Το κόμμα, οι κάλπες και το οιδιπόδειο

Είναι 28 ετών, ο πρωτότοκος γιος του Φρανσουά Ολάντ και της Σεγκολέν Ρουαγιάλ, το πρώτο από τα τέσσερα παιδιά που απέκτησε το ζευγάρι κατά τη διάρκεια της 29χρονης συμβίωσής του, πριν τους χωρίσει η πολιτική – και σε δεύτερο ρόλο, η Βαλερί Τριερβελέρ. Οταν γεννήθηκε, το 1984, οι γονείς του έκλειναν ήδη τρία χρόνια στο Ελιζέ, μπήκαν στο γαλλικό προεδρικό μέγαρο αμέσως μετά την ιστορική νίκη του Φρανσουά Μιτεράν ως ανεπίσημοι σύμβουλοι του Ζακ Αταλί. Η μητέρα του έγινε πρώτη φορά υπουργός όταν ο μικρός Τομά ήταν επτά ετών. Ο πατέρας του ανέλαβε την ηγεσία του Σοσιαλιστικού Κόμματος (ως γνωστόν, ο Φρανσουά Ολάντ δεν υπουργοποιήθηκε ποτέ) όταν ο Τομά ήταν 13. Και φτάνουμε στο 2007, τότε που η Σεγκολέν διεκδικούσε τη γαλλική προεδρία, απέναντι στον Νικολά Σαρκοζί αλλά και τους σοσιαλιστές ελέφαντες, που είχαν κάνει τα συντροφικά μαχαιρώματα κομματική σημαία – το «και ποιος θα φυλάει τα παιδιά;» που είχε πει ο Λοράν Φαμπιούς έχει μείνει στην ιστορία.

Η «ΣΤΡΑΤΕΥΣΗ». Ο Τομά Ολάντ ήταν φοιτητής Νομικής στη Σορβόνη. Παράλληλα, ήταν συντονιστής της Σεγκόσφαιρας, ενός συμμετοχικού διαδικτυακού τόπου για νέους που είχε εμπνευστεί ο ίδιος. Διοργάνωναν τσατ στο Ιντερνετ, συμμετοχικές (πάντα συμμετοχικές, ήταν η σημαία της Σεγκολέν) συζητήσεις σε καφέ, εκδηλώσεις κάθε είδους απανταχού της Γαλλίας. Τον είχαμε συναντήσει τότε στο Παρίσι, στην έδρα του Σοσιαλιστικού Κόμματος, στο πλαίσιο δημοσιογραφικής αποστολής. Ενας νεαρός καλοαναθρεμμένος αλλά απλός, συνεσταλμένος και ενθουσιώδης, με τα χαρακτηριστικά της μητέρας του αλλά τη σύνεση του πατέρα του. «Η νίκη δεν είναι δεδομένη, πιστεύω όμως ότι όλα εξαρτώνται από εμάς», έλεγε. «Εχουμε το καλύτερο πρόγραμμα και την καλύτερη υποψήφια». «Σεγκολέν» την αποκαλούσε, όπως όλοι, ως μητέρα όμως την υπερασπιζόταν με πάθος: «Ποτέ δεν νιώσαμε την έλλειψή της και πιστέψτε με, δεν ήταν εύκολο να συμφιλιώνει επαγγελματική και προσωπική ζωή».

Στις 7 Μαΐου 2007, το βράδυ του δεύτερου γύρου των προεδρικών εκλογών, ο Τομά Ολάντ εθεάθη να κλαίει. «Ηταν μια στράτευση περισσότερο συναισθηματική παρά πολιτική», σχολίαζε λίγο αργότερα στο ντοκιμαντέρ «Ενας γιος σε προεκλογική εκστρατεία» η δημοσιογράφος Ναταλιά Γκαλουά. Σαράντα ημέρες μετά τη νίκη του Νικολά Σαρκοζί, η ηττημένη υποψήφια ανακοίνωσε τον χωρισμό της από τον Φρανσουά Ολάντ: «Του χάρισα την ελευθερία του… Εύχομαι να είναι ευτυχισμένος». Στην πραγματικότητα, ο Ολάντ έχει ήδη φύγει. Ηδη από το 2006, η πολύχρονη επαγγελματική γνωριμία του με τη Βαλερί Τριερβελέρ, δημοσιογράφο του πολιτικού ρεπορτάζ, είχε πάρει άλλη μορφή. Τα παιδιά έμειναν με τη μητέρα τους. Η ζωή συνεχίστηκε.

Ο Τομά τελείωσε τις σπουδές του στη Σορβόνη, έγινε δικηγόρος, άρχισε να συνεργάζεται με ένα γραφείο που ειδικεύεται σε υποθέσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Αρείου Πάγου. Τα χρόνια περνούν και το Σοσιαλιστικό Κόμμα αρχίζει να μπαίνει και πάλι σε προεκλογική τροχιά. Οι γονείς του βρίσκονται αντιμέτωποι στη μάχη για το χρίσμα. «Τα παιδιά είναι ελεύθερα να στηρίξουν όποιον θέλουν», δηλώνει δημόσια η Σεγκολέν. «Ακόμα και τη Μαρτίν Ομπρί;», χαριτολογούν κάποιοι δημοσιογράφοι. Αρχές Οκτωβρίου του 2011, Ολάντ και Ρουαγιάλ διοργανώνουν την τελευταία τους προεκλογική συγκέντρωση την ίδια ημέρα. Ο Τομά, όπως και η μικρότερη της οικογένειας, η 19χρονη Φλορά, δίνουν το «παρών» στη συγκέντρωση της Σεγκολέν. Ισως, σχολίασαν αργότερα κάποιοι, να το έκαναν για να νιώσει λιγότερο μόνη, ούτως ή άλλως ήταν χαμένη. Ο Φρανσουά Ολάντ συγκέντρωσε πράγματι τις περισσότερες ψήφους στον πρώτο εκλογικό γύρο. Η Μαρτίν Ομπρί ήρθε δεύτερη. Και η Σεγκολέν Ρουαγιάλ πέμπτη, αποσπώντας ένα ταπεινωτικό 7%. Μπροστά στις κάμερες δεν κατάφερε να συγκρατήσει τα δάκρυά της. Εκείνη τη νύχτα και τα τέσσερα παιδιά την πέρασαν στο πλευρό της – με την προτροπή του πατέρα τους.

Η περίοδος ήταν δύσκολη, ο Τομά Ολάντ το παραδέχεται: «Ευτυχώς κράτησε λίγο». Οι οικογενειακές πληγές άρχισαν να κλείνουν μεταξύ πρώτου και δεύτερου γύρου, όταν η Σεγκολέν Ρουαγιάλ έδωσε την ψήφο της στον πρώην σύντροφό της – και νυν φαβορί για τη γαλλική προεδρία. Στις 22 Ιανουαρίου, Σεγκολέν και Τομά έδωσαν το «παρών» στην πρώτη μεγάλη προεκλογική συγκέντρωση του Φρανσουά Ολάντ στο Μπουρζέ, χειροκρότησαν και αυτοί ακούγοντάς τον να κηρύττει τον πόλεμο στον χρηματοπιστωτικό κόσμο. Στις αρχές Φεβρουαρίου, μητέρα και γιος επισκέφθηκαν τη Μασσαλία κάνοντας εκστρατεία «αντ’ αυτού». Ο Τομά συμμετέχει πλέον ενεργά στη διαδικτυακή εκστρατεία του Φρανσουά Ολάντ, «το έκανα το 2007, το κάνω και το 2012, λογικό δεν είναι;» ρωτάει. Αυτή τη φορά όμως ο ρόλος του είναι μικρότερος, έχει πια και τη δουλειά του ως δικηγόρος. Για τον πατέρα του μιλάει πάντα με σεβασμό, τον χαρακτηρίζει «πιο κλασικό, πιο παραδοσιακό από τη μητέρα μου», περιμένει και ελπίζει πως θα καταφέρει αυτό που δεν κατάφερε η Σεγκολέν – μια κάποια απόσταση πάντως δείχνει να την κρατάει. Στο νέο βιβλίο του «Changer de destin» (Αλλάζοντας πεπρωμένο), ο Ολάντ γράφει πως η «Βαλερί» τού χάρισε «την προσωπική ευτυχία που είναι απαραίτητη για να δώσει κανείς μια τέτοια μάχη». Για τη μητέρα των τεσσάρων παιδιών του, πάλι, γράφει μόνο πως βίωσε την ήττα της το 2007 με μια «προσωπική θλίψη». Βαλερί συν «ευτυχία», Σεγκολέν συν «θλίψη» – για έναν γιο με αδυναμία στη μητέρα του, προσθέσεις μάλλον ενοχλητικές. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως οι σχέσεις Τομά Ολάντ – Βαλερί Τριερβελέρ είναι εχθρικές. Τον περασμένο Ιούνιο εμφανίστηκαν μαζί σε ένα κοσμικό σουαρέ.

ΣΥΜΠΑΘΕΙΕΣ. Ενα είναι βέβαιο: ως γονείς, ο Φρανσουά Ολάντ και η Σεγκολέν Ρουαγιάλ έκαναν καλή δουλειά. Στον γαλλικό Τύπο δεν βρίσκεις ούτε ένα αρνητικό σχόλιο για τον Τομά Ολάντ, «συμπαθητικό» τον ανεβάζουν, «συμπαθητικό» τον κατεβάζουν – δεν μπορούμε να πούμε πως ισχύει το ίδιο για τους δύο μεγάλους γιους τού Νικολά Σαρκοζί. Αλλη (πολιτική) οικογένεια, άλλα ήθη. Ο Τομά δεν θέλει να γίνει πολιτικός, «θέλει να διαγράψει δική του πορεία», επιμένει. Αλλά ο ιός δύσκολα καταπολεμάται. Ηδη δραστηριοποιείται σε ένα νέο «πολιτικό εργαστήριο», το επονομαζόμενο «Διαφορετικό Θινκ Τανκ», με έδρα τη Μασσαλία, μια πόλη που γνώρισε και αγάπησε κατά την προεκλογική εκστρατεία του 2007. Και οι τοπικοί άρχοντες του Σοσιαλιστικού Κόμματος έχουν αρχίσει να τον «φλερτάρουν» για τις δημοτικές εκλογές του 2014.