντυμένη γυναικεία. Αλλά η Εβι δεν πιστεύει ότι ο Ομπάμα καταλάβαινε. «Ηταν πολύ μικρός. Και ποτέ δεν τον άφησα να με δει με γυναικεία ρούχα. Με είχε δει όμως μερικές φορές να δοκιμάζω το κραγιόν της μητέρας του. Ξεκαρδιζόταν από τα γέλια».
Οταν η οικογένεια έφυγε, η ζωή της Εβι άρχισε να παίρνει πάλι την κάτω βόλτα. Για τρία χρόνια συγκατοίκησε με τον φίλο της. Οταν η σχέση έληξε, άρχισε να εκδίδεται. «Προσπάθησα να βρω δουλειά ως υπηρέτρια αλλά κανένας δεν με προσελάμβανε». Ο κίνδυνος παραμόνευε σε κάθε της βήμα. Οι στρατιώτες του δικτάτορα Σουχάρτο συχνά μάζευαν τους «μπανσίς» ή «ουαρίας», όπως είναι γνωστοί εκεί οι τρανς, τους μετέφεραν με φορτηγά σε κάποιο χωράφι και τους κακοποιούσαν. Στη διάρκεια μιας τέτοιας επιχείρησης σκούπας, μια φίλη της πήδηξε σε έναν υπόνομο για να γλιτώσει. Τη βρήκαν νεκρή. Στην αυστηρά μουσουλμανική Ινδονησία, ακόμα και σήμερα οι τρανς διώκονται και στοχοποιούνται. Η Εβι απλώς περιμένει να πεθάνει. «Δεν έχω μέλλον πια». Εχει όμως έναν λόγο να νιώθει υπερήφανη. «Τώρα, όταν οι άνθρωποι με λένε σκουπίδι, μπορώ να τους πω: “Μα ήμουν η νταντά του Προέδρου των ΗΠΑ!”».