«Δεν είμαι ένας ήρωας με μπέρτα ούτε κάποιος σούπερ κακός»

Ως άνθρωπο «που πιστεύει στα ανθρώπινα δικαιώματα και στο ξεσκέπασμα καταχρήσεων και διαφθοράς» παρουσίαζε τον εαυτό του ο Εκτορ Ξέιβιερ Μονσίγκουρ ή Sabu στη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει πέρυσι τον Ιούλιο στη Σαμάνθα Μέρφι του περιοδικού «New Scientist» ως βασικό στέλεχος της ένωσης χακτιβιστών (LulzSec). «Γενικώς ενδιαφέρομαι για τους ανθρώπους και την κατάστασή τους. Ασχολούμαι με την πολιτική και κάνω ό,τι μπορώ για να ενημερώνομαι για τα τρέχοντα γεγονότα».

Αλλοι σας χαρακτηρίζουν τον μεγαλύτερο ήρωα, άλλοι τον πιο κακό από τους κακούς. Πώς χαρακτηρίζετε εσείς τον εαυτό σας;

Είναι δύσκολο για εμένα να δω τον εαυτό μου είτε ως το ένα είτε ως το άλλο. Δεν προσπαθώ να γίνω μάρτυρας. Δεν είμαι ένας ήρωας με μπέρτα ούτε είμαι κάποιος σούπερ κακός που προσπαθεί να καταστρέψει τους καλούς. Απλώς κάνω αυτό που ξέρω να κάνω και αυτό είναι να αντιδρώ στις καταχρήσεις.

Ποια ήταν η πρώτη εμπειρία χακτιβισμού που είχατε;

Ασχολήθηκα πριν από περίπου 11 χρόνια όταν το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ χρησιμοποιούσε το νησί Βιέκες στο Πουέρτο Ρίκο ως πεδίο βολής. Γίνονταν πολλές διαμαρτυρίες και υποστήριξα την κυβέρνηση του Πουέρτο Ρίκο προκαλώντας προβλήματα στις επικοινωνίες. Τελικά, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ αποχώρησε από το Βιέκες.

Πώς μπλεχτήκατε με τους Anonymous;

Οταν διαπίστωσα τι συνέβαινε στον Τζούλιαν Ασάνζ, τη σύλληψή του στη Βρετανία και πάει λέγοντας, το βρήκα εντελώς παράλογο. Τότε ήταν που άρχισα να συμμετέχω στους Anonymous.

Φοβάστε μήπως συλληφθείτε;

Δεν υπάρχει φόβος στην καρδιά μου. Εχω περάσει το σημείο χωρίς επιστροφή. Ελπίζω μόνο πως, αν με σταματήσουν, το κίνημα θα συνεχιστεί στον καλό δρόμο χωρίς εμένα.